LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neuterthird declension

flūmen

flūmen n (genitive flūminis)
Classical[ˈfɫuː.mɛn]Ecclesiastical[ˈfluː.men]
№ 283 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. a river
    Near-synonyms: fluvius, amnis
    Near-synonym: rīvus
  2. poeticflowing water; a stream, flood
  3. figurativelyflow, fluency, fluidity
    Omnia haec mire placent cum impetu quodam et flumine pervehunturAll these wondrously delight me and are carried along with a certain passion and flow.61 CE – c. 112 CE, Plinius Minor, Epistulae 1.16

Latīnē defined in Latin in our graded readers

aqua magna quae per terram fluit; flūmen ad mare it.
flūmen -inis n — in Mille Verba, Rūs et Agrīcultūra

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Fluvius · Flumen · Amnis

Fluvius, flumen, (from φλύω) denote, like ῥόος, ῥεῦμα, an ordinary stream, in opp. to a pond and lake; whereas amnis (ἀμένας, manare,) like ποταμός, a great and mighty river, in opp. to the sea. Cic. Div. i. 50. and Divin. i. 35, 78. Ut flumina in contrarias partes fluxerint, atque in amnes mare influxerit. Tac. Ann. xv. 58. Senec. N. Q. iii. 19. Habet ergo non tantum venas aquarum terra, ex quibus corrivatis flumina effici possunt, sed et amnes magnitudinis vastæ. Then: Hanc magnis amnibus æternam esse materiam, cujus non tangantur extrema sicut fluminum et fontium. Tac. Hist. v. 23. Quo Mosæ fluminis os amnem Rhenum oceano affundit. Curt. ix. 4, 5. (ii. 7.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeflūmenflūmina
genitiveflūminisflūminum
dativeflūminīflūminibus
accusativeflūmenflūmina
ablativeflūmineflūminibus
vocativeflūmenflūmina

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

flumine secundo
with the stream; downstream.
flumine adverso
against the stream; upstream.
pons est in flumine
there is a bridge over the river.
flumen agros inundat
the river floods the fields.
flumen vado transire
to wade across, to ford a river.
flumen ponte iungere
to build a bridge over a river.
flumen citatum fertur
the rivers flows with a rapid current.
flumen imbribus auctum
a river swollen by the rain.
6 more phrases
inanium verborum flumen
senseless rant.
pontem facere in flumine
to build a bridge over a river.
aquam ex flumine derivare
to draw off water from a river.
flumen extra ripas diffluit
the river is over its banks, is in flood.
flumen super ripas effunditur
the river is over its banks, is in flood.
flumen orationis (De Or. 2. 15. 62)
flow of oratory.

