adjectivethird-declension two-termination adjective
emphyteuticālis
emphyteuticālis (neuter emphyteuticāle)
Classical[ɛm.pʰy.tɛu̯.tɪˈkaː.lɪs]Ecclesiastical[em.fi.teu̯.tiˈkaː.lis]
Meaning
- Late Latintwo terminationemphyteutic; of or pertaining to emphyteuma (type of hereditary leasehold in Roman law granted for the purpose of cultivation)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | emphyteuticālis | emphyteuticālis | emphyteuticāle |
| genitive | emphyteuticālis | emphyteuticālis | emphyteuticālis |
| dative | emphyteuticālī | emphyteuticālī | emphyteuticālī |
| accusative | emphyteuticālem | emphyteuticālem | emphyteuticāle |
| ablative | emphyteuticālī | emphyteuticālī | emphyteuticālī |
| vocative | emphyteuticālis | emphyteuticālis | emphyteuticāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | emphyteuticālēs | emphyteuticālēs | emphyteuticālia |
| genitive | emphyteuticālium | emphyteuticālium | emphyteuticālium |
| dative | emphyteuticālibus | emphyteuticālibus | emphyteuticālibus |
| accusative | emphyteuticālīs emphyteuticālēs | emphyteuticālīs emphyteuticālēs | emphyteuticālia |
| ablative | emphyteuticālibus | emphyteuticālibus | emphyteuticālibus |
| vocative | emphyteuticālēs | emphyteuticālēs | emphyteuticālia |
Origins
- Ancient Greek ἐμφυτεύω(emphuteúō)
- Ancient Greek -μα(-ma)
- Latinemphyteuticālis
Ancient Greek ἐμφύτευμα (emphúteuma)bor. Latin emphyteuma Proto-Indo-European *h₂el- Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *h₂élisder.? Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin emphyteuticālis From emphyteuma + -ālis.