LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

indīviduus

indīviduus (feminine indīvidua, neuter indīviduum)
Classical[ɪn.diːˈwɪ.du.ʊs]Ecclesiastical[in.diˈviː.du.us]

Meaning

  1. adjectivenot divided, indivisible
  2. adjectivenot separated, inseparable
  3. adjectiveequal, undivided, impartial

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeindīviduusindīviduaindīviduum
genitiveindīviduīindīviduaeindīviduī
dativeindīviduōindīviduaeindīviduō
accusativeindīviduumindīviduamindīviduum
ablativeindīviduōindīviduāindīviduō
vocativeindīvidueindīviduaindīviduum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeindīviduīindīviduaeindīvidua
genitiveindīviduōrumindīviduārumindīviduōrum
dativeindīviduīsindīviduīsindīviduīs
accusativeindīviduōsindīviduāsindīvidua
ablativeindīviduīsindīviduīsindīviduīs
vocativeindīviduīindīviduaeindīvidua

in-dīvĭdŭus, a, um, adj. 2. in-divido.
I. Lit., not divided, indivisible (class.): arbores, with stems not branched, Plin. 16, 30, 53, § 122: ille atomos, quas appellat, id est, corpora individua, Cic. Fin. 1, 6, 17: nihil esse individuum potest, id. N. D. 1, 23, 65: corpuscula, Amm. 26, 1, 1.—Hence, subst.: indīvĭdŭum, i, n., an atom, indivisible particle: ex illis individuis, unde omnia Democritus gigni affirmat, Cic. Ac. 2, 17 fin.: ne individuum quidem, nec quod dirimi distrahive non possit, id. N. D. 3, 12, 29.—
II. Trop., inseparable, not separated (postAug.): comitatus virtutum, Sen. Ep. 67 med.: contubernium, App. M. 4, p. 154, 16: Rhodum secuti et apud Capreas individui, Tac. A. 6, 10: pietas, undivided, impartial, Ps.Quint. Decl. 5, 3.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinindīviduus

Proto-Indo-European *dwóh₁ ▲ Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Proto-Indo-European *dwóh₁ Proto-Indo-European *dwi- Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *h₁weydʰh₁-der. Proto-Italic *wiðō Latin *vidō Latin dīvid(ō) Proto-Indo-European *-wós Proto-Italic *-wos Latin -uus Latin dīviduus Latin indīviduus From in- + dīviduus.

In English words that came into English from indīviduus

  • individualindīviduālis
  • individuumindīviduum

Quick answers

What does indīviduus mean in Latin?
indīviduus, a adjective, means “not divided, indivisible; not separated, inseparable; equal, undivided, impartial”.
How do you pronounce indīviduus?
In classical Latin, [ɪn.diːˈwɪ.du.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.diˈviː.du.us].
Where does indīviduus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin indīviduus.