LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

iaculus1

iaculus (feminine iacula, neuter iaculum)
Classical[ˈja.kʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈjaː.ku.lus]

Meaning

  1. adjectivethat is thrown
    rēte iaculumcasting net, fishnet

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeiaculusiaculaiaculum
genitiveiaculīiaculaeiaculī
dativeiaculōiaculaeiaculō
accusativeiaculumiaculamiaculum
ablativeiaculōiaculāiaculō
vocativeiaculeiaculaiaculum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeiaculīiaculaeiacula
genitiveiaculōrumiaculārumiaculōrum
dativeiaculīsiaculīsiaculīs
accusativeiaculōsiaculāsiacula
ablativeiaculīsiaculīsiaculīs
vocativeiaculīiaculaeiacula

jăcŭlus, a, um, adj. jacio,
I. that is thrown (mostly subst.). So, rete jaculum and simply jaculum, a casting-net, fishingnet, Plaut. Truc. 1, 1, 14; id. As. 1, 1, 86; cf.: hi jaculo pisces, illi capiuntur ab hamis, Ov. A. A. 1, 763.—Also of the net of the gladiator retiarius, Isid. Orig. 18, 54.— Hence, subst.: jăcùlus, i, m.
A. (Sc. serpens.) A serpent that darts from a tree on its prey: jaculi volucres, Luc. 9, 720; 9, 822; Plin. 8, 23, 35, § 85.—
B. Jaculus (sc. funis or laqueus), a sling or noose which is thrown over the horns of oxen, a lasso, Col. 6, 2, 4 (al. laquei).

Origins

  1. Proto-Indo-European*(H)yeh₁-
  2. Latiniaculus

Proto-Indo-European *(H)yéh₁kt ~ *(H)ih₁kéntder. Latin iaciō Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin iaculus From iaciō (“to throw, hurl, cast, fling”) + -ulus.

noun · masculinesecond declension
iaculus2
iaculus m (genitive iaculī)
Classical[ˈja.kʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈjaː.ku.lus]

Meaning

  1. masculinesynonym of iaculum (“cast net; net of the gladiator retiarius”)
  2. masculinea serpent that darts from a tree onto its prey
  3. masculinelasso; sling or noose thrown over the horns of oxen
    Sed iaculi, quibus capulantur, …Note: In some other editions this is: "Sed laquei, quibus capulantur …".L. Iunii Moderati Columellae de re rustica libri (lib. 6, cap. 2, sect. 4); in: Scriptores rei rusticae veteres latini Cato, Varro, Columella, Palladius[.] Quibus nunc accedit Vegetius de mulo-medicina et Gargilii Martialis fragmentum cum editionibus prope omnibus et MSS. pluribus collati[.] Adiectae notae virorum clariss. integrae tum editae tum ineditae et lexicon rei rusticae curante Io. Matthia Gesnero [Nom. Io. Matthias Gesnerus], 1735, p. 572

Declension

declension
formsingularplural
nominativeiaculusiaculī
genitiveiaculīiaculōrum
dativeiaculōiaculīs
accusativeiaculumiaculōs
ablativeiaculōiaculīs
vocativeiaculeiaculī

Origins

  1. Proto-Indo-European*(H)yeh₁-
  2. Latiniaculus

Proto-Indo-European *(H)yéh₁kt ~ *(H)ih₁kéntder. Latin iaciō Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin iaculus From iaciō (“to throw, hurl, cast, fling”) + -ulus.

Quick answers

What does iaculus mean in Latin?
iaculus, a adjective, means “that is thrown”.
How do you pronounce iaculus?
In classical Latin, [ˈja.kʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈjaː.ku.lus].
Where does iaculus come from?
Proto-Indo-European *(H)yeh₁- → Latin iaculus.