LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

incēdō

incēdō (present infinitive incēdere, perfect active incessī, supine incessum)
Classical[ɪŋˈkeː.doː]Ecclesiastical[in̠ʲˈt͡ʃɛː.do]

Meaning

  1. to walk, stride, step, march (along)
  2. to walk or move … etc. with divine presence or attributes
    “Ast ego, quae dīvum incēdō rēgīna, Iovisque et soror et coniūnx, ūnā cum gente tot annōs bella gerō. [...].” “But I, who walk in majesty as Queen of the Gods – both sister and wife of Jove – for so many years have waged war against one nation.”(The incessus of the gods is a gliding, dignified movement. Syncopation: div[or]um, from divus.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 1.46–48
  3. to advance (move forwards), proceed, process, go or move (about, in, or on)
    Nec nōn et Phrygiī comitēs et laetus Iūlus / incēdunt. [...]. Nor without the Phrygian comrades and joyful Iulus do they proceed. (Phrygian = Trojan; Iulus = Ascanius, son of Aeneas.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.140-141
  4. to assail, invade
  5. to cause (make happen)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Ire · Meare · Gradiri · Ingredi · Incedere · Vadere

1. Ire and meare denote to go, in the most general sense, as motion from one place to another; ire especially applies to persons, in consequence of an act of the will, like ἰέναι; but meare (from ἀμεύω) especially to beasts, ships, rivers, stars, as mere mechanical motion, in which reason has no share, like φοιτᾶν; whereas gradiri and ingredi, incedere and vadere, with particular accessory notions in regard to the manner of going; gradiri and ingredi, in a quiet manner, and with a regular measured step, in opp. to serpere, currere, stare; Cic. N. D. ii. 47. Att. ii. 23, like βαδίζειν; incedere, in a proud manner, and with a graceful measured step, as in a procession and march, in opp. to ambulare; Sen. N. Q. vii. 31, like ἐμβαίνειν; and vadere (ἐλθεῖν?) with alacrity and a quick step, as in travelling, and in attacking the enemy, in opp. to repere? like χωρεῖν; Thuc. v. 70. 2. Ingressus means going in general; incessus a manner of going peculiar to the individual, and by which he is known as well as by his physiognomy. Ingressus is purely physical; incessus is moral and characteristic. (iv. 53.)

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.incēdōincēdēbamincēdamincessīincesseramincesserō
2nd sg.incēdisincēdēbāsincēdēsincessistīincesserāsincesseris
3rd sg.incēditincēdēbatincēdetincessitincesseratincesserit
1st pl.incēdimusincēdēbāmusincēdēmusincessimusincesserāmusincesserimus
2nd pl.incēditisincēdēbātisincēdētisincessistisincesserātisincesseritis
3rd pl.incēduntincēdēbantincēdentincessērunt
incessēre
incesserantincesserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.incēdamincēderemincesserimincessissem
2nd sg.incēdāsincēderēsincesserīsincessissēs
3rd sg.incēdatincēderetincesseritincessisset
1st pl.incēdāmusincēderēmusincesserīmusincessissēmus
2nd pl.incēdātisincēderētisincesserītisincessissētis
3rd pl.incēdantincēderentincesserintincessissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.incēdorincēdēbarincēdar
2nd sg.incēderis
incēdere
incēdēbāris
incēdēbāre
incēdēris
incēdēre
3rd sg.incēditurincēdēbāturincēdētur
1st pl.incēdimurincēdēbāmurincēdēmur
2nd pl.incēdiminīincēdēbāminīincēdēminī
3rd pl.incēdunturincēdēbanturincēdentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.incēdarincēderer
2nd sg.incēdāris
incēdāre
incēderēris
incēderēre
3rd sg.incēdāturincēderētur
1st pl.incēdāmurincēderēmur
2nd pl.incēdāminīincēderēminī
3rd pl.incēdanturincēderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.incēdeincēdere
pres. 2nd pl.incēditeincēdiminī
fut. 2nd sg.incēditōincēditor
fut. 3rd sg.incēditōincēditor
fut. 2nd pl.incēditōte—
fut. 3rd pl.incēduntōincēduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveincēdereincēdī
perfect infinitiveincessisseincessum esse
future infinitiveincessūrum esseincessum īrī
present participleincēdēns—
perfect participle—incessus
future participleincessūrus
incessūra, incessūrā, incessūrae, incessūram, incessūrārum, incessūrās, incessūre, incessūrī, incessūrīs, incessūrō, incessūrōrum, incessūrōs, incessūrum
incēdendus
incēdundus, incēdenda, incēdendā, incēdendae, incēdendam, incēdendārum, incēdendās, incēdende, incēdendīs, incēdendōrum, incēdendōs
gerundincēdendī, incēdendō, incēdendumsupineincessum, incessū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

