adjectivefirst/second-declension adjective
incautus
incautus (feminine incauta, neuter incautum, comparative incautior)
Classical[ɪŋˈkau̯.tʊs]Ecclesiastical[iŋˈkaːu̯.tus]
Meaning
- adjectiveincautious, heedless, reckless, unsuspecting, improvident, in one’s ignorance, not careful, careless
[...] quālis coniectā cerva sagittā, quam procul incautam nemora inter Crēsia fīxit pāstor agēns tēlīs, [...].
… like a deer, wounded by an arrow — an unsuspecting [creature] amid a Cretan woodland — that has been pierced [from] afar, [by] a shepherd, driving in [such] darts, ….29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.69-71 - adjectiveunforeseen, unexpected, unguarded against, off one’s guard
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incautus | incauta | incautum |
| genitive | incautī | incautae | incautī |
| dative | incautō | incautae | incautō |
| accusative | incautum | incautam | incautum |
| ablative | incautō | incautā | incautō |
| vocative | incaute | incauta | incautum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incautī | incautae | incauta |
| genitive | incautōrum | incautārum | incautōrum |
| dative | incautīs | incautīs | incautīs |
| accusative | incautōs | incautās | incauta |
| ablative | incautīs | incautīs | incautīs |
| vocative | incautī | incautae | incauta |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- opprimere hostes (imprudentes, incautos, inopinantes)
- to surprise and defeat the enemy.
in-cautus, a, um, adj.
I. Act., incautious, heedless, improvident, inconsiderate (class.;
syn. improvidus): ut in ipsum incautum atque etiam imparatum incideret, Caes. B. G. 6, 30, 2; Cic. Rosc. Am. 7, 20: Trebonius oppressus est ab hoste incautus, id. Phil. 11, 2, 5; id. Planc. 22, 53; id. N. D. 2, 1, 1: minime incautus patronus, id. Brut. 70, 246: ab secundis rebus incauti, Liv. 5, 44, 6: ad credendum pavor, id. 9, 12, 8. — Comp.: incautior fuissem, nisi, etc., Cic. Fam. 9, 24, 1: juventa, Liv. 30, 13, 14. — Sup.: incautissimus quia credulus, Sid. Ep. 8, 11. — (b). With ab, or the gen.:
a fraude, Liv. 40, 5, 5: futuri, Hor. S. 1, 1, 35: sui, Stat. Th. 6, 766. — II. Pass., not guarded against or that cannot be guarded against, unforeseen, unexpected, uncertain, dangerous (not in ante-Aug. prose):
scelus, Lucr. 6, 390; cf.: sic est incautum quidquid habetur amor, Prop. 2, 4, 14 (v. 24 M.): quod neglexeris incautum at que apertum habes, Liv. 25, 38, 14: iter hostibus, Tac. A. 1, 50: sub ictu, Sil. 2, 99: tenebrae, Luc. 5, 500.— Hence, adv.: in-cautē, incautiously, inconsiderately: adhuc stulte omnia et incaute, Cic. Att. 7, 10: atque inconsulte pugnare. Liv. 7, 15, 9.— Comp.: quod paulo incautius custodias in muro dispositas videbat, Caes. B. G. 7, 27, 1: sequi, id. B. C. 3, 24, 2: subit murum, Liv. 21, 7, 10: potes apparatius cenare apud multos: nusquam hilarius, simplicius, incautius, more at ease, Plin. Ep. 1, 15, 4.— Sup.: ut se ipsos incautissime proderent, Aug. de Mor. Manich. fin.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-cautus adj.
with comp, incautious, improvident, inconsiderate, heedless, reckless: homo: in ipsum incautum incidere, Cs.: ab secundis rebus incauti, L.: ad credendum pavor, L.: studio eundi, O.: morte sodalis, made reckless, V.: Sychaeum Clam ferro incautum superat, while off his guard, V.: a fraude, unsuspicious of, L.: futuri, H.: incautior fuissem, nisi, etc.: iuventā incautior, L.— Unforeseen, unexpected: iter hostibus, Ta.: alqd incautum atque apertum habere, treat without caution or reserve, L.: Sic est incautum, quidquid habetur amor, i. e. not to be guarded against, Pr.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinincautus
Latin cautus Latin incautus From in- + cautus (“careful”).
Descendants
- Catalanincaut
- Italianincauto
- Portugueseincauto
- Spanishincauto