LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

grassor

grassor (present infinitive grassārī, perfect active grassātus sum)
Classical[ˈɡras.sɔr]Ecclesiastical[ˈɡras.sor]

Meaning

  1. deponentto go or march on; to advance
  2. deponentto move around; to loiter or prowl
  3. deponentto attack

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.grassorgrassābargrassābor———
2nd sg.grassāris
grassāre
grassābāris
grassābāre
grassāberis
grassābere
———
3rd sg.grassāturgrassābāturgrassābitur———
1st pl.grassāmurgrassābāmurgrassābimur———
2nd pl.grassāminīgrassābāminīgrassābiminī———
3rd pl.grassanturgrassābanturgrassābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.grassergrassārer——
2nd sg.grassēris
grassēre
grassārēris
grassārēre
——
3rd sg.grassēturgrassārētur——
1st pl.grassēmurgrassārēmur——
2nd pl.grassēminīgrassārēminī——
3rd pl.grassenturgrassārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.grassāre—
pres. 2nd pl.grassāminī—
fut. 2nd sg.grassātor—
fut. 3rd sg.grassātor—
fut. 3rd pl.grassantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivegrassārī—
perfect infinitivegrassātum esse—
future infinitivegrassātūrum esse—
present participlegrassāns—
perfect participlegrassātus
grassāta, grassātā, grassātae, grassātam, grassātārum, grassātās, grassāte, grassātī, grassātīs, grassātō, grassātōrum, grassātōs
—
future participlegrassātūrus
grassātūra, grassātūrā, grassātūrae, grassātūram, grassātūrārum, grassātūrās, grassātūre, grassātūrī, grassātūrīs, grassātūrō, grassātūrōrum, grassātūrōs, grassātūrum
grassandus
grassanda, grassandā, grassandae, grassandam, grassandārum, grassandās, grassande, grassandīs, grassandōrum, grassandōs
gerundgrassandī, grassandō, grassandumsupinegrassātum, grassātū

