noun · masculinethird declension
frātruēlis
frātruēlis m (genitive frātruēlis)
Classical[fraˈtru.ɛ.lɪs]Ecclesiastical[fraˈtruː.e.lis]
Meaning
- Late Latinfraternal nephew
- Late Latinfraternal niece
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | frātruēlis | frātruēlēs |
| genitive | frātruēlis | frātruēlium |
| dative | frātruēlī | frātruēlibus |
| accusative | frātruēlem | frātruēlēs frātruēlīs |
| ablative | frātruēle | frātruēlibus |
| vocative | frātruēlis | frātruēlēs |
frātrŭēlis, is, m. frater, analog. with patruelis,
I. a father's brother's son, a cousin (late Lat.), Hier. Ep. 22, 26; cf.:
fratrueles filii materterae sunt, Isid. Orig. 9, 6, 15.Origins
From frāter (“brother”), based on patruēlis. By surface analysis, Medieval Latin frātruus + -ēlis.
Sardinian
- Logudoresefradile
Elsewhere
- Galluresefratili
- Sassaresefraddiri