adjectivefirst/second-declension adjective
adventīcius
adventīcius (feminine adventīcia, neuter adventīcium)
Classical[ad.wɛnˈtiː.ki.ʊs]Ecclesiastical[ad.venˈtiː.t͡ʃi.us]
Meaning
- adjectiveforeign; strange
- adjectiveunusual, extraordinary
- adjectiveextrinsic
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | adventīcius adventītius | adventīcia adventītia | adventīcium adventītium |
| genitive | adventīciī adventītiī | adventīciae adventītiae | adventīciī adventītiī |
| dative | adventīciō adventītiō | adventīciae adventītiae | adventīciō adventītiō |
| accusative | adventīcium adventītium | adventīciam adventītiam | adventīcium adventītium |
| ablative | adventīciō adventītiō | adventīciā adventītiā | adventīciō adventītiō |
| vocative | adventīcie adventītie | adventīcia adventītia | adventīcium adventītium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | adventīciī adventītiī | adventīciae adventītiae | adventīcia adventītia |
| genitive | adventīciōrum adventītiōrum | adventīciārum adventītiārum | adventīciōrum adventītiōrum |
| dative | adventīciīs adventītiīs | adventīciīs adventītiīs | adventīciīs adventītiīs |
| accusative | adventīciōs adventītiōs | adventīciās adventītiās | adventīcia adventītia |
| ablative | adventīciīs adventītiīs | adventīciīs adventītiīs | adventīciīs adventītiīs |
| vocative | adventīciī adventītiī | adventīciae adventītiae | adventīcia adventītia |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- pulsu externo, adventicio agitari
- to be affected by some external impulse, by external impressions.
adventīcĭus (not -tĭus), a, um, adj. advenio,
I. that is present by coming, coming from abroad, foreign, strange (extrinsecus ad nos perveniens non nostrum, aut nostro labore paratum, Ern. Clav. Cic.; opp. proprius, innatus, insitus, etc.; in Cic. very freq., elsewhere rare).
I. In gen.:
genus (avium), Varr. R. R. 3, 5, 7 (cf. advena): Mithridates magnis adventiciis copiis juvabatur, Cic. Imp. Pomp. 9, 24; so, auxilium, Cic. Verr. 2, 4, 37: externus et adventicius tepor, id. N. D. 2, 10: externa atque adventicia visio, proceeding from the senses, id. Div. 2, 58, 128: doctrina transmarina et adventicia, id. de Or. 3, 33: dos, given by another than the father, Dig. 23, 3, 5.—II. Esp.
A. That is added to what is customary, or happens out of course, unusual, extraordinary:
fructus, Liv. 8, 28; so, casus, Dig. 40, 9, 6. —B. That is acquired without one's own effort: adventicia pecunia, obtained, not from one's own possessions, but by inheritance, usury, presents, etc., Cic. Inv. 2, 21; id. Rab. Post. 17:
humor adventicius, rain, Varr. R. R. 1, 41, 3: adventiciae res, Sen. ad Helv. 5.—C. That pertains to arrival (adventus):
adventicia cena, a banquet given on one's arrival, Suet. Vit. 13 (cf. adventorius).—Adv. phrase: ex adventicio, from without, extrinsically: quidquid est hoc, quod circa nos ex adventicio fulget, liberi, honores, etc., Sen. Consol. ad Marc. 10.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
adventīcius adj.
advenio, foreign, strange, accidental: auxilia.—Foreign, extraordinary: pecunia: fructus, incidental, L.
Origins
From adventus + -īcius.
Borrowings
- Catalanadventici
- Englishadventitious
- Frenchadventice
- Romanianadventicefrom French adventice
- Italianavventizio
- Portugueseadventício
- Spanishadventicio
Inherited forms
- Catalanadvenedísfrom Vulgar Latin *advenĭtīcius
- Portugueseavendiçofrom Vulgar Latin *advenĭtīcius
- Portugueseadvendiçofrom Vulgar Latin *advenĭtīcius
- Spanishavenedizofrom Vulgar Latin *advenĭtīcius
- Spanishadvenedizofrom Vulgar Latin *advenĭtīcius
- Old Frenchaventiz
- Old Italianavventiccio
- Asturianavenedizufrom Vulgar Latin *advenĭtīcius
- Old Italianavveniticciofrom Vulgar Latin *advenĭtīcius
- Old Occitanaveneditzfrom Vulgar Latin *advenĭtīcius