LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
English → Latin

“avail” in Latin

The English word avail itself goes back to Latin valeō, through valere.

Riddle & Arnold A Copious and Critical English–Latin Lexicon, 1864

avail v.
valere (to have weight, validity, efficacy: with any body, apud aliquem): utile esse: usui esse: ex usu esse: utilitatem or usum praebere: prodesse: conducere. To avail much, magnae utilitati esse: magnam utilitatem afferre: plurimum or valde prodesse: to avail little, non multum prodesse: parum prodesse (too little). To avail anybody, prodesse alicui: esse ex usu alicujus: esse ex re or ill rem alicujus. Sometimes proficere may be used: patience avails nothing, nihil proficies or nihil prolicitur patientia. Conjecture does not avail, nihil valet conjectura.
avail s.
utilitas; usus: commodum; emolumentum: lucrum; fructus. [Mostly by verbs under Avail, v.] To be of much avail toward doing any thing, multum valere ad aliquid faciendum. Anything is of little avail against anything, aliquid parum valet contra aliquid.

Quick answer

What is the Latin word for avail?
The usual Latin words for “avail” are valeō, ūtilitās, prōsum; also condūcō, multum, ūtor. The right choice depends on the sense; see the distinctions below.

Entry from J. E. Riddle & T. K. Arnold, A Copious and Critical English–Latin Lexicon (rev. C. Anthon, New York: Harper, 1864), digitised by Fergus J. P. Walsh, CC BY-SA 4.0; Latin markup adapted by latindictionary.co.