LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

dēbilitās

dēbilitās f (genitive dēbilitātis)
Classical[deːˈbɪ.lɪ.taːs]Ecclesiastical[deˈbiː.li.tas]

Meaning

  1. weakness
  2. lameness, debility, infirmity

In the readers how our graded readers gloss it

Declension

declension
formsingularplural
nominativedēbilitāsdēbilitātēs
genitivedēbilitātisdēbilitātum
dativedēbilitātīdēbilitātibus
accusativedēbilitātemdēbilitātēs
ablativedēbilitātedēbilitātibus
vocativedēbilitāsdēbilitātēs

dēbĭlĭtas, ātis, f. debilis,
I. lameness, debility, infirmity, weakness (good prose).
I. Lit.: linguae, Cic. Pis. 1: membrorum, Liv. 33, 2: pedis, Labeo ap. Gell. 4, 2, 4: pedum, Tac. H. 1, 9: aliqua corporis, * Suet. Calig. 26 fin. et saep.—Absol.: bonum integritas corporis, miserum debilitas, Cic. Fin. 5, 28, 84; so id. Tusc. 3, 34; id. de Inv. 1, 25, 36; Liv. 2, 36; Cels. 5, 26, 28; Juv. 14, 156; Quint. 5, 12, 19; Plin. Ep. 8, 18, 9 al.— In plur.: a se dolores, morbos, debilitates repellere, Cic. Fin. 4, 8 fin.; Gell. 7, 1, 7; Arnob. 1, 46 sq.—
II. Trop.: animi, Cic. Fin. 1, 15: mollis debilitate Galliambus, Mart. 2, 86, 5.

Origins

  1. Proto-Indo-European*de
  2. Proto-Indo-European*déh₁
  3. Proto-Italic*dē
  4. Latindēbilitās

Latin dē- Proto-Indo-European *gʰeh₁bʰ- Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Indo-European *gʰh₁bʰéh₁yeti Proto-Italic *haβēō Latin habeō Latin debeoder.? Proto-Indo-European *bel-der.? Latin dēbilis Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin dēbilitās From dēbilis + -tās.

Descendants
  • Catalandebilitat
  • GermanDebilität
  • Italiandebilità
  • Occitandebilitat
  • Frenchdébilitéfrom Old French debilité
  • Englishdebilityfrom Old French debilité
  • Portuguesedebilidade
  • Spanishdebilidad
  • Galiciandebilidade
  • Interlinguadebilitate

Quick answers

What does dēbilitās mean in Latin?
dēbilitās, a noun, means “weakness; lameness, debility, infirmity”.
What is the genitive of dēbilitās?
The genitive singular is dēbilitātis. dēbilitās is feminine, third declension.
How do you pronounce dēbilitās?
In classical Latin, [deːˈbɪ.lɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [deˈbiː.li.tas].
Where does dēbilitās come from?
Proto-Indo-European *de → Proto-Indo-European *déh₁ → Proto-Italic *dē → Latin dēbilitās.