LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

dēbilitō

dēbilitō (present infinitive dēbilitāre, perfect active dēbilitāvī, supine dēbilitātum)
Classical[deːˈbɪ.lɪ.toː]Ecclesiastical[deˈbiː.li.to]

Meaning

  1. to cripple or maim
  2. to debilitate, unnerve, disable or weaken

Latīnē defined in Latin in our graded readers

īnfirmum faciō, frangō
dēbilitō -āre — in Epistulae, ch. 12

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dēbilitōdēbilitābamdēbilitābōdēbilitāvīdēbilitāveramdēbilitāverō
dēbilitārō
2nd sg.dēbilitāsdēbilitābāsdēbilitābisdēbilitāvistī
dēbilitāstī
dēbilitāverās
dēbilