fluvius
Meaning
- masculinea stream, smaller river
- masculinethe stream of a river, a current, torrent
- masculine(said of blood, sweat etc.)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
flūmen.flūmen (tertium nōmen!)Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Fluvius · Flumen · Amnis
Fluvius, flumen, (from φλύω) denote, like ῥόος, ῥεῦμα, an ordinary stream, in opp. to a pond and lake; whereas amnis (ἀμένας, manare,) like ποταμός, a great and mighty river, in opp. to the sea. Cic. Div. i. 50. and Divin. i. 35, 78. Ut flumina in contrarias partes fluxerint, atque in amnes mare influxerit. Tac. Ann. xv. 58. Senec. N. Q. iii. 19. Habet ergo non tantum venas aquarum terra, ex quibus corrivatis flumina effici possunt, sed et amnes magnitudinis vastæ. Then: Hanc magnis amnibus æternam esse materiam, cujus non tangantur extrema sicut fluminum et fontium. Tac. Hist. v. 23. Quo Mosæ fluminis os amnem Rhenum oceano affundit. Curt. ix. 4, 5. (ii. 7.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | fluvius | fluviī |
| genitive | fluviī fluvī | fluviōrum fluvium |
| dative | fluviō | fluviīs |
| accusative | fluvium | fluviōs |
| ablative | fluviō | fluviīs |
| vocative | fluvie | fluviī |
fluvium, Val. Fl. 6, 391; flūviōrum scanned as a trisyllable, Verg. G. 1, 482), m. (access. form fluvia, ae, f., Sisenn. ap. Non. 207, 7 sq.) [fluo], a river. rapidus, Plaut. Men. prol. 64; id. Bacch. 1, 1, 52: de fluvio aquam derivare, id. Truc. 2, 7, 12: apud Hypanim fluvium, qui ab Europae parte in Pontum influit, Cic. Tusc. 1, 39, 94: Eurotas, id. Inv. 2, 31, 96: Sagra, id. N. D. 2, 2, 6: Atratus, id. Div. 1, 43, 98: Taurus, Liv. 38, 15, 7 Drak. N. cr.: ultra Albim fluvium, Suet. Aug. 21: se fluvio dea condidit alto, Verg. A. 12, 886: fluvio succedit opaco, id. ib. 7, 36: fluvium vinclis innaret Cloelia ruptis, id. ib. 8, 651: fluvio cum forte secundo Deflueret, id. ib. 7, 494: nec fluvii strepunt hibernā nive turgidi, Hor. C. 4, 12, 3 al.; of the Styx, Verg. A. 6, 384; 415; cf. Lethaeus, id. ib. 6, 749.—Prov.: quisnam istic fluvius est, quem non recipiat mare? Plaut. Curc. 1, 1, 86.—arbuta sufficere et fluvios praebere recentes, Verg. G. 3, 301; cf. id. ib. 3, 126: purgatura malum fluvio vivente soporem, Stat. Th. 9, 574: perfusa certo fluvio terra, Plin. 34, 14, 41, § 142.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From the root of fluō (“flow”), ultimately from *bʰleh₁- (“to swell, blow”), whence also flūmen.
- Frenchfleuve
- Romanianfluviu
- Old Frenchflue
- Old Frenchfluie