verbfirst conjugation
discalceō
discalceō (present infinitive discalceāre, perfect active discalceāvī, supine discalceātum)
Classical[dɪsˈkaɫ.ke.oː]Ecclesiastical[disˈkal̠ʲ.t͡ʃe.o]
Meaning
- Late Latinto pull off or remove one's shoes, make unshod
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | discalceō | discalceābam | discalceābō | discalceāvī | discalceāveram | discalceāverō discalceārō |
| 2nd sg. | discalceās | discalceābās | discalceābis | discalceāvistī discalceāstī | discalceāverās discalceārās | discalceāveris |
| 3rd sg. | discalceat | discalceābat | discalceābit | discalceāvit | discalceāverat discalceārat | discalceāverit discalceārit |
| 1st pl. | discalceāmus | discalceābāmus | discalceābimus | discalceāvimus | discalceāverāmus | discalceāverimus discalceārimus |
| 2nd pl. | discalceātis | discalceābātis | discalceābitis | discalceāvistis discalceāstis | discalceāverātis discalceārātis | discalceāveritis discalceāritis |
| 3rd pl. | discalceant | discalceābant | discalceābunt | discalceāvērunt discalceāvēre, discalceārunt | discalceāverant discalceārant | discalceāverint discalceārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | discalceem | discalceārem | discalceāverim discalceārim | discalceāvissem discalceāssem |
| 2nd sg. | discalceēs | discalceārēs | discalceāverīs | discalceāvissēs discalceāssēs |
| 3rd sg. | discalceet | discalceāret | discalceāverit discalceārit | discalceāvisset discalceāsset |
| 1st pl. | discalceēmus | discalceārēmus | discalceāverīmus discalceārīmus | discalceāvissēmus discalceāssēmus |
| 2nd pl. | discalceētis | discalceārētis | discalceāverītis discalceārītis | discalceāvissētis discalceāssētis |
| 3rd pl. | discalceent | discalceārent | discalceāverint discalceārint | discalceāvissent discalceāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | discalceor | discalceābar | discalceābor |
| 2nd sg. | discalceāris discalceāre | discalceābāris discalceābāre | discalceāberis discalceābere |
| 3rd sg. | discalceātur | discalceābātur | discalceābitur |
| 1st pl. | discalceāmur | discalceābāmur | discalceābimur |
| 2nd pl. | discalceāminī | discalceābāminī | discalceābiminī |
| 3rd pl. | discalceantur | discalceābantur | discalceābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | discalceer | discalceārer |
| 2nd sg. | discalceēris discalceēre | discalceārēris discalceārēre |
| 3rd sg. | discalceētur | discalceārētur |
| 1st pl. | discalceēmur | discalceārēmur |
| 2nd pl. | discalceēminī | discalceārēminī |
| 3rd pl. | discalceentur | discalceārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | discalceā | discalceāre |
| pres. 2nd pl. | discalceāte | discalceāminī |
| fut. 2nd sg. | discalceātō | discalceātor |
| fut. 3rd sg. | discalceātō | discalceātor |
| fut. 2nd pl. | discalceātōte | — |
| fut. 3rd pl. | discalceantō | discalceantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | discalceāre | discalceārī |
| perfect infinitive | discalceāvisse discalceāsse | discalceātum esse |
| future infinitive | discalceātūrum esse | discalceātum īrī |
| present participle | discalceāns | — |
| perfect participle | — | discalceātus discalceāta, discalceātā, discalceātae, discalceātam, discalceātārum, discalceātās, discalceātī, discalceātōrum, discalceātōs |
| future participle | discalceātūrus discalceātūra, discalceātūrā, discalceātūrae, discalceātūram, discalceātūrārum, discalceātūrās, discalceātūre, discalceātūrī, discalceātūrīs, discalceātūrō, discalceātūrōrum, discalceātūrōs, discalceātūrum | discalceandus discalceanda, discalceandā, discalceandae, discalceandam, discalceandārum, discalceandās, discalceande, discalceandīs, discalceandōrum, discalceandōs |
gerunddiscalceandī, discalceandō, discalceandumsupinediscalceātum, discalceātū
Origins
Found in Late and Vulgar Latin. From dis- + calceō.
Descendants
- Catalandescalçar
- Frenchdéchausser
- Italiandiscalzare
- Occitandescauçar
- Portuguesedescalçar
- Romaniandescălța
- Romaniandescălțare
- Spanishdescalzar
- Aromaniandiscaltsu
- Aromaniandiscãltsari
In English words that came into English from discalceō
- discalceatediscalceātus