adverb
grande
grande (comparative grandius, superlative grandissimē)
Meaning
- greatly
- poeticloudly, aloud
Sed quaenam subiti, veneranda, exordia templi / dic age, Calliope; socius tibi grande sonabit / Alcides tensoque modos imitabitur arcu.
89 CE – 96 CE, Statius, Silvae 3.1.50non tam grande sonat motis incudibus Aetne / cum Brontes Steropesque ferit, nec maior ab antris / Lemniacis fragor est ubi flammeus aegida caelat / Mulciber et castis exornat Pallada donis.
89 CE – 96 CE, Statius, Silvae 3.1.130
grandē, adv., v. grandis,
I. fin. B.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
grande adv.
n of grandis, loudly : sonare, Iu.
Origins
Accusative adverbial from the neuter form of grandis.