flūmen, ĭnis, n. id.,
I. a flowing of water; and concr., a flood, stream, flowing or running water (syn.: fluvius, amnis, rivus).
I. In gen. (mostly poet.): Romane, aquam Albanam cave lacu contineri, cave in mare manare suo flumine sinas, an old prophetic formula ap. Liv. 5, 16, 9: rapidus montano flumine torrens, Verg. A. 2, 305; cf. Ov. R. Am. 651: visendus ater flumine languido Cocytos errans, Hor. C. 2, 14, 17: inde sequemur Ipsius amnis iter, donec nos flumine certo Perferat, Val. Fl. 8, 189: et Tiberis flumen vomit in mare salsum, Enn. ap. Macr. S. 6, 4 (Ann. v. 453 ed. Vahl.); cf.: teque pater Tiberine tuo cum flumine sancto, id. ib. 6, 1 (Ann. v. 55 ib.): donec me flumine vivo Abluero, in a living, running stream, Verg. A. 2, 719; cf.: quin tu ante vivo perfunderis flumine? Auct. ap. Liv. 1, 45, 6 (for which: aqua viva, Varr. L. L. 5, § 123 Müll.).—In plur.: nymphae venas et flumina fontis Elicuere sui, streams, Ov. M. 14, 788: frigida Scamandri, Hor. Epod. 13, 14: Symaethia circum Flumina, Verg. A. 9, 585: limosa potat, Ov. M. 1, 634; cf.: Tantalus a labris sitiens fugientia captat Flumina, Hor. S. 1, 1, 69: maritima immittere in piscinas, Varr. R. R. 3, 17, 9.
II. In partic., a river.
A. Lit. (the predominant signif. of the word both in prose and poetry): quod per amoenam urbem leni fluit agmine flumen, Enn. ap. Macr. S. 6, 4 (Ann. v. 177 ed. Vahl.); cf.: ut flumina in contrarias partes fluxerint, Cic. Div. 1, 35, 78: Scipio biduum moratus ad flumen, quod inter eum et Domitii castra fluebat, Caes. B. C. 3, 37, 1: aurea flumina, Lucr. 5, 911: habet non tantum venas aquarum terra, ex quibus corrivatis flumina effici possunt, sed et amnes magnitudinis vastae, etc., Sen. Q. N. 3, 19; cf. Cic. Rep. 2, 5: nec ullum hoc frigidius flumen attigi, id. Leg. 2, 3, 6: nos flumina arcemus, dirigimus, avertimus, id. N. D. 2, 60, 152: una pars (Galliae) initium capit a flumine Rhodano, continetur Garumna flumine ... attingit etiam flumen Rhenum, etc., Caes. B. G. 1, 1, 6 sq.; 1, 2, 7: inter montem Juram et flumen Rhodanum, id. ib. 1, 6, 1: flumen est Arar, quod, etc., id. ib. 1, 12, 1: flumen Dubis, id. ib. 1, 38, 4: non Seres, non Tanain prope flumen orti, Hor. C. 4, 15, 24: Veliternos ad Asturae flumen Maenius fudit, Liv. 8, 13, 5 Drak. N. cr.: terrarum situs et flumina dicere, Hor. Ep. 2, 1, 252: secundo flumine ad Lutetiam iter facere coepit, with the stream, Caes. B. G. 7, 58, 5 (cf. secundus, 2. a.): magnum ire agmen adverso flumine, against the stream, Caes. B. G. 7, 60, 3; cf. Verg. G. 1, 201; Liv. 24, 40. —Prov.: flumine vicino stultus sitit, like, starves in the midst of plenty, Petr. Fragm. p. 899 Burm.—
2. Transf., of other things which flow in streams or like streams, a stream, flood (poet. and in post-Aug. prose): sanguinis, Lucr. 2, 354; 4, 1029: largoque humectat flumine vultum, flood of tears, Verg. A. 1, 465: laeta magis pressis manabunt flumina mammis, streams of milk, id. G. 3, 310: flumina jam lactis, jam flumina nectaris, Ov. M. 1, 111: rigido concussae flumine nubes Exonerabantur, a torrent of rain, Petr. poët. Sat. 123; cf.: ut picis e caelo demissum flumen, a stream of pitch, Lucr. 6, 257: magnesia flumine saxa, in the magnetic stream, id. 6, 1064: effusaeque ruunt inopino flumine turbae, i. e. in a vast stream, Sil. 12, 185; cf. Verg. A. 11, 236: aëris, a current of air, App. de Mund. p. 61, 33 Elm. p. 258 Bip.—
B. Trop., of expression, a flow, fluency, stream: orationis flumine reprehensoris convicia diluuntur, Cic. N. D. 2, 7, 20: flumen orationis aureum, id. Ac. 2, 38, 119: orationis, id. de Or. 2, 15, 62; cf.: flumen verborum volubili tasque, id. Or. 16, 53: gravissimorum op timorumque verborum, id. de Or. 2, 45, 188: inanium verborum, id. N. D. 2, 1, 1: Lysias ... puro fonti quam magno flumini propior, Quint. 10, 1, 78; 9, 4, 61; cf. id. 10, 1, 61; Petr. 5 fin.—And fig.: neque concipere neque edere partum mens potest, nisi ingenti flumine litterarum inundata, Petr. 118.

Origins

From fluō (“to flow”) + -men (noun-forming suffix).

Gallo-Romance
  • Occitanflume
  • Occitanflum
  • Old Catalanflum
  • Old Catalanflom
  • Old Frenchflum
Insular Romance
  • Sardinianfrùmene
  • Sardinianfrùmini
Borrowings
  • Englishflumen
  • Portugueseflúmen
Italo-Romance
  • Italianfiume
  • Corsicanfiume
  • Judeo-Italianפְֿלוּמוֹ
  • Neapolitansciummo
  • Sicilianciumi
Ibero-Romance
  • Portugueseflumefrom Old Galician-Portuguese frume
  • Old Spanishflum
Balkan Romance
  • Aromanianflumin
Dalmatian
  • unknownfloim
Padanian
  • Emilianfiómm
  • Friulianflum
  • Istriotfioûme
  • Istriotfiòume
  • Liguriansciumme
  • Romanshflum
  • Romanshflem
  • Romanshflüm
  • Venetanfium
  • Venetanfiume

Quick answers

What does flūmen mean in Latin?
flūmen, a noun, means “a river; flowing water; a stream, flood”.
What is the genitive of flūmen?
The genitive singular is flūminis. flūmen is neuter, third declension.
How do you pronounce flūmen?
In classical Latin, [ˈfɫuː.mɛn]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfluː.men].