LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, no supine stem

illūcēscō

illūcēscō (present infinitive illūcēscere, perfect active illūxī)
Classical[ɪl.luːˈkeːs.koː]Ecclesiastical[il.luˈt͡ʃɛs.ko]

Meaning

  1. to begin to dawn
  2. transitiveto begin to light up
    ubi illuxitupon day breaks

Conjugation conjugation 3 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.illūcēscōillūcēscēbamillūcēscamillūxīillūxeramillūxerō
2nd sg.illūcēscisillūcēscēbāsillūcēscēsillūxistīillūxerāsillūxeris
3rd sg.illūcēscitillūcēscēbatillūcēscetillūxitillūxeratillūxerit
1st pl.illūcēscimusillūcēscēbāmusillūcēscēmusillūximusillūxerāmusillūxerimus
2nd pl.illūcēscitisillūcēscēbātisillūcēscētisillūxistisillūxerātisillūxeritis
3rd pl.illūcēscuntillūcēscēbantillūcēscentillūxērunt
illūxēre
illūxerantillūxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.illūcēscamillūcēsceremillūxerimillūxissem
2nd sg.illūcēscāsillūcēscerēsillūxerīsillūxissēs
3rd sg.illūcēscatillūcēsceretillūxeritillūxisset
1st pl.illūcēscāmusillūcēscerēmusillūxerīmusillūxissēmus
2nd pl.illūcēscātisillūcēscerētisillūxerītisillūxissētis
3rd pl.illūcēscantillūcēscerentillūxerintillūxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.illūcēscorillūcēscēbarillūcēscar
2nd sg.illūcēsceris
illūcēscere
illūcēscēbāris
illūcēscēbāre
illūcēscēris
illūcēscēre
3rd sg.illūcēsciturillūcēscēbāturillūcēscētur
1st pl.illūcēscimurillūcēscēbāmurillūcēscēmur
2nd pl.illūcēsciminīillūcēscēbāminīillūcēscēminī
3rd pl.illūcēscunturillūcēscēbanturillūcēscentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.illūcēscarillūcēscerer
2nd sg.illūcēscāris
illūcēscāre
illūcēscerēris
illūcēscerēre
3rd sg.illūcēscāturillūcēscerētur
1st pl.illūcēscāmurillūcēscerēmur
2nd pl.illūcēscāminīillūcēscerēminī
3rd pl.illūcēscanturillūcēscerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.illūcēsceillūcēscere
pres. 2nd pl.illūcēsciteillūcēsciminī
fut. 2nd sg.illūcēscitōillūcēscitor
fut. 3rd sg.illūcēscitōillūcēscitor
fut. 2nd pl.illūcēscitōte—
fut. 3rd pl.illūcēscuntōillūcēscuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveillūcēscereillūcēscī
perfect infinitiveillūxisse—
present participleillūcēscēns—
future participle—illūcēscendus
illūcēscundus
gerundillūcēscendī, illūcēscendō, illūcēscendum

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

ubi illuxit, luxit, diluxit
when it was day.

illūcesco or illūcisco (inl-), luxi, 3,
I. v. inch. n. and a. [in-lucesco].
I. Neutr., of the day or of the sun, to grow light, begin to shine, to break, dawn (most freq. in the tempp. perff.).
A. Lit.
1. Illucescet ille aliquando dies, cum tu, etc., Cic. Mil. 26, 69: qui (dies) ut illuxit, mortui sunt reperti, id. Tusc. 1, 47, 114: ne hic tibi dies inluxit lucrificabilis, Plaut. Pers. 4, 7, 2; cf.: pro di immortales, quis hic illuxit dies? Cic. Fragm. ap. Quint. 9, 4, 76; Ov. M. 7, 431: dies (alicui), Cic. Pis. 15, 34; id. Phil. 1, 12, 30; id. Ac. 2, 22, 69; id. Div. 1, 24, 50: ea nocte, cui illuxit dies caedis, on which arose the day, etc., Suet. Caes. 81: cum tertio die sol illuxisset, Cic. N. D. 2, 38, 96: cum illucescerent elementa mundi, Ambros. in Luc. 5, 5.—
2. Impers.: illuxit, it was light, day had dawned (very rare; not in Cic.; perh. not in Cæs.; for in B. C. 1, 23, 1, luxit is the better reading; v. Oud. ad loc.): ubi illuxit, Liv. 1, 28, 2; 2, 65, 1; 7, 14, 9.—
B. Trop.: cum populo Romano vox et auctoritas consulis repente in tantis tenebris illuxerit, Cic. Agr. 1, 8, 24: clarissimum deinde Homeri illuxit ingenium, Vell. 1, 5, 1. —Impers.: apud quem si illuxerit, non universa pretia in patrimonium tuum processisse, shall be made clear, apparent, Cod. Just. 5, 71, 10.—
II. Act., to shine upon, give light to (Plautin.): (nox) ut mortales illucescas luce clara et candida, Plaut. Am. 1, 3, 49: scelestiorem nullum alterum, id. Bacch. 2, 3, 22.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinillūcēscō

Proto-Indo-European *lewk- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *lowkéyeti Proto-Italic *loukeō Proto-Indo-European *lewk- Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Indo-European *lukéh₁yeti Proto-Italic *l(o)ukēō? Latin lūceō Proto-Indo-European *-sḱéti Proto-Italic *-skō Latin -scō Latin lūcēscō Latin illūcēscō From in- + lūcēscō (“begin to shine”).

Quick answers

What does illūcēscō mean in Latin?
illūcēscō, a verb, means “to begin to dawn; to begin to light up”.
What are the principal parts of illūcēscō?
illūcēscō, illūcēscere, illūxī (third conjugation, no supine stem).
How do you pronounce illūcēscō?
In classical Latin, [ɪl.luːˈkeːs.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [il.luˈt͡ʃɛs.ko].
Where does illūcēscō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin illūcēscō.