verbfirst conjugation, deponent
grassor
grassor (present infinitive grassārī, perfect active grassātus sum)
Classical[ˈɡras.sɔr]Ecclesiastical[ˈɡras.sor]
Meaning
- deponentto go or march on; to advance
- deponentto move around; to loiter or prowl
- deponentto attack
Latīnē defined in Latin in our graded readers
licenter vagor et saeviōgrassor -ārī — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 3
Conjugation conjugation 1 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | grassor | grassābar | grassābor | — | — | — |
| 2nd sg. | grassāris grassāre | grassābāris grassābāre | grassāberis grassābere | — | — | — |
| 3rd sg. | grassātur | grassābātur | grassābitur | — | — | — |
| 1st pl. | grassāmur | grassābāmur | grassābimur | — | — | — |
| 2nd pl. | grassāminī | grassābāminī | grassābiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | grassantur | grassābantur | grassābuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | grasser | grassārer | — | — |
| 2nd sg. | grassēris grassēre | grassārēris grassārēre | — | — |
| 3rd sg. | grassētur | grassārētur | — | — |
| 1st pl. | grassēmur | grassārēmur | — | — |
| 2nd pl. | grassēminī | grassārēminī | — | — |
| 3rd pl. | grassentur | grassārentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | grassāre | — |
| pres. 2nd pl. | grassāminī | — |
| fut. 2nd sg. | grassātor | — |
| fut. 3rd sg. | grassātor | — |
| fut. 3rd pl. | grassantor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | grassārī | — |
| perfect infinitive | grassātum esse | — |
| future infinitive | grassātūrum esse | — |
| present participle | grassāns | — |
| perfect participle | grassātus grassāta, grassātā, grassātae, grassātam, grassātārum, grassātās, grassāte, grassātī, grassātīs, grassātō, grassātōrum, grassātōs | — |
| future participle | grassātūrus grassātūra, grassātūrā, grassātūrae, grassātūram, grassātūrārum, grassātūrās, grassātūre, grassātūrī, grassātūrīs, grassātūrō, grassātūrōrum, grassātūrōs, grassātūrum | grassandus grassanda, grassandā, grassandae, grassandam, grassandārum, grassandās, grassande, grassandīs, grassandōrum, grassandōs |
gerundgrassandī, grassandō, grassandumsupinegrassātum, grassātū
grassor, ātus, 1 (
I. inf. pres. grassarier, Prud. Ham. 651; act. collat. form grassabamus, App. M. 7, 7), v. dep. n. and a. [gradior], to go, go about (not in Cic. and Cæs.; cf.: gradior, incedo, vado, pergo).
I. Lit.
A. In gen. (mostly ante-class.):
hoc grassari gradu, Plaut. Poen. 3, 1, 11: siccine hic cum uvida veste grassabimur? id. Rud. 1, 4, 31; id. Bacch. 5, 2, 19: sine eam pedibus grassari, Titin. ap. Non. 316, 3: recte grassatur via, Nov. ib. 5; Ov. Tr. 2, 477: certum'st moriri, quam hunc pati grassari lenonem in me, come about me, approach me, Plaut. Rud. 3, 3, 22.—b. Of things:
(aranĕus) quanta arte celat pedicas scutulato rete grassantes, going about, moving around, Plin. 11, 24, 28, § 81: per omnes nervos articulosque humore pestifero grassante, Just. 23, 2: neque avaritia solum, sed etiam crudelitas in capta urbe grassata est, Curt. 5, 6, 6.—B. In partic.
1. To go loitering or rioting about (cf. grassator, I.): se in juventutem grassantem in Subura incidisse, Liv. 3, 13, 2:
per omnia clandestina grassari scelera latrociniorum, id 42, 18, 1: ubi Caesarem esse qui grassaretur pernotuit, Tac. A. 13, 25.—Hence, of parasites, i. q. adulari, to pay one's court to, to flatter, fawn upon: grassari antiqui ponebant pro adulari, Paul. ex Fest. p. 97 Müll.— 2. To go about with thievish designs, to lie in wait: grassari dicuntur latrones vias obsidentes, Paul. ex Fest. p. 97 Müll. (cf. grassator, II.):
in umbris, Anthol. Lat. 2, 186, 42 sq.: silurus grassatur, ubicumque est, omne animal appetens, Plin. 9, 15, 17, § 45.—Hence, b. With acc., to fall upon, assault, attack:
turmas, Stat. Th. 8, 571.II. Trop.
