LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

discrētiō

discrētiō f (genitive discrētiōnis)
Classical[dɪsˈkreː.ti.oː]Ecclesiastical[disˈkrɛt.t͡si.o]

Meaning

  1. post Classicalseparation
    c. 400 CE, Macrobius, Commentarii in Somnium Scipionis
    303 CE – 311 CE, Lactantius, Institutiones Divinae 7.12.4
  2. post Classicaldifference, distinction
    4th c./5th c. AD, Palladius, Opus agriculturae 8.4.5
    380 CE – 392 CE, Ammianus Marcellinus, Res Gestae 17.1.1
  3. Late Latinpost Classicaldiscernment, discrimination
    405 CE, Hieronymus, Vulgata 1 Cor..12.10
    405 CE, Hieronymus, Vulgata Hebr..5.14

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativediscrētiōdiscrētiōnēs
genitivediscrētiōnisdiscrētiōnum
dativediscrētiōnīdiscrētiōnibus
accusativediscrētiōnemdiscrētiōnēs
ablativediscrētiōnediscrētiōnibus
vocativediscrētiōdiscrētiōnēs

discrētĭo, ōnis, f. discerno (postclass.).
I. A separation: cum vis aliqua utrumque (corpus et animam) discreverit, quae discretio mors vocetur, Macr. Somn. Scip. 1, 6, 17; Lact. 7, 12, 4.—
II. A difference, distinction: sine discretione, Pall. Jul. 4, 5; Amm. 17, 1 al.—
III. Discernment, discrimination, capacity for distinguishing (late Lat.): ne, propter discretionem difficilem, jus incertum sit, Vulg. 1 Cor. 12, 10: boni ac mali, id. Hebr. 5, 14.

Origins

Post-Classical. From discernō (“to separate, divide”) + -tiō (“-tion”, noun suffix).

Descendants
  • Catalandiscreció
  • Englishdiscretion
  • Frenchdiscrétion
  • Italiandiscrezione
  • Portuguesediscrição
  • Romaniandiscreție
  • Spanishdiscreción
  • Czechdiskrece

In English words that came into English from discrētiō

  • discretiondiscrētiō
  • indiscretionindiscrētiō

Quick answers

What does discrētiō mean in Latin?
discrētiō, a noun, means “separation; difference, distinction; discernment, discrimination”.
What is the genitive of discrētiō?
The genitive singular is discrētiōnis. discrētiō is feminine, third declension.
How do you pronounce discrētiō?
In classical Latin, [dɪsˈkreː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [disˈkrɛt.t͡si.o].