LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

explānātiō

explānātiō f (genitive explānātiōnis)
Classical[ɛk.spɫaːˈnaː.ti.oː]Ecclesiastical[ek.splaˈnat.t͡si.o]

Meaning

  1. explanation, interpretation
  2. exposition
  3. articulation, pronunciation

Declension

declension
formsingularplural
nominativeexplānātiōexplānātiōnēs
genitiveexplānātiōnisexplānātiōnum
dativeexplānātiōnīexplānātiōnibus
accusativeexplānātiōnemexplānātiōnēs
ablativeexplānātiōneexplānātiōnibus
vocativeexplānātiōexplānātiōnēs

explānātĭo, ōnis, f. explano.
I. An explanation, interpretation (class.): somniis, vaticinationibus, oraculis quod erant multa obscura, explanationes adhibitae sunt interpretum, Cic. Div. 1, 51, 116; cf. aequitatis, id. Rep. 5, 2: unius cujusque propositionis, Auct. Her. 4, 16, 23: illustris sententiae suae (with propositio), Quint. 9, 2, 2: res arduae explanationis, Plin. 10, 68, 87, § 190.—
B. In partic., as a fig. of speech, Auct. Her. 4, 12, 17; Cic. de Or. 3, 53, 202; Quint. 9, 1, 27.—
II. A distinct articulation, pronunciation: dentes, cum defuere, explanationem omnem adimentes, Plin. 7, 16, 18, § 70: emendata cum suavitate vocum explanatio, Quint. 1, 5, 33: verborum (shortly before: dilucida pronunciatio), id. 11, 3, 33.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tio Latin explānātiō From explano (“to explain”) + -tio (“suffix forming action noun”).

Descendants
  • Englishexplanation
  • Portugueseexplanação
  • Spanishexplanación

Quick answers

What does explānātiō mean in Latin?
explānātiō, a noun, means “explanation, interpretation; exposition; articulation, pronunciation”.
What is the genitive of explānātiō?
The genitive singular is explānātiōnis. explānātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce explānātiō?
In classical Latin, [ɛk.spɫaːˈnaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ek.splaˈnat.t͡si.o].