verbfirst conjugation
effigiō
effigiō (present infinitive effigiāre, perfect active effigiāvī, supine effigiātum)
Classical[ɛfˈfɪ.ɡi.oː]Ecclesiastical[efˈfiː.d͡ʒi.o]
Meaning
- Late Latintransitiveto portray
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | effigiō | effigiābam | effigiābō | effigiāvī | effigiāveram | effigiāverō |
| 2nd sg. | effigiās | effigiābās | effigiābis | effigiāvistī | effigiāverās | effigiāveris |
| 3rd sg. | effigiat | effigiābat | effigiābit | effigiāvit | effigiāverat | effigiāverit |
| 1st pl. | effigiāmus | effigiābāmus | effigiābimus | effigiāvimus | effigiāverāmus | effigiāverimus |
| 2nd pl. | effigiātis | effigiābātis | effigiābitis | effigiāvistis | effigiāverātis | effigiāveritis |
| 3rd pl. | effigiant | effigiābant | effigiābunt | effigiāvērunt effigiāvēre | effigiāverant | effigiāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | effigiem | effigiārem | effigiāverim | effigiāvissem |
| 2nd sg. | effigiēs | effigiārēs | effigiāverīs | effigiāvissēs |
| 3rd sg. | effigiet | effigiāret | effigiāverit | effigiāvisset |
| 1st pl. | effigiēmus | effigiārēmus | effigiāverīmus | effigiāvissēmus |
| 2nd pl. | effigiētis | effigiārētis | effigiāverītis | effigiāvissētis |
| 3rd pl. | effigient | effigiārent | effigiāverint | effigiāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | effigior | effigiābar | effigiābor |
| 2nd sg. | effigiāris effigiāre | effigiābāris effigiābāre | effigiāberis effigiābere |
| 3rd sg. | effigiātur | effigiābātur | effigiābitur |
| 1st pl. | effigiāmur | effigiābāmur | effigiābimur |
| 2nd pl. | effigiāminī | effigiābāminī | effigiābiminī |
| 3rd pl. | effigiantur | effigiābantur | effigiābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | effigier | effigiārer |
| 2nd sg. | effigiēris effigiēre | effigiārēris effigiārēre |
| 3rd sg. | effigiētur | effigiārētur |
| 1st pl. | effigiēmur | effigiārēmur |
| 2nd pl. | effigiēminī | effigiārēminī |
| 3rd pl. | effigientur | effigiārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | effigiā | effigiāre |
| pres. 2nd pl. | effigiāte | effigiāminī |
| fut. 2nd sg. | effigiātō | effigiātor |
| fut. 3rd sg. | effigiātō | effigiātor |
| fut. 2nd pl. | effigiātōte | — |
| fut. 3rd pl. | effigiantō | effigiantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | effigiāre | effigiārī |
| perfect infinitive | effigiāvisse | effigiātum esse |
| future infinitive | effigiātūrum esse | effigiātum īrī |
| present participle | effigiāns | — |
| perfect participle | — | effigiātus effigiāta, effigiātā, effigiātae, effigiātam, effigiātārum, effigiātās, effigiātī, effigiātōrum, effigiātōs |
| future participle | effigiātūrus effigiātūra, effigiātūrā, effigiātūrae, effigiātūram, effigiātūrārum, effigiātūrās, effigiātūre, effigiātūrī, effigiātūrīs, effigiātūrō, effigiātūrōrum, effigiātūrōs, effigiātūrum | effigiandus |
gerundeffigiandī, effigiandō, effigiandumsupineeffigiātum, effigiātū
effĭgĭo, āvi, ātum, 1, v. a. effigies,
I. to form, fashion, portray (late Lat.):
hominem (Deus), Prud. Cath. 10, 4: aliquem imaginibus, Sid. Ep. 6, 12; Amm. 14, 6, 9.Origins
- Proto-Indo-European*h₁éǵʰ
- Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
- Proto-Italic*eks
- Latineffigiō
Latin ex- Proto-Indo-European *dʰeyǵʰ- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *dʰinéǵʰti Proto-Italic *θingō Proto-Italic *fingōder. Latin fingō Latin effingō Proto-Italic *-jēs Latin -iēs Latin effigiēs Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin effigiō From effigiēs (“likeness, portrait”) + -ō (1st-conjugation verbal suffix).
Descendants
- Englisheffigiate
- Italianeffigiare