adjectivefirst/second-declension adjective
emphyteutarius
emphyteutarius (feminine emphyteutaria, neuter emphyteutarium)
Classical[ɛm.pʰy.tɛu̯ˈta.ri.ʊs]Ecclesiastical[em.fi.teu̯ˈtaː.ri.us]
Meaning
- Medieval Latinadjectiveindividual subject to an emphyteutic lease; individual given responsible over an emphyteuma (type of hereditary leasehold in Roman law granted for the purpose of cultivation)
- EnglandMedieval Latinadjectiveof or pertaining to the act of embettering or ameliorating something after having received it
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | emphyteutarius | emphyteutaria | emphyteutarium |
| genitive | emphyteutariī | emphyteutariae | emphyteutariī |
| dative | emphyteutariō | emphyteutariae | emphyteutariō |
| accusative | emphyteutarium | emphyteutariam | emphyteutarium |
| ablative | emphyteutariō | emphyteutariā | emphyteutariō |
| vocative | emphyteutarie | emphyteutaria | emphyteutarium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | emphyteutariī | emphyteutariae | emphyteutaria |
| genitive | emphyteutariōrum | emphyteutariārum | emphyteutariōrum |
| dative | emphyteutariīs | emphyteutariīs | emphyteutariīs |
| accusative | emphyteutariōs | emphyteutariās | emphyteutaria |
| ablative | emphyteutariīs | emphyteutariīs | emphyteutariīs |
| vocative | emphyteutariī | emphyteutariae | emphyteutaria |
Origins
- Ancient Greek ἐμφυτεύω(emphuteúō)
- Ancient Greek -μα(-ma)
- Latinemphyteutarius
Ancient Greek ἐμφύτευμα (emphúteuma)bor. Latin emphyteuma Latin -ārius Latin emphyteutarius From emphyteuma + -ārius.