LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

īnflammō

īnflammō (present infinitive īnflammāre, perfect active īnflammāvī, supine īnflammātum)
Classical[ĩːˈfɫam.moː]Ecclesiastical[iɱˈflam.mo]
īnflammātus perf. pass. ptcp.

Meaning

  1. to ignite, inflame
  2. figurativelyto excite, inflame, enkindle, set afire or on fire, ignite
    Hīs dictīs incēnsum animum īnflammāvit amōre, [...].”[Anna] spoke these [words, and Dido’s] soul, [already] having been sparked, [was now] afire with love [for Aeneas], ….29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.54

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Accendere · Incendere · Inflammare · Comburere · Cremare

Accendere, incendere, and inflammare, mean ‘to set on fire:’ accendere, from without, and at a single point, like ἀνάπτειν [hence to light a torch, etc.]; incendere, from within, like ἐνδαίειν [hence to set fire to houses, villages]; inflammare, ‘to set on fire,’ either from without or from within, but with bright flames, like ἀναφλογίζειν; comburere and cremare mean ‘to burn up, or consume by fire;’ comburere, with a glowing heat, as the causative of ardere, like κατακαίειν; cremare, with bright flames, as the causative of flagrare like πιμπράναι. Hence, mortui cremantur on a bright blazing funeral pile; vivi comburuntur, Cic. Fam. x. 32. Verr. i. 33 and 38, in order to make the torture of that mode of dying felt the more. (iv. 250.)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.īnflammōīnflammābamīnflammābōīnflammāvīīnflammāveramīnflammāverō
īnflammārō
2nd sg.īnflammāsīnflammābāsīnflammābisīnflammāvistī
īnflammāstī
īnflammāverās
īnflammārās
īnflammāveris
3rd sg.īnflammatīnflammābatīnflammābitīnflammāvitīnflammāverat
īnflammārat
īnflammāverit
īnflammārit
1st pl.īnflammāmusīnflammābāmusīnflammābimusīnflammāvimusīnflammāverāmusīnflammāverimus
īnflammārimus
2nd pl.īnflammātisīnflammābātisīnflammābitisīnflammāvistis
īnflammāstis
īnflammāverātis
īnflammārātis
īnflammāveritis
īnflammāritis
3rd pl.īnflammantīnflammābantīnflammābuntīnflammāvērunt
īnflammāvēre, īnflammārunt
īnflammāverant
īnflammārant
īnflammāverint
īnflammārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.īnflammemīnflammāremīnflammāverim
īnflammārim
īnflammāvissem
īnflammāssem
2nd sg.īnflammēsīnflammārēsīnflammāverīsīnflammāvissēs
īnflammāssēs
3rd sg.īnflammetīnflammāretīnflammāverit
īnflammārit
īnflammāvisset
īnflammāsset
1st pl.īnflammēmusīnflammārēmusīnflammāverīmus
īnflammārīmus
īnflammāvissēmus
īnflammāssēmus
2nd pl.īnflammētisīnflammārētisīnflammāverītis
īnflammārītis
īnflammāvissētis
īnflammāssētis
3rd pl.īnflammentīnflammārentīnflammāverint
īnflammārint
īnflammāvissent
īnflammāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.īnflammorīnflammābarīnflammābor
2nd sg.īnflammāris
īnflammāre
īnflammābāris
īnflammābāre
īnflammāberis
īnflammābere
3rd sg.īnflammāturīnflammābāturīnflammābitur
1st pl.īnflammāmurīnflammābāmurīnflammābimur
2nd pl.īnflammāminīīnflammābāminīīnflammābiminī
3rd pl.īnflammanturīnflammābanturīnflammābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.īnflammerīnflammārer
2nd sg.īnflammēris
īnflammēre
īnflammārēris
īnflammārēre
3rd sg.īnflammēturīnflammārētur
1st pl.īnflammēmurīnflammārēmur
2nd pl.īnflammēminīīnflammārēminī
3rd pl.īnflammenturīnflammārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.īnflammāīnflammāre
pres. 2nd pl.īnflammāteīnflammāminī
fut. 2nd sg.īnflammātōīnflammātor
fut. 3rd sg.īnflammātōīnflammātor
fut. 2nd pl.īnflammātōte—
fut. 3rd pl.īnflammantōīnflammantor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveīnflammāreīnflammārī
perfect infinitiveīnflammāvisse
īnflammāsse
īnflammātum esse
future infinitiveīnflammātūrum esseīnflammātum īrī
present participleīnflammāns
īnflammante, īnflammantem, īnflammantēs, īnflammantī, īnflammantia, īnflammantibus, īnflammantis, īnflammantīs, īnflammantium
—
perfect participle—īnflammātus
īnflammāta, īnflammātā, īnflammātae, īnflammātam, īnflammātārum, īnflammātās, īnflammātī, īnflammātōrum, īnflammātōs
future participleīnflammātūrus
īnflammātūra, īnflammātūrā, īnflammātūrae, īnflammātūram, īnflammātūrārum, īnflammātūrās, īnflammātūre, īnflammātūrī, īnflammātūrīs, īnflammātūrō, īnflammātūrōrum, īnflammātūrōs, īnflammātūrum
īnflammandus
īnflammanda, īnflammandā, īnflammandae, īnflammandam, īnflammandārum, īnflammandās, īnflammande, īnflammandīs, īnflammandōrum, īnflammandōs
gerundīnflammandī, īnflammandō, īnflammandumsupineīnflammātum, īnflammātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

