LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

humō

humō (present infinitive humāre, perfect active humāvī, supine humātum)
Classical[ˈhʊ.moː]Ecclesiastical[ˈuː.mo]

Meaning

  1. to bury
  2. figurativelyto perform funeral rites

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Sepelire · Condere · Humare

Sepelire and condere denote complete burial, the more or less solemn interment of the remains of a dead person, with or without previous burning; sepelire (Goth. filhan, ἀσπάλαξ) as a proper and technical expression; condere (καταθεῖναι) as a general and softer expression; whereas humare means depositing in the earth, as the last part of burial, in opp. to cremare.

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.humōhumābamhumābōhumāvīhumāveramhumāverō
humārō
2nd sg.humāshumābāshumābishumāvistī
humāstī
humāverās
humārās
humāveris
3rd sg.humathumābathumābithumāvithumāverat
humārat
humāverit
humārit
1st pl.humāmushumābāmushumābimushumāvimushumāverāmushumāverimus
humārimus
2nd pl.humātishumābātishumābitishumāvistis
humāstis
humāverātis
humārātis
humāveritis
humāritis
3rd pl.humanthumābanthumābunthumāvērunt
humāvēre, humārunt
humāverant
humārant
humāverint
humārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.humemhumāremhumāverim
humārim
humāvissem
humāssem
2nd sg.humēshumārēshumāverīshumāvissēs
humāssēs
3rd sg.humethumārethumāverit
humārit
humāvisset
humāsset
1st pl.humēmushumārēmushumāverīmus
humārīmus
humāvissēmus
humāssēmus
2nd pl.humētishumārētishumāverītis
humārītis
humāvissētis
humāssētis
3rd pl.humenthumārenthumāverint
humārint
humāvissent
humāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.humorhumābarhumābor
2nd sg.humāris
humāre
humābāris
humābāre
humāberis
humābere
3rd sg.humāturhumābāturhumābitur
1st pl.humāmurhumābāmurhumābimur
2nd pl.humāminīhumābāminīhumābiminī
3rd pl.humanturhumābanturhumābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.humerhumārer
2nd sg.humēris
humēre
humārēris
humārēre
3rd sg.humēturhumārētur
1st pl.humēmurhumārēmur
2nd pl.humēminīhumārēminī
3rd pl.humenturhumārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.humāhumāre
pres. 2nd pl.humātehumāminī
fut. 2nd sg.humātōhumātor
fut. 3rd sg.humātōhumātor
fut. 2nd pl.humātōte—
fut. 3rd pl.humantōhumantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivehumārehumārī
perfect infinitivehumāvisse
humāsse
humātum esse
future infinitivehumātūrum essehumātum īrī
present participlehumāns
humante, humantem, humantēs, humantī, humantia, humantibus, humantis, humantīs, humantium
—
perfect participle—humātus
humāta, humātā, humātae, humātam, humātārum, humātās, humātī, humātōrum, humātōs
future participlehumātūrus
humātūra, humātūrā, humātūrae, humātūram, humātūrārum, humātūrās, humātūre, humātūrī, humātūrīs, humātūrō, humātūrōrum, humātūrōs, humātūrum
humandus
humanda, humandā, humandae, humandam, humandārum, humandās, humande, humandīs, humandōrum, humandōs
gerundhumandī, humandō, humandumsupinehumātum, humātū

hŭmo, āvi, ātum, 1, v. a. humus,
I. to cover with earth, to inter, bury.
I. Lit. (rare but class.; cf.: sepelio, tumulo): in terram cadentibus corporibus iisque humo tectis, e quo dictum est humari, Cic. Tusc. 1, 16, 36: cum ignotum quendam projectum mortuum vidisset eumque humavisset, id. Div. 1, 27, 56: corpora, id. Tusc. 1, 45, 108: caesorum reliquias uno tumulo humaturus, Suet. Calig. 3: humatus et conditus est, id. Vit. Hor.; Plin. 30, 7, 20, § 64; Prop. 3, 16 (4, 15), 29: sepulcrum ubi mortuus sepultus aut humatus sit, Paul. ex Fest. p. 278 Müll.: corpus humandum, Verg. A. 6, 161. —*
II. Transf., in gen., like the Gr. θάπτειν, to pay the last dues to a body, to perform the funeral rites: militari honestoque funere humaverunt ossaque ejus in Cappadociam deportanda curarunt, Nep. Eum. 13 fin.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin humō From humus (“soil”) + -ō.

Descendants
  • Italianumare

In English words that came into English from humō

  • exhumeexhumō
  • inhumateinhumātus

Quick answers

What does humō mean in Latin?
humō, a verb, means “to bury; to perform funeral rites”.
What are the principal parts of humō?
humō, humāre, humāvī, humātum (first conjugation).
How do you pronounce humō?
In classical Latin, [ˈhʊ.moː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈuː.mo].