verbfirst conjugation, no perfect stem
imbricō
imbricō (present infinitive imbricāre, supine imbricātum)
Classical[ˈɪm.brɪ.koː]Ecclesiastical[ˈim.bri.ko]
Meaning
- obsoleteto cover with pantiles
[…], cum ab angulis quadrifariam concurrentia dorsa cristarum tegulis interiacentibus imbricarentur
[…], with the ridges of the crests meeting quadrifariously and interlaced with overlapping tilesc. 430 CE – c. 489 CE, Sidonius Apollinaris, Epistulae 2.2 - to form like a pantile
Incerta vero caementa alia super alia sedentia inter seque imbricata non speciosam sed firmiorem quam reticulata praestant structuram.
Uncertain rubble stones, placed one on top of the other and overlapping together, provide a structure that is not as visually appealing as the reticulated one but more solid.c. 15 BCE, Vitruvius, De architectura 2.8Cypriam esse folio brevi, nigro, per margines imbricato crispam.
The Cyprian one had short, black leaves, crisped along the edges like tiles.77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 15.127
Conjugation conjugation 1 no-perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | imbricō | imbricābam | imbricābō | — | — | — |
| 2nd sg. | imbricās | imbricābās | imbricābis | — | — | — |
| 3rd sg. | imbricat | imbricābat | imbricābit | — | — | — |
| 1st pl. | imbricāmus | imbricābāmus | imbricābimus | — | — | — |
| 2nd pl. | imbricātis | imbricābātis | imbricābitis | — | — | — |
| 3rd pl. | imbricant | imbricābant | imbricābunt | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | imbricem | imbricārem | — | — |
| 2nd sg. | imbricēs | imbricārēs | — | — |
| 3rd sg. | imbricet | imbricāret | — | — |
| 1st pl. | imbricēmus | imbricārēmus | — | — |
| 2nd pl. | imbricētis | imbricārētis | — | — |
| 3rd pl. | imbricent | imbricārent | — | — |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | imbricor | imbricābar | imbricābor |
| 2nd sg. | imbricāris imbricāre | imbricābāris imbricābāre | imbricāberis imbricābere |
| 3rd sg. | imbricātur | imbricābātur | imbricābitur |
| 1st pl. | imbricāmur | imbricābāmur | imbricābimur |
| 2nd pl. | imbricāminī | imbricābāminī | imbricābiminī |
| 3rd pl. | imbricantur | imbricābantur | imbricābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | imbricer | imbricārer |
| 2nd sg. | imbricēris imbricēre | imbricārēris imbricārēre |
| 3rd sg. | imbricētur | imbricārētur |
| 1st pl. | imbricēmur | imbricārēmur |
| 2nd pl. | imbricēminī | imbricārēminī |
| 3rd pl. | imbricentur | imbricārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | imbricā | imbricāre |
| pres. 2nd pl. | imbricāte | imbricāminī |
| fut. 2nd sg. | imbricātō | imbricātor |
| fut. 3rd sg. | imbricātō | imbricātor |
| fut. 2nd pl. | imbricātōte | — |
| fut. 3rd pl. | imbricantō | imbricantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | imbricāre | imbricārī |
| perfect infinitive | — | imbricātum esse |
| future infinitive | imbricātūrum esse | imbricātum īrī |
| present participle | imbricāns | — |
| perfect participle | — | imbricātus |
| future participle | imbricātūrus | imbricandus |
gerundimbricandī, imbricandō, imbricandumsupineimbricātum, imbricātū
imbrĭco, no
I. perf., ātum, 1, v. a. imbrex.
I. To cover with gutter-tiles (postclass.):
tegulis interjacentibus imbricarentur, Sid. Ep. 2, 2.—II. To form like a gutter-tile:
caementa inter se, Vitr. 2, 8.—In part. perf.: laurus folio per margines imbricato, Plin. 15, 30, 39, § 127: ungues simiae, id. 11, 45, 101, § 247: vertebrae, id. 11, 1, 1, § 1.Origins
- Proto-Indo-European*nebʰ-
- Proto-Indo-European*n̥bʰrís
- Proto-Italic*n̥βris
- Latinimbricō
Latin -ex Latin imbrex Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin imbricō From imbrex (“pantile”) + -ō (verb suffix).
Descendants
- Frenchimbriquer
- Italianembricare
- Catalanimbricar
- Englishimbricate
- Portugueseimbricar
- Spanishimbricar
In English words that came into English from imbricō
- imbricateimbricātus
- imbricationimbricātus