A. In gen., to go, proceed, or act in any manner: saepe hac eadem sum grassatus via, Nov. ap. Non. 316, 7; cf.:
consimili grassantur via, Afran. ib. 9: ubi animus ad gloriam virtutis via grassatur, Sall. J. 1, 3: grassandum ad clara periclis, Sil. 1, 570: (assertor) ait, se jure grassari, non vi, that he was proceeding, Liv. 3, 44, 8: longe alia via grassabantur, id. 2, 27, 7: consilio grassandum, si nihil vires juvarent, ratus, id. 10, 14, 13: mutua dissimulatione et iisdem, quibus petebatur, artibus grassatur, Tac. H. 4, 56: cupidine atque irā, pessimis consultoribus, Sall. J. 64, 5: obsequio, to act obsequiously, Hor. S. 2, 5, 93: dolo, to act cunningly, Tac. H. 4, 16: assentando multitudini grassari, Liv. 45, 23, 9: superbe avareque in provincia grassatos, Suet. Aug. 67.—B. In partic., to attack, proceed against; to proceed with violence, act harshly, rage, rage against.—Constr.: in aliquid and in or adversus aliquem:
trecenti conjuravimus principes juventutis Romanae, ut in te hac via grassaremur, Liv. 2, 12, 15; cf.: in possessionem agri publici grassari, id. 6, 5, 4: in externos grassari, Suet. Ner. 36: adversus omnis aevi hominum genus grassari, id. Calig. 34; cf.: qui cum contemptu religionis grassatus etiam adversus deos fuerat, Just. 1, 9: ita bacchantem atque grassantem adoriri, Suet. Calig. 56: omni rapinarum genere grassati, id. Vesp. 6: diverso vitiorum genere, id. Galb. 14; cf.: placuit veneno grassari, Tac. H. 3, 39; id. A. 15, 60.—Absol.: Ii (sagitarii) dum eminus grassabantur, Tac. A. 4, 47.— Of abstract subjects: accusatorum major in dies et infestior vis sine levamento grassabatur, Tac. A. 4, 66: ut clausis unam intra domum accusatoribus et reis, paucorum potentia grassaretur, id. ib. 13, 4: dicemus de his (malis), quae totis corporibus grassantur, Plin. 26, 11, 67, § 107; cf.: haec (vitia) in pueris grassari, illa in adultis, id. 26, 1, 3, § 4: mala vestra, ... alia grassantia extrinsecus, alia in visceribus ipsis ardentia, Sen. Vit. B. 27, 6: rabidorum more luporum Crimina persultant toto grassantia campo, Prud. Psych. 468: grassandi in re familiari facultas, of wasting, plundering, Dig. 26, 10, 6.—Fig.: nec ferro grassatur saepius ullum mentis vitium quam cupido, etc., Juv. 14, 174.—b. With acc. (cf. above, I. B. 2. b.):
simulque Romam pestilentia grassabatur, Aur. Vict. Caes. 33, 5.—P. a.: grassans, ntis, m., as subst., a robber, thief: quicquid Lycurgi villa grassantibus praebuisset, Petr. 117, 3; App. M. 8, p. 209, 3: sublatis susceptoribus grassantium cupido conquiescit, Paul. Sent. 5, 3, 4.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
grassor ātus, ārī, dep. intens.
gradior, to go, move, go about : recto limite, O.— To loiter, idle, riot : iuventus grassans in Subura, L.: per omnia scelera, L.—Fig., to go, proceed, act, move : ad gloriam virtutis viā, S.: aliā viā, L.: consilio grassandum ratus, L.: cupidine atque irā, be actuated by , S.: obsequio, make approaches obsequiously , H.: crudelitas in captā urbe grassata est, Cu.— To advance, take measures, make an attack : ferro grassatur cupido, Iu.: in te hac viā, L.: in possessionem agri, L.
Origins
Frequentative verb from gradior.
Descendants
- Germangrassieren
- Portuguesegrassar
- Icelandicgrasserafrom German grassieren
- Polishgrasować
- Swedishgrassera