indignatio aliquem incedit
to be filled with indignation.
agmine quadrato incedere, ire
to march with closed ranks, in order of battle.
citato gradu incedere (cf. sect. II. 5)
to advance rapidly.

in-cēdo, cessi, cessum (
I. sync. perf. incesti, Plaut. Cas. 3, 6, 11), 3, v. n. and a., to go, step, or march along at a measured pace (class.).
I. Lit.
A. In gen.
(a). Neutr.: tenero et molli ingressu suspendimus gradum: non ambulamus, sed incedimus, Sen. Q. N. 7, 31: per vias, Plaut. Merc. 2, 3, 71; cf.: socios per ipsos, Verg. A. 5, 188: viā, Plaut. Curc. 1, 1, 32: tota in urbe, Ov. F. 6, 653: quacumque incederet, Cic. Div. 1, 24, 49: quam taeter incedebat, quam truculentus, id. Sest. 8, 19: incessit deinde, qua duxit praedae spes, victor exercitus, Liv. 8, 36, 9: etiam si pedes incedat, memorabilem fore, id. 28, 9, 15: servi pedibus, liberi non nisi equis incedunt. i. e. walk ... ride, Just. 41, 3, 4; cf.: incedunt pueri, pariterque ante ora parentum Frenatis lucent in equis, Verg. A. 5, 553: a foro domum, Plaut. Most. 4, 3, 6: sessum impransum, id. Poen. prol. 10: qui huc incedit, id. Most. 1, 3, 152: ad me, id. Am. 1, 1, 179: huc ad nos, id. Trin. 5, 2, 27; cf.: undique nuntii incedunt, qui afferrent, etc., Tac. A. 11, 32: ut ovans praeda onustus incederem, Plaut. Bacch. 4, 9, 146: vix incedo inanis, ne ire posse cum onere existumes, Plaut. Am. 1, 1, 174: quem modo decoratum ovantemque victoria incedentem vidistis, Liv. 1, 16, 10; 2, 6, 7: claro honore, Lucr. 3, 76: omnibus laetitiis, Cic. Fam. 2, 9, 2: incedunt per ora vestra magnifici, Sall. J. 31, 10: ego quae divum incedo regina, who walk majestic as, who am, Verg. A. 1, 46; cf. Prop. 2, 2, 6: matrona incedit census induta nepotum, id. 3, 13, 11 (4, 12): ut mea Luxuria Nemesis fluat ut que per urbem Incedat donis conspicienda meis, Tib. 2, 3, 52.—
(b). With acc.: incedunt maestos locos, Tac. A. 1, 61: scaenam, id. ib. 14, 15: fontem aquae nando, id. ib. 14, 22.—
B. In partic., in milit. lang., to move forwards, advance, march: barbari in perculsos Romanos acrius incedere, Sall. J. 101, 7: in erumpentes, Liv. 9, 21: cohortes paulatim incedere jubet, Sall. C. 60, 1: munito agmine, id. J. 46, 6: agmen reliquum incedere coepit, Liv. 21, 33, 1: segnius Hispanorum signa incedebant, id. 28, 14, 18: Sabini usque ad portas urbis populantes incessere, id. 2, 63, 7: propius incedentes, Tac. A. 4, 47: quod gnarum duci incessitque itineri et proelio paratus, id. ib. 1, 51 (Ritter, but Halm omits paratus).—
II. Trop.
A. In gen. (rare): malitiae lenonis contra incedam, will encounter, Plaut. Rud. 3, 3, 31: facilius ad inventionem animus incedet si, etc., will proceed to, Cic. Inv. 2, 14, 45 Orell. N. cr. —
B. In partic.
1. To triumph over, exult over; with dat.: meo nunc superbus incedis malo, Hor. Epod. 15, 18: ille superbus incedet victis rivalibus, Juv. 12, 126.—
