LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
English → Latin

“absolute” in Latin

The English word absolute itself goes back to Latin ab, through absolūtus.

Riddle & Arnold A Copious and Critical English–Latin Lexicon, 1864

absolute
complete, absolutus, perfectus. (The words are found in this connection and order), absolutus et perfectus; perfectus atque absolutus: expletus et perfectus: perfectus cumulatusque; perfectus completusque: perfectus expletusque omnibus suis numeris et partibus.
Unconditional, simplex: absolutus, mostly together; simplex et absolutus (opposed to cum adjunctione: e.g., necessity, necessitudo, Cic.). To pay absolute obedience, alicui sine ulla exceptione parere.
Unlimited, infinitus (not terminated): summus (the highest). Absolute power, infinita or summa potestas. Absolute sovereignty, imperium summum, cum dominatu unius omnia tenentur; qunm principis arbitrium, or libido regis, pro legibus est (Vid: Justinus, 1, 1, 2, and 2. 7, 3): dominatio. Absolute necessity, summa or extrema necessitas.
Not relative, considered in itself, simpliciter et ex sua vi ccmsideratus (Vid: Cic., Inv., 2, 33, 103). THE ABSOLUTE, in philsophy, id quod semper est simplex et aniusmodi, et tale, quale est.

Quick answer

What is the Latin word for absolute?
The usual Latin words for “absolute” are absolvō, perficiō, simplex; also īnfīnītus, superus. The right choice depends on the sense; see the distinctions below.

Entry from J. E. Riddle & T. K. Arnold, A Copious and Critical English–Latin Lexicon (rev. C. Anthon, New York: Harper, 1864), digitised by Fergus J. P. Walsh, CC BY-SA 4.0; Latin markup adapted by latindictionary.co.