verbfirst conjugation
fūnerō
fūnerō (present infinitive fūnerāre, perfect active fūnerāvī, supine fūnerātum)
Classical[ˈfuː.nɛ.roː]Ecclesiastical[ˈfuː.ne.ro]
Meaning
- to bury with funeral rites, to inter
- to kill
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | fūnerō | fūnerābam | fūnerābō | fūnerāvī | fūnerāveram | fūnerāverō |
| 2nd sg. | fūnerās | fūnerābās | fūnerābis | fūnerāvistī | fūnerāverās | fūnerāveris |
| 3rd sg. | fūnerat | fūnerābat | fūnerābit | fūnerāvit | fūnerāverat | fūnerāverit |
| 1st pl. | fūnerāmus | fūnerābāmus | fūnerābimus | fūnerāvimus | fūnerāverāmus | fūnerāverimus |
| 2nd pl. | fūnerātis | fūnerābātis | fūnerābitis | fūnerāvistis | fūnerāverātis | fūnerāveritis |
| 3rd pl. | fūnerant | fūnerābant | fūnerābunt | fūnerāvērunt fūnerāvēre | fūnerāverant | fūnerāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | fūnerem | fūnerārem | fūnerāverim | fūnerāvissem |
| 2nd sg. | fūnerēs | fūnerārēs | fūnerāverīs | fūnerāvissēs |
| 3rd sg. | fūneret | fūnerāret | fūnerāverit | fūnerāvisset |
| 1st pl. | fūnerēmus | fūnerārēmus | fūnerāverīmus | fūnerāvissēmus |
| 2nd pl. | fūnerētis | fūnerārētis | fūnerāverītis | fūnerāvissētis |
| 3rd pl. | fūnerent | fūnerārent | fūnerāverint | fūnerāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | fūneror | fūnerābar | fūnerābor |
| 2nd sg. | fūnerāris fūnerāre | fūnerābāris fūnerābāre | fūnerāberis fūnerābere |
| 3rd sg. | fūnerātur | fūnerābātur | fūnerābitur |
| 1st pl. | fūnerāmur | fūnerābāmur | fūnerābimur |
| 2nd pl. | fūnerāminī | fūnerābāminī | fūnerābiminī |
| 3rd pl. | fūnerantur | fūnerābantur | fūnerābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | fūnerer | fūnerārer |
| 2nd sg. | fūnerēris fūnerēre | fūnerārēris fūnerārēre |
| 3rd sg. | fūnerētur | fūnerārētur |
| 1st pl. | fūnerēmur | fūnerārēmur |
| 2nd pl. | fūnerēminī | fūnerārēminī |
| 3rd pl. | fūnerentur | fūnerārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | fūnerā | fūnerāre |
| pres. 2nd pl. | fūnerāte | fūnerāminī |
| fut. 2nd sg. | fūnerātō | fūnerātor |
| fut. 3rd sg. | fūnerātō | fūnerātor |
| fut. 2nd pl. | fūnerātōte | — |
| fut. 3rd pl. | fūnerantō | fūnerantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | fūnerāre | fūnerārī |
| perfect infinitive | fūnerāvisse | fūnerātum esse |
| future infinitive | fūnerātūrum esse | fūnerātum īrī |
| present participle | fūnerāns | — |
| perfect participle | — | fūnerātus |
| future participle | fūnerātūrus fūnerātūra, fūnerātūrā, fūnerātūrae, fūnerātūram, fūnerātūrārum, fūnerātūrās, fūnerātūre, fūnerātūrī, fūnerātūrīs, fūnerātūrō, fūnerātūrōrum, fūnerātūrōs, fūnerātūrum | fūnerandus |
gerundfūnerandī, fūnerandō, fūnerandumsupinefūnerātum, fūnerātū
fūnĕro, āvi, ātum (
I. dep. form funeratus est, Capitol. Pert. 14), 1, v. a. id., to bury with funeral rites, to inter (perh. not ante-Aug.;
syn.: sepelio, humo, effero): qui funerari se jussit sestertiis undecim milibus, Plin. 33, 10, 47, § 135; Suet. Claud. 45; id. Tib. 51; id. Calig. 15; id. Ner. 50; id. Oth. 11; id. Dom. 17; Dig. 11, 7, 14; Sen. ad Helv. 2, 5; 12, 5; Val. Max. 1, 6, 6; 4, 4, 2; 4, 6, 3 al.: (apes) defunctas progerunt funerantiumque more comitantur exsequias, Plin. 11, 18, 20, § 63: qui funerari sepelirive aliquem prohibuerit, Paul. Sent. 5, 26, 3.—II. Transf. (consequens pro antecedente), fūnĕrātus, a, um, killed, destroyed:
prope funeratus Arboris ictu, Hor. C. 3, 8, 7: funerata est pars illa corporis, qua quondam Achilles eram, Petr. 129, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
(fūnerō) —, ātus, āre
funus, to bury : prope funeratus Arboris ictu, killed , H.
Origins
From the oblique stem fūner- of fūnus (“funeral”) + -ō (1ˢᵗ conjugation verbal suffix).