LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

incitātiō

incitātiō f (genitive incitātiōnis)
Classical[ɪŋ.kɪˈtaː.ti.oː]Ecclesiastical[in̠ʲ.t͡ʃiˈtat.t͡si.o]

Meaning

  1. incitement
  2. vehemence, ardour

Declension

declension
formsingularplural
nominativeincitātiōincitātiōnēs
genitiveincitātiōnisincitātiōnum
dativeincitātiōnīincitātiōnibus
accusativeincitātiōnemincitātiōnēs
ablativeincitātiōneincitātiōnibus
vocativeincitātiōincitātiōnēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

ardor, inflammatio animi, incitatio mentis, mentis vis incitatior
enthusiasm.

incĭtātĭo, ōnis, f. incito,
I. an inciting, incitement in an act. and pass. sense (Ciceron.).
I. Act., an inciting, rousing, instigating: languentis populi, Cic. de Or. 2, 9, 35: acris et vehemens, id. ib. 2, 43, 183.—
II. Pass., violent motion, rapidity, vehemence, ardor, energy.
A. Lit.: qui (sol) tanta incitatione fertur, ut, celeritas ejus quanta sit, ne cogitari quidem possit, Cic. Ac. 2, 26, 82: ejaculari incitatione, Scrib. Comp. 84.—
B. Trop.: est quaedam animi incitatio atque alacritas naturaliter innata omnibus, * Caes. B. C. 3, 92, 3: mentis, Cic. Div. 1, 40, 89: sic evolavit oratio, ut ejus vim atque incitationem aspexerim, id. de Or. 1, 35, 161.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin incitātiō From incitō + -tiō.

Descendants
  • Catalanincitació
  • Frenchincitation
  • Italianincitazione
  • Portugueseincitação
  • Romanianincitație
  • Spanishincitación
  • Galicianincitación

Quick answers

What does incitātiō mean in Latin?
incitātiō, a noun, means “incitement; vehemence, ardour”.
What is the genitive of incitātiō?
The genitive singular is incitātiōnis. incitātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce incitātiō?
In classical Latin, [ɪŋ.kɪˈtaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in̠ʲ.t͡ʃiˈtat.t͡si.o].