effigiēs
Meaning
- copy, imitation
- likeness, portrait, image, effigy, statue
Latīnē defined in Latin in our graded readers
fōrma, speciēsimāgō, fōrma expressaimāgō, fōrma similisChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Imago · Simulacrum · Statua · Signum
1. Imago and simulacrum denote, as the most general terms, any representation, whether a work of statuary or of painting; imago (μηχανή) is allied to the original, as to a pattern, by a striking likeness of form, like εἰκών; simulacrum is opposed to the original, as a real being, by a deceptive imitation of its form, like εἴδωλον; whereas statua, signum, and effigies, are merely plastic works; tabula and pictura, merely pictures. 2. Simulacrum and statua denote the copying of the whole figure, consequently, in the plastic art, standing figures; effigies and imago, principally the copying of the characteristic parts, namely, the features; effigies, in statuary, as busts; imago, in painting, as half-length portraits. Tac. Ann. i. 74. Alia in statua amputato capite Augusti effigiem Tiberii inditam. Hist. ii. 3. Simulacrum deæ effigie humana. Cic. Tusc. iii. 2, 3. Optimus quisque consectatur nullam eminentem effigiem (virtutis) sed adumbratam imaginem gloriæ. Signum (from sequo, to proclaim,) means any plastic work, in opp. to tabulæ and picturæ. Sal. Cat. 11. Cic. Orat. i. 35. Man. 14. Suet. Cæs. 47. Quintil. ix. 2. Cic. Verr. iv. 1; simulacrum means the sacred statue of a god, like ἄγαλμα; statua, the profane statue of a man, like ἀνδριάς. Cic. Cat. iii. 8. Simulacra deorum immortalium depulsa sunt et statuæ veterum hominum dejectæ. Tac. Ann. i. 73. Suet. Tib. 26. Cic. Verr. i. 22. Legati deorum simulacra venerabantur, itemque cætera signa et ornamenta lacrimantes intuebantur. (v. 237.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | effigiēs | effigiēs |
| genitive | effigiēī | effigiērum |
| dative | effigiēī | effigiēbus |
| accusative | effigiem | effigiēs |
| ablative | effigiē | effigiēbus |
| vocative | effigiēs | effigiēs |
effĭgĭa, Plaut. Rud. 2, 4, 7; Afran. ap. Non. 493, 2; Inscr. Orell. 7416 λ.—Nom. plur.: effigiae, Lucr. 4, 105.—Acc. plur.: effigias, id. 4, 42 and 85), f. effingo, I., an (artistic) copy, imitation of an object (in concreto— for syn. cf.: imago, pictura, simulacrum, signum, statua, tabula). formarum, Lucr. 4, 105; cf. id. ib. 42 and 85: Veneris, * Plaut. Rud. 2, 4, 7; cf.: deus effigies hominis et imago, Cic. N. D. 1, 37, 103: quandam effigiem spirantis mortui, id. Q. Fr. 1, 3, 1; cf. also: simulacrum deae (Veneris) non effigie humana, Tac. H. 2, 3 fin.; and: quam satus Iapeto ... Finxit in effigiem moderantum cuncta deorum, Ov. M. 1, 83: vix convenire videretur, quem ipsum hominem cuperent evertere, ejus effigiem simulacrumque servare, his mere effigy, Cic. Verr. 2, 2, 65 fin.: effigiem Xanthi Trojamque videtis, Verg. A. 3, 497; of shades, ghosts: effigiem nullo cum corpore falsi finxit apri, Ov. M. 14, 358; Sil. 13, 778; cf.: effigies, immo umbrae hominum, Liv. 21, 40, 9; of the shade of a deceased person in a dream, Plin. Ep. 3, 5, 4; or in the lower world, Sil. 13, 779. —perfectae eloquentiae speciem animo videmus, effigiem auribus quaerimus, its imitation, Cic. Or. 3 (v. the passage in connection); cf.: consiliorum ac virtutum effigiem relinquere, id. Arch. 12, 30: Sex. Peducaeus reliquit effigiem et humanitatis et probitatis suae filium, the image, id. Fin. 2, 18, 58; cf. id. Tusc. 3, 2; id. de Or. 1, 43, 193; Liv. 26, 41; 1, 56: ad effigiem justi imperii scriptus, the ideal, id. Q. Fr. 1, 1, 8: ut res ipsas rerum effigies notaret, id. de Or. 2, 86 fin.; cf. effingo, I. B.: ostensus est in alia effigie, appeared in another form, Vulg. Marc. 16, 12.—Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁éǵʰ
- Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
- Proto-Italic*eks
- Latineffigiēs
Latin ex- Proto-Indo-European *dʰeyǵʰ- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *dʰinéǵʰti Proto-Italic *θingō Proto-Italic *fingōder. Latin fingō Latin effingō Proto-Italic *-jēs Latin -iēs Latin effigiēs From effingō (“represent, portray”) + -iēs.
- Catalanefígie
- Englisheffigy
- Frencheffigie
- GermanEffigies
- Italianeffigie
- Portugueseefígie
- Spanishefigie
In English words that came into English from effigiēs
- effigyeffigiēs
- effigiateeffigiātus