LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

disculciō

disculciō (present infinitive disculciāre, perfect active disculciāvī, supine disculciātum)
Classical[dɪsˈkʊɫ.ki.oː]Ecclesiastical[disˈkul̠ʲ.t͡ʃi.o]
disculciātus perf. pass. ptcp.

Meaning

  1. to unshoe
  2. to remove the shoes

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.disculciōdisculciābamdisculciābōdisculciāvīdisculciāveramdisculciāverō
disculciārō
2nd sg.disculciāsdisculciābāsdisculciābisdisculciāvistī
disculciāstī
disculciāverās
disculciārās
disculciāveris
3rd sg.disculciatdisculciābatdisculciābitdisculciāvitdisculciāverat
disculciārat
disculciāverit
disculciārit
1st pl.disculciāmusdisculciābāmusdisculciābimusdisculciāvimusdisculciāverāmusdisculciāverimus
disculciārimus
2nd pl.disculciātisdisculciābātisdisculciābitisdisculciāvistis
disculciāstis
disculciāverātis
disculciārātis
disculciāveritis
disculciāritis
3rd pl.disculciantdisculciābantdisculciābuntdisculciāvērunt
disculciāvēre, disculciārunt
disculciāverant
disculciārant
disculciāverint
disculciārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.disculciemdisculciāremdisculciāverim
disculciārim
disculciāvissem
disculciāssem
2nd sg.disculciēsdisculciārēsdisculciāverīsdisculciāvissēs
disculciāssēs
3rd sg.disculcietdisculciāretdisculciāverit
disculciārit
disculciāvisset
disculciāsset
1st pl.disculciēmusdisculciārēmusdisculciāverīmus
disculciārīmus
disculciāvissēmus
disculciāssēmus
2nd pl.disculciētisdisculciārētisdisculciāverītis
disculciārītis
disculciāvissētis
disculciāssētis
3rd pl.disculcientdisculciārentdisculciāverint
disculciārint
disculciāvissent
disculciāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.disculciordisculciābardisculciābor
2nd sg.disculciāris
disculciāre
disculciābāris
disculciābāre
disculciāberis
disculciābere
3rd sg.disculciāturdisculciābāturdisculciābitur
1st pl.disculciāmurdisculciābāmurdisculciābimur
2nd pl.disculciāminīdisculciābāminīdisculciābiminī
3rd pl.disculcianturdisculciābanturdisculciābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.disculcierdisculciārer
2nd sg.disculciēris
disculciēre
disculciārēris
disculciārēre
3rd sg.disculciēturdisculciārētur
1st pl.disculciēmurdisculciārēmur
2nd pl.disculciēminīdisculciārēminī
3rd pl.disculcienturdisculciārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.disculciādisculciāre
pres. 2nd pl.disculciātedisculciāminī
fut. 2nd sg.disculciātōdisculciātor
fut. 3rd sg.disculciātōdisculciātor
fut. 2nd pl.disculciātōte—
fut. 3rd pl.disculciantōdisculciantor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedisculciāredisculciārī
perfect infinitivedisculciāvisse
disculciāsse
disculciātum esse
future infinitivedisculciātūrum essedisculciātum īrī
present participledisculciāns—
perfect participle—disculciātus
disculciāta, disculciātā, disculciātae, disculciātam, disculciātārum, disculciātās, disculciātī, disculciātōrum, disculciātōs
future participledisculciātūrus
disculciātūra, disculciātūrā, disculciātūrae, disculciātūram, disculciātūrārum, disculciātūrās, disculciātūre, disculciātūrī, disculciātūrīs, disculciātūrō, disculciātūrōrum, disculciātūrōs, disculciātūrum
disculciandus
disculcianda, disculciandā, disculciandae, disculciandam, disculciandārum, disculciandās, disculciande, disculciandīs, disculciandōrum, disculciandōs
gerunddisculciandī, disculciandō, disculciandumsupinedisculciātum, disculciātū

dis-culcĭo, āre, 1, v. a. calceo,
I. to unshoe, remove the shoe from, Diom. 374 P.

Origins

From dis- + calceō.

Quick answers

What does disculciō mean in Latin?
disculciō, a verb, means “to unshoe; to remove the shoes”.
What are the principal parts of disculciō?
disculciō, disculciāre, disculciāvī, disculciātum (first conjugation).
How do you pronounce disculciō?
In classical Latin, [dɪsˈkʊɫ.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [disˈkul̠ʲ.t͡ʃi.o].