noun · femininethird declension
fēlīcitās1
fēlīcitās f (genitive fēlīcitātis)
Classical[feːˈliː.kɪ.taːs]Ecclesiastical[feˈliː.t͡ʃi.tas]
Meaning
- fruitfulness, fertility
- happiness, felicity
- success, good fortune
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | fēlīcitās | fēlīcitātēs foelicitātēs |
| genitive | fēlīcitātis foelicitātis | fēlīcitātum foelicitātum |
| dative | fēlīcitātī foelicitātī | fēlīcitātibus foelicitātibus |
| accusative | fēlīcitātem foelicitātem | fēlīcitātēs foelicitātēs |
| ablative | fēlīcitāte foelicitāte | fēlīcitātibus foelicitātibus |
| vocative | fēlīcitās | fēlīcitātēs foelicitātēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- aliquid felicitatis cumulum affert
- his crowning happiness is produced by a thing; the culminating point of his felicity is...
- aliquid felicitatem magno cumulo auget
- his crowning happiness is produced by a thing; the culminating point of his felicity is...
- ad felicitatem (magnus) cumulus accedit ex aliqua re
- his crowning happiness is produced by a thing; the culminating point of his felicity is...
fēlīcĭtas, ātis, f. 1. felix.
I. (Acc. to felix, I.) Fruitfulness, fertility (post-Aug. and rare):
felicitas major Babyloniae Seleuciae, Plin. 18, 18, 47, § 170: terrae, Plin. Ep. 3, 19, 6.—II. (Acc. to felix, II.) Happiness, felicity (the predom. signif. of the word; syn.: fortuna, fors, sors, fatum): neque enim quicquam aliud est felicitas, nisi honestarum rerum prosperitas, Cic. Fragm. ap. Amm. 21, 16:
fuit felix, si potest ulla in scelere esse felicitas, id. Phil. 2, 24, 59; id. Brut. 96, 329: alii fortuna felicitatem dedit, huic industria virtutem comparavit, Auct. Her. 4, 20, 27: reliquum est, ut de felicitate pauca dicamus, good-fortune, luckiness, Cic. de Imp. Pomp. 16, 47; cf.: ego sic existimo in summo imperatore quatuor has res inesse oportere, scientiam rei militaris, virtutem, auctoritatem, felicitatem, id. ib. 10, 28: felicitas in re, id. Font. 15, 32; cf.: felicitatem Helvetiorum bello esse perspectam, Caes. B. G. 1, 40, 13: ut paulum ad summam felicitatem defuisse videretur, id. ib. 6, 43 fin.: quo simul atque intus est itum, incredibili felicitate Auster in Africum se vertit, id. B. C. 3, 26 fin.: haec (mala) omnia subterfugere, non modo sapientiae, sed etiam felicitatis esse, Cic. Lael. 10, 35: quasi non et felicitas rerum gestarum exercitus benevolentiam imperatoribus, et res adversae odia concilient, Caes. B. C. 2, 31, 3.—In plur.: bonae felicitates, Ter. Eun. 2, 3, 32: ea vis ipsa, quae saepe incredibiles huic urbi felicitates atque opes attulit, Cic. Mil. 31, 84.—II. Fēlīcĭtas, personified as a deity, Cic. Verr. 2, 4, 2, § 4; Aug. Civ. D. 4, 18, 23; Suet. Tib. 5.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
fēlīcitās ātis, f
1 felix, fertility, happiness, felicity, good-fortune, luck : in summo imperatore inesse felicitatem: incredibili felicitate, by a wonderful piece of luck , Cs.: non modo sapientiae, sed etiam felicitatis esse: rerum gestarum, Cs.: nisi felicitas in socordiam vertisset, Ta.: bonae Felicitates, T.: incredibilīs huic urbi felicitates adferre.—Person., Good Fortune .
Origins
From fēlīx (“happy; blessed, fortunate, lucky; fertile, fruitful; prosperous; auspicious, favourable”) + -tās (ultimately from Proto-Indo-European *dʰeh₁(y)- (“to nurse, suckle”)).
Descendants
- Catalanfelicitat
- Englishfelicity
- Frenchfélicité
- Italianfelicità
- Occitanfelicitat
- Portuguesefelicidade
- Spanishfelicidad
- Galicianfelicidade
In English words that came into English from fēlīcitās
- felicityfēlīcitātem
- confelicityfēlīcitās