noun · femininethird declension
incolumitās
incolumitās f (genitive incolumitātis)
Meaning
- soundness
- safety
- security, freedom from harm
- in good condition
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | incolumitās | incolumitātēs |
| genitive | incolumitātis | incolumitātum |
| dative | incolumitātī | incolumitātibus |
| accusative | incolumitātem | incolumitātēs |
| ablative | incolumitāte | incolumitātibus |
| vocative | incolumitās | incolumitātēs |
incŏlŭmĭtas, ātis, f. incolumis,
I. good condition, soundness, safety (class.):
incolumitas est salutis tuta atque integra conservatio, Cic. Inv. 2, 56, 169: in incolumitate, id. Post Red. ad Quir. 1, 3: concordi populo et omnia referenti ad incolumitatem et ad libertatem suam, id. Rep. 1, 32; cf.: incolumitatem ac libertatem retinere, id. Inv. 2, 56, 168: deditis pollicebatur, Caes. B. C. 3, 28, 2: mundi, Cic. N. D. 2, 46 fin.— In plur., Cic. Deiot. 14, 40; Arn. 2, 52.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
incolumitās ātis, f
incolumis, freedom from harm, safety, security: incolumitati civium consulere: incolumitatem deditis pollicebatur, Cs.: eorum, quibus salutem dedisti.
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin incolumitās From incolumis + -tās.