verbfirst conjugation
inculcō
inculcō (present infinitive inculcāre, perfect active inculcāvī, supine inculcātum)
Classical[ɪŋˈkʊɫ.koː]Ecclesiastical[iŋˈkul.ko]
inculcāte 2nd pl. pres. act. imper.
Meaning
- to trample in, tread down
- to stuff, force in
- to inculcate in, force upon
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | inculcō | inculcābam | inculcābō | inculcāvī | inculcāveram | inculcāverō inculcārō |
| 2nd sg. | inculcās | inculcābās | inculcābis | inculcāvistī inculcāstī | inculcāverās inculcārās | inculcāveris |
| 3rd sg. | inculcat | inculcābat | inculcābit | inculcāvit | inculcāverat inculcārat | inculcāverit inculcārit |
| 1st pl. | inculcāmus | inculcābāmus | inculcābimus | inculcāvimus | inculcāverāmus | inculcāverimus inculcārimus |
| 2nd pl. | inculcātis | inculcābātis | inculcābitis | inculcāvistis inculcāstis | inculcāverātis inculcārātis | inculcāveritis inculcāritis |
| 3rd pl. | inculcant | inculcābant | inculcābunt | inculcāvērunt inculcāvēre, inculcārunt | inculcāverant inculcārant | inculcāverint inculcārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | inculcem | inculcārem | inculcāverim inculcārim | inculcāvissem inculcāssem |
| 2nd sg. | inculcēs | inculcārēs | inculcāverīs | inculcāvissēs inculcāssēs |
| 3rd sg. | inculcet | inculcāret | inculcāverit inculcārit | inculcāvisset inculcāsset |
| 1st pl. | inculcēmus | inculcārēmus | inculcāverīmus inculcārīmus | inculcāvissēmus inculcāssēmus |
| 2nd pl. | inculcētis | inculcārētis | inculcāverītis inculcārītis | inculcāvissētis inculcāssētis |
| 3rd pl. | inculcent | inculcārent | inculcāverint inculcārint | inculcāvissent inculcāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | inculcor | inculcābar | inculcābor |
| 2nd sg. | inculcāris inculcāre | inculcābāris inculcābāre | inculcāberis inculcābere |
| 3rd sg. | inculcātur | inculcābātur | inculcābitur |
| 1st pl. | inculcāmur | inculcābāmur | inculcābimur |
| 2nd pl. | inculcāminī | inculcābāminī | inculcābiminī |
| 3rd pl. | inculcantur | inculcābantur | inculcābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | inculcer | inculcārer |
| 2nd sg. | inculcēris inculcēre | inculcārēris inculcārēre |
| 3rd sg. | inculcētur | inculcārētur |
| 1st pl. | inculcēmur | inculcārēmur |
| 2nd pl. | inculcēminī | inculcārēminī |
| 3rd pl. | inculcentur | inculcārentur |
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | inculcā | inculcāre |
| pres. 2nd pl. | inculcāte | inculcāminī |
| fut. 2nd sg. | inculcātō | inculcātor |
| fut. 3rd sg. | inculcātō | inculcātor |
| fut. 2nd pl. | inculcātōte | — |
| fut. 3rd pl. | inculcantō | inculcantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | inculcāre | inculcārī |
| perfect infinitive | inculcāvisse inculcāsse | inculcātum esse |
| future infinitive | inculcātūrum esse | inculcātum īrī |
| present participle | inculcāns inculcante, inculcantem, inculcantēs, inculcantī, inculcantia, inculcantibus, inculcantis, inculcantīs, inculcantium | — |
| perfect participle | — | inculcātus inculcāta, inculcātā, inculcātae, inculcātam, inculcātārum, inculcātās, inculcātī, inculcātōrum, inculcātōs |
| future participle | inculcātūrus inculcātūra, inculcātūrā, inculcātūrae, inculcātūram, inculcātūrārum, inculcātūrās, inculcātūre, inculcātūrī, inculcātūrīs, inculcātūrō, inculcātūrōrum, inculcātūrōs, inculcātūrum | inculcandus inculcanda, inculcandā, inculcandae, inculcandam, inculcandārum, inculcandās, inculcande, inculcandīs, inculcandōrum, inculcandōs |
gerundinculcandī, inculcandō, inculcandumsupineinculcātum, inculcātū
in-culco, āvi, ātum, āre, v. a. in-calco,
I. to tread in, tread down (class., esp. in the trop. signif.).
I. Lit., to tread down, ram down:
aliquid, Col. 2, 20, 1: semen obrutum pavicula, id. 11, 3, 34.— II. Trop.
A. To stuff, press, or force in:
Graeca verba, Cic. Off. 1, 31, 111: leviora, id. Or. 15, 50; id. Att. 16, 3, 1; Col. 6, 12, 2.— B. To force upon, to impress on or inculcate in:
id quod tradatur, vel etiam inculcetur, posse percipere animo, Cic. de Or. 1, 28, 127; cf. Quint. 3, 1, 6; Plin. Ep. 1, 20, 2: vos non modo oculis imagines, sed etiam animis inculcatis: tanta est impunitas garriendi, Cic. N. D. 1, 38, 108 fin.: firmissima quaeque memoriae judicis, Quint. 6, 4, 5; cf. judicibus, id. 11, 3, 130: quibusdam offeram, quibusdam etiam inculcabo, Sen. Vit. Beat. 24, 1: inculcatum est Metello, te aratores evertisse, Cic. Verr. 2, 3, 67, § 156: se, to obtrude one's self upon: Graeci, qui se inculcant auribus nostris, id. de Or. 2, 5, 19.— Hence, part. pass.: inculcātus, a, um, pressed, stuffed, or crammed in (class.). A. Lit.:
lana morsibus canis, Plin. 29, 2, 9, § 32: lapides, Col. 8, 15, 3.— B. Trop., mixed or foisted in:
inania verba, Cic. Or. 69, 250: ἀρχέτυπον crebris locis inculcatum et refectum, emphasized by additions, id. Att. 16, 3, 1.— Hence, inculcātē, adv., forcibly (late Lat.); comp.: inculcatius, Aug. cont. Julian. V. 16, 63.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
inculcō āvī, ātus, āre
in+calco, to tread in, tread down; hence, in discourse, to force in, drag in: Graeca verba: inculcata invenias inania verba, i. e. superfluous.—To force upon, impress on, inculcate, insist: id quod inculcetur, percipere: oculis imagines: se auribus nostris, intrude: inculcatum est Metello, te aratores evertisse: ut nominaret, etc
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latininculcō
Latin calx Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin calcō Latin inculcō From in- + calcō (“tread upon”).
Descendants
- Catalaninculcar
- Englishinculcate
- Frenchinculquer
- Italianinculcare
- Portugueseinculcar
- Spanishinculcar
- Galicianinculcar
In English words that came into English from inculcō
- inculcateinculcātus