inflammare urbem
to set fire to a city.
odium alicuius inflammare
to kindle hatred in a person's heart; to fill some one with hatred (not implere, vid. sect. IX. 2, note gaudio...).
furore inflammari, incendi
to become furious.
iracundia inflammatum esse
to be fired with rage.
aliquem cupiditate inflammare
to rouse a person's interest, cupidity.
odio inflammatum, accensum esse
to be fired with a passionate hatred.
animos audientium permovere, inflammare
to make an impression on one's audience.
amore captum, incensum, inflammatum esse, ardere
to be fired with love.
2 more phrases
cupiditate alicuius rei accensum, inflammatum esse
to be fired with desire of a thing.
aliquem cupiditate honorum inflammare (or aliquem ad cupiditatem honorum inflammare)
to kindle ambition in some one's mind.

in-flammo, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to set on fire, light up, kindle (syn. incendere).
I. Lit.: taedas ignibus, Cic. Verr. 2, 4, 48; id. Att. 8, 2, 4: patriam inflammandam relinquere, id. ib. 8, 2, 3: classem, Cic. Verr. 2, 5, 35: tecta, Liv. 10, 2, 8: horrea, Suet. Ner. 38.—
B. Transf., of the body, to inflame: laser tauros inflammat naribus illitis, Plin. 22, 23, 49, § 106: inflammari vulnera ac morbos, id. 25, 2, 5, § 15: equi pasti inflammantur rabie, id. 25, 8, 53, § 94.—
II. Trop., of the mind, to inflame, kindle, rouse, excite: contionibus et legibus invidiam senatus, Cic. Verr. 1, 1: sensus animorum atque motus, id. de Or. 1, 14, 60: inflammari ad cupiditates, id. Tusc. 1, 19, 44: populum in improbos, id. de Or. 1, 46, 202: cupiditates, id. Fin. 1, 16, 51: inflammari cupiditate honorum, id. Lael. 23, 86: aliquem amore, Verg. A. 4, 54.— In part. perf.: inflam-mātus, a, um, inflamed, kindled, excited by any thing: a pueritia inflammatus ad gloriam, Cic. Fam. 1, 7, 9: voluptatum potiendi spe inflammati, id. Fin. 1, 18, 60: libidinibus, id. Tusc. 5, 6, 6: amore in patriam, id. Or. 1, 44, 296: scelere et furore, Cic. Verr. 2, 5, 62, § 161: pretio inflammata manus, i. e. bribed, Claud. I. Cons. Stil. 293. — Hence, adv.: inflammanter, in an inflammatory manner: acriter et inflammanter facit complorationem, Gell. 10, 3, 13.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinīnflammō

Proto-Indo-European *bʰel-der. Proto-Italic *flagmā Latin flamma Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin flammō Latin īnflammō From in- + flammō (“blaze, burn”).

Elsewhere
  • Catalaninflamar
  • Portugueseinflamar
  • Romanianinflama
  • Spanishinflamar
  • Galicianinflamar
Italo-Romance
  • Italianinfiammare
Gallo-Romance
  • Old Frenchenflamer

In English words that came into English from īnflammō

  • inflammationinflammatio
  • inflammableīnflammābilis

Quick answers

What does īnflammō mean in Latin?
īnflammō, a verb, means “to ignite, inflame; to excite, inflame, enkindle, set afire or on fire, ignite”.
What are the principal parts of īnflammō?
īnflammō, īnflammāre, īnflammāvī, īnflammātum (first conjugation).
How do you pronounce īnflammō?
In classical Latin, [ĩːˈfɫam.moː]; in ecclesiastical (church) Latin, [iɱˈflam.mo].
Where does īnflammō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin īnflammō.