incolumis
Meaning
- two terminationunimpaired, uninjured, unharmed, unhurt, unscathed
- two terminationsafe, safe and sound
Latīnē defined in Latin in our graded readers
salvus, sine vulnere.salvus, integerChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Salvus · Sospes · Incolumis · Integer
Salvus and sospes denote, like σῶς, being safe and sound, in opp. to being killed; salvus is the customary, sospes a select expression; whereas incolumis and integer, like ἀσκηθής, denote being unhurt and untouched; incolumis (from calvere, calamitas, κολούω), in opp. to being wounded, etc.; integer (from tangere) in opp. to being attacked. Tac. Hist. i. 84. Mea cum vestra salus incolumitate senatus firmatur; that is, our safety is assured by the senate not having had a hair touched. And, i. 66. Verba Fabii salutem incolumitatemque Viennensium commendantis; salus refers to being killed, incolumitas to being plundered: comp. with Cic. Orat. iii. 45, 178. Dejot. 15. Sunt tuæ clementiæ monumenta . . . eorum incolumitates quibus salutem dedisti. (iii. 306.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incolumis incolomis | incolumis incolomis | incolume incolome |
| genitive | incolumis incolomis | incolumis incolomis | incolumis incolomis |
| dative | incolumī incolomī | incolumī incolomī | incolumī incolomī |
| accusative | incolumem incolomem | incolumem incolomem | incolume incolome |
| ablative | incolumī incolomī | incolumī incolomī | incolumī incolomī |
| vocative | incolumis incolomis | incolumis incolomis | incolume incolome |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incolumēs incolomēs | incolumēs incolomēs | incolumia incolomia |
| genitive | incolumium incolomium | incolumium incolomium | incolumium incolomium |
| dative | incolumibus incolomibus | incolumibus incolomibus | incolumibus incolomibus |
| accusative | incolumīs incolumēs, incolomēs, incolomīs | incolumīs incolumēs, incolomēs, incolomīs | incolumia incolomia |
| ablative | incolumibus incolomibus | incolumibus incolomibus | incolumibus incolomibus |
| vocative | incolumēs incolomēs | incolumēs incolomēs | incolumia incolomia |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- aliquem (incolumem) conservare
- to grant a man his life.
syn.: salvus, intactus, integer): urbem et cives integros incolumesque servavi, Cic. Cat. 3, 10 fin.: salvum atque incolumem exercitum transducere, Caes. B. C. 2, 32, 12; cf. id. ib. 1, 72, 3; Cic. Fin. 4, 8, 19: ut haec retinere per populum Romanum incolumia ac salva possimus, id. Div. ap. Caccil. 22, 72: ut salvae et incolumes sint civitates, id. Inv. 2, 56, 169: valeant cives mei: sint incolumes, sint florentes, sint beati, id. Mil. 34, 93: aliquem in omni honore incolumem habere, id. Sull. 21, 61; id. Rosc. Am. 47, 136: sortium beneficio se esse incolumem, Caes. B. G. 1, 53 fin.: incolumes ad unum omnes in castra perveniunt, id. ib. 6, 40, 4: quo stante et incolume, Cic. Fragm. ap. Charis. p. 108 P.; cf.: incolume illo, Pomp. Fragm. ib.: omnibus navibus ad unam incolumibus milites exposuit, Caes. B. C. 3, 6 fin.: ita ut sit data Incolumem (dotem) sistere ei, Plaut. Trin. 3, 3, 15: argentum hoc actutum incolume redigam, id. Pers. 2, 5, 23: (arx) incolumis atque intacta, Cic. Rep. 2, 6: incolumes non redeunt genae, Hor. C. 4, 10, 8: nulla incolumi relicta re, Liv. 5, 14, 7: aedes, Dig. 39, 2, 13. — With ab: a calamitate judicii, Cic. Planc. 5, 12: audacia, unshaken, unsubdued, Amm. 16, 5, 14.—Comp.: deteriores sunt incolumiores, Quadrig. ap. Gell. 17, 2, 16.—Sup. and adv. do not occur.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From in- (“un-”) + unattested *calamis (“damaged”). See calamitās (“loss, damage”). Schrijver suggests that incolumis developed instead of expected **incolimis as *-al- developed into *-ol- due the influence of vowel weakening and coloring by the velar l.
- Catalanincòlume
- Italianincolume
- Portugueseincólume
- Spanishincólume
- Galicianincólume