LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

fānāticus

fānāticus (feminine fānātica, neuter fānāticum, adverb fānāticē)
Classical[faːˈnaː.tɪ.kʊs]Ecclesiastical[faˈnaː.ti.kus]

Meaning

  1. adjectiverelationaltemple
  2. adjectivedivinely inspired, enthusiastic
  3. adjectivefrantic, frenzied
  4. adjectivefurious, mad

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativefānāticusfānāticafānāticum
genitivefānāticīfānāticaefānāticī
dativefānāticōfānāticaefānāticō
accusativefānāticumfānāticamfānāticum
ablativefānāticōfānāticāfānāticō
vocativefānāticefānāticafānāticum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativefānāticīfānāticaefānātica
genitivefānāticōrumfānāticārumfānāticōrum
dativefānāticīsfānāticīsfānāticīs
accusativefānāticōsfānāticāsfānātica
ablativefānāticīsfānāticīsfānāticīs
vocativefānāticīfānāticaefānātica

fānātĭcus, a, um, adj. 1. fanum.
I. Pertaining to a temple: PECVNIA, Inscr. Veron. ap. Bull. Dell' Inst. 1836, p. 141; cf. Borghesi, ib.—
II. Inspired by a divinity, enthusiastic.
A. Lit.: ut fanaticus, oestro Percussus, Bellona, tuo, Juv. 4, 123; so cf the priests of Bellona, Inscr. Orell. 2316 sq.: jam subeuntibus armatis muros fanatici Galli ... occurrunt, Liv. 37, 9, 9; of the priests of Cybele, Juv. 2, 112; Prud. στεφ. 10, 1061, cf. also: Galli vaticinantes fanatico carmine, Liv. 38, 18, 9: si servus inter fanaticos non semper caput jactaret, etc. (shortly after: circa fana bacchatus), Dig. 21, 1, 1, § 9: fanatica dicitur arbor fulmine icta, Paul. ex Fest. p. 92, 19 Müll.—
B. Transf., frantic, furious, mad: isti philosophi superstitiosi et paene fanatici, Cic. Div. 2, 57, 118: cursus, Liv. 4, 33, 2: jactatio corporis, id. 39, 13, 12: error, Hor. A. P. 454: furor, Flor. 3, 19, 4 et saep.: jactare id (caput) et comas excutientem rotare, fanaticum est, Quint. 11, 3, 71.—* Adv.: fānātĭce, franticly, madly: absonis ululatibus constrepentes fanatice pervolant, App. M. 8, p. 214, 14.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dʰeh₁-
  2. Proto-Indo-European*dʰéh₁s
  3. Proto-Italic*faznom
  4. Latinfānāticus

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Proto-Indo-European *-ikos Proto-Italic *-ikos Latin -icus Latin -āticus Latin fānāticus From fānum + -āticus.

Descendants
  • Catalanfanàtic
  • Englishfanatic
  • Frenchfanatique
  • Italianfanatico
  • Occitanfanatic
  • Portuguesefanático
  • Romanianfanatic
  • Spanishfanático
  • Dutchfanaticus
  • Friulianfanatic

In English words that came into English from fānāticus

  • fanaticfānāticus

Quick answers

What does fānāticus mean in Latin?
fānāticus, a adjective, means “temple; divinely inspired, enthusiastic; frantic, frenzied”.
How do you pronounce fānāticus?
In classical Latin, [faːˈnaː.tɪ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [faˈnaː.ti.kus].
Where does fānāticus come from?
Proto-Indo-European *dʰeh₁- → Proto-Indo-European *dʰéh₁s → Proto-Italic *faznom → Latin fānāticus.