noun · femininethird declension
gracilitās
gracilitās f (genitive gracilitātis)
Classical[ɡraˈkɪ.lɪ.taːs]Ecclesiastical[ɡraˈt͡ʃiː.li.tas]
Meaning
- slenderness, thinness, meagerness
- plainness, simplicity
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | gracilitās | gracilitātēs |
| genitive | gracilitātis | gracilitātum |
| dative | gracilitātī | gracilitātibus |
| accusative | gracilitātem | gracilitātēs |
| ablative | gracilitāte | gracilitātibus |
| vocative | gracilitās | gracilitātēs |
grăcĭlĭtas, ātis, f. gracilis,
I. slenderness, thinness, leanness, meagreness.
I. Lit. (class.;
syn.: macies, subtilitas): erat eo tempore in nobis summa gracilitas et infirmitas corporis, Cic. Brut. 91, 313: cervicis et crurum, Suet. Calig. 50: crurum, id. ib. 3; id. Dom. 18: digitalis (vitis), Plin. 14, 3, 4, § 40; cf.: papyrum in gracilitatem fastigatum, id. 13, 11, 22, § 71.—Plur.: habet certos sui studiosos (Lysias), qui non tam habitus corporis opimos, quam gracilitates consectentur, Cic. Brut. 16, 64.—II. Trop., of style, simplicity, plainness, want of ornament (post-Aug.):
quid Periclea? similemne credimus Lysiacae gracilitati? Quint. 12, 10, 24; cf.: exempla in Latina lingua M. Varro esse dicit ubertatis Pacuvium, gracilitatis Lucilium, mediocritatis Terentium, Gell. 7, 14, 6 (v. the whole 14th chap.): pressa illa narrationis, Quint. 4, 3, 2; 1, 9, 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
gracilitās ātis, f
gracilis, slenderness, thinness, leanness, meagreness : corporis.—Plur: corporis.
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin gracilitās From gracilis (“slender, thin”) + -tās.