English → Latin
“circumstantial” in Latin
adventīciusforeign; strange; unusual, extraordinary; extrinsicaccūrōto take care of, do something with care, attend or give attention toverbōsuswordy, verbose, prolixcōpiōsuscopious, plentiful, abundant; prolific; eloquent
The English word circumstantial itself goes back to Latin circumstantia.
Riddle & Arnold A Copious and Critical English–Latin Lexicon, 1864
circumstantial
non neccssarius, adventicius.
Detailed, accuratus, verbosus (wordy), copiosus (diffuse, full).
Circumstantial evidence, *testimonia, quae etiamsi ad tollendam dubitationem sola non sufficiunt, tamen adjuncta ceteris plurimum valent (after Quintilian., 5, 99). A proof from circumstantial evidence, *probatio non necessaria illa quidem, sed credibilis. To be condemned on circumstantial evidence, *probatione non necessaria ilia quidem sed credibili convictum esse. To give a circumstantial account of anything (in writing), accurate perscribere aliquid: accurate scribere aliquid or de re. Vid: also EVIDENCE.
Quick answer
- What is the Latin word for circumstantial?
- The usual Latin words for “circumstantial” are adventīcius, accūrō, verbōsus; also cōpiōsus. The right choice depends on the sense; see the distinctions below.
Entry from J. E. Riddle & T. K. Arnold, A Copious and Critical English–Latin Lexicon (rev. C. Anthon, New York: Harper, 1864), digitised by Fergus J. P. Walsh, CC BY-SA 4.0; Latin markup adapted by latindictionary.co.