grassor, ātus, 1 (
I. inf. pres. grassarier, Prud. Ham. 651; act. collat. form grassabamus, App. M. 7, 7), v. dep. n. and a. [gradior], to go, go about (not in Cic. and Cæs.; cf.: gradior, incedo, vado, pergo).
I. Lit.
A. In gen. (mostly ante-class.): hoc grassari gradu, Plaut. Poen. 3, 1, 11: siccine hic cum uvida veste grassabimur? id. Rud. 1, 4, 31; id. Bacch. 5, 2, 19: sine eam pedibus grassari, Titin. ap. Non. 316, 3: recte grassatur via, Nov. ib. 5; Ov. Tr. 2, 477: certum'st moriri, quam hunc pati grassari lenonem in me, come about me, approach me, Plaut. Rud. 3, 3, 22.—
b. Of things: (aranĕus) quanta arte celat pedicas scutulato rete grassantes, going about, moving around, Plin. 11, 24, 28, § 81: per omnes nervos articulosque humore pestifero grassante, Just. 23, 2: neque avaritia solum, sed etiam crudelitas in capta urbe grassata est, Curt. 5, 6, 6.—
B. In partic.
1. To go loitering or rioting about (cf. grassator, I.): se in juventutem grassantem in Subura incidisse, Liv. 3, 13, 2: per omnia clandestina grassari scelera latrociniorum, id 42, 18, 1: ubi Caesarem esse qui grassaretur pernotuit, Tac. A. 13, 25.—Hence, of parasites, i. q. adulari, to pay one's court to, to flatter, fawn upon: grassari antiqui ponebant pro adulari, Paul. ex Fest. p. 97 Müll.—
2. To go about with thievish designs, to lie in wait: grassari dicuntur latrones vias obsidentes, Paul. ex Fest. p. 97 Müll. (cf. grassator, II.): in umbris, Anthol. Lat. 2, 186, 42 sq.: silurus grassatur, ubicumque est, omne animal appetens, Plin. 9, 15, 17, § 45.—Hence,
b. With acc., to fall upon, assault, attack: turmas, Stat. Th. 8, 571.
II. Trop.
A. In gen., to go, proceed, or act in any manner: saepe hac eadem sum grassatus via, Nov. ap. Non. 316, 7; cf.: consimili grassantur via, Afran. ib. 9: ubi animus ad gloriam virtutis via grassatur, Sall. J. 1, 3: grassandum ad clara periclis, Sil. 1, 570: (assertor) ait, se jure grassari, non vi, that he was proceeding, Liv. 3, 44, 8: longe alia via grassabantur, id. 2, 27, 7: consilio grassandum, si nihil vires juvarent, ratus, id. 10, 14, 13: mutua dissimulatione et iisdem, quibus petebatur, artibus grassatur, Tac. H. 4, 56: cupidine atque irā, pessimis consultoribus, Sall. J. 64, 5: obsequio, to act obsequiously, Hor. S. 2, 5, 93: dolo, to act cunningly, Tac. H. 4, 16: assentando multitudini grassari, Liv. 45, 23, 9: superbe avareque in provincia grassatos, Suet. Aug. 67.—
B. In partic., to attack, proceed against; to proceed with violence, act harshly, rage, rage against.—Constr.: in aliquid and in or adversus aliquem: trecenti conjuravimus principes juventutis Romanae, ut in te hac via grassaremur, Liv. 2, 12, 15; cf.: in possessionem agri publici grassari, id. 6, 5, 4: in externos grassari, Suet. Ner. 36: adversus omnis aevi hominum genus grassari, id. Calig. 34; cf.: qui cum contemptu religionis grassatus etiam adversus deos fuerat, Just. 1, 9: ita bacchantem atque grassantem adoriri, Suet. Calig. 56: omni rapinarum genere grassati, id. Vesp. 6: diverso vitiorum genere, id. Galb. 14; cf.: placuit veneno grassari, Tac. H. 3, 39; id. A. 15, 60.—Absol.: Ii (sagitarii) dum eminus grassabantur, Tac. A. 4, 47.— Of abstract subjects: accusatorum major in dies et infestior vis sine levamento grassabatur, Tac. A. 4, 66: ut clausis unam intra domum accusatoribus et reis, paucorum potentia grassaretur, id. ib. 13, 4: dicemus de his (malis), quae totis corporibus grassantur, Plin. 26, 11, 67, § 107; cf.: haec (vitia) in pueris grassari, illa in adultis, id. 26, 1, 3, § 4: mala vestra, ... alia grassantia extrinsecus, alia in visceribus ipsis ardentia, Sen. Vit. B. 27, 6: rabidorum more luporum Crimina persultant toto grassantia campo, Prud. Psych. 468: grassandi in re familiari facultas, of wasting, plundering, Dig. 26, 10, 6.—Fig.: nec ferro grassatur saepius ullum mentis vitium quam cupido, etc., Juv. 14, 174.—
b. With acc. (cf. above, I. B. 2. b.): simulque Romam pestilentia grassabatur, Aur. Vict. Caes. 33, 5.—P. a.: grassans, ntis, m., as subst., a robber, thief: quicquid Lycurgi villa grassantibus praebuisset, Petr. 117, 3; App. M. 8, p. 209, 3: sublatis susceptoribus grassantium cupido conquiescit, Paul. Sent. 5, 3, 4.

Origins

Frequentative verb from gradior.

Descendants
  • Germangrassieren
  • Portuguesegrassar
  • Icelandicgrasserafrom German grassieren
  • Polishgrasować
  • Swedishgrassera

Quick answers

What does grassor mean in Latin?
grassor, a verb, means “to go or march on; to advance; to move around”.
What are the principal parts of grassor?
grassor, grassārī, grassātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce grassor?
In classical Latin, [ˈɡras.sɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɡras.sor].