adjectivefirst/second-declension adjective
gracilentus
gracilentus (feminine gracilenta, neuter gracilentum, comparative gracilentior, superlative gracilentissimus)
Classical[ɡra.kɪˈɫɛn.tʊs]Ecclesiastical[ɡra.t͡ʃiˈlɛn.tus]
Meaning
- adjectiveslender, thin
Latīnē defined in Latin in our graded readers
tenuis, exīlisgracilentus -a -um — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 17
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | gracilentus | gracilenta | gracilentum |
| genitive | gracilentī | gracilentae | gracilentī |
| dative | gracilentō | gracilentae | gracilentō |
| accusative | gracilentum | gracilentam | gracilentum |
| ablative | gracilentō | gracilentā | gracilentō |
| vocative | gracilente | gracilenta | gracilentum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | gracilentī | gracilentae | gracilenta |
| genitive | gracilentōrum | gracilentārum | gracilentōrum |
| dative | gracilentīs | gracilentīs | gracilentīs |
| accusative | gracilentōs | gracilentās | gracilenta |
| ablative | gracilentīs | gracilentīs | gracilentīs |
| vocative | gracilentī | gracilentae | gracilenta |
grăcĭlentus, a, um, adj. id.,
I. slender, thin (ante- and post-class. for the usual gracilis): filum, Enn. ap. Non. 116, 8 (Ann. v. 259 Vahl.):
equus, Gell. 4, 12, 2. Origins
From gracilis (“slender, thin”) + -entus (“full of, abounding in”).