2. Of inanim. and abstr. subjects, to come to, happen to, befall, attack, seize one; to approach, arrive, appear, occur (perh. not in Cic.); constr. with dat., acc., in and acc., or absol.
(a). With dat. (so most freq.): exercitui omni tantus incessit ex incommodo dolor, ut, etc., Caes. B. C. 3, 74, 1: magnus omnium incessit timor animis, id. ib. 2, 29, 1: mulieres, quibus belli timor insolitus incesserat, etc., Sall. C. 31, 3 Kritz N. cr.; id. H. 2, 60: gravior cura patribus incessit, Liv. 4, 57, 10: incedebat enim deterrimo cuique licentia, Tac. A. 3, 36: cupido incessit animo, Curt. 7, 11, 4; 3, 1, 16: si sterilitas annorum incessit hominibus, Col. 2, 10, 1; Val. Max. 1, 8, 5.—
(b). With acc.: ipsum ingens cupido incesserat Tarenti potiundi, Liv. 24, 13, 5: timor patres incessit, ne, etc., id. 1, 17, 4; 2, 7, 1; 2, 32, 1; 7, 39, 4 et saep.: indignatio hostes incessit, id. 3, 60: adversa valetudo aliquem, Tac. A. 3, 71: ingens animos desperatio incessit, Curt. 4, 2, 16; 3, 8, 25: stupor omnes et admiratio incessit, Just. 22, 6, 11: cupido incessit aliquem (with acc. and inf.), Sulp. Sev. Chron. 1, 38, 6; 2, 16, 3.—
(g). With in and acc.: vis morbi, pestilentia incedit in castra, in Poenos Romanosque, Liv. 29, 10, 3: pestilentia incesserat pari clade in Romanos Poenosque, id. 28, 46, 15.—
(d). Absol.: nova nunc religio unde istaec incessit? Ter. And. 4, 3, 15: tantus eo facto timor incessit, Caes. B. C. 3, 101; Auct. B. Alex. 7: postquam tenebrae incedebant, Tac. A. 15, 37; cf.: ubi crepusculum incesserit, Col. 11, 1, 18: ubi tempestas incessit, id. 12, 2, 5: frigora, id. 12, 52, 12: siccitates, id. 5, 9, 11: lascivia atque superbia incessere, Sall. J. 41, 3: ubi Romam legati venere, tanta commutatio incessit, uti, etc., id. ib. 13, 7: religio deinde incessit, vitio eos creatos, Liv. 8, 17, 4: ubi pro modestia ac pudore ambitio et vis incedebat, Tac. A. 3, 26: haud invito imperatore ea fieri occultus rumor incedebat, went abroad, spread about, id. ib. 2, 55 fin.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinincēdō

Latin cēdō Latin incēdō From in- (“against”) + cēdō (“go, move”).

Descendants
  • Italianincedere

In English words that came into English from incēdō

  • circumincessionincedere
  • incessionincedere
  • incedinglyincedere

Quick answers

What does incēdō mean in Latin?
incēdō, a verb, means “to walk, stride, step, march (along); to walk or move … etc. with divine presence or attributes; to advance (move forwards), proceed, process, go or move (about, in, or on)”.
What are the principal parts of incēdō?
incēdō, incēdere, incessī, incessum (third conjugation).
How do you pronounce incēdō?
In classical Latin, [ɪŋˈkeː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in̠ʲˈt͡ʃɛː.do].
Where does incēdō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin incēdō.
Which English words come from incēdō?
English words that go back to Latin incēdō include circumincession, incession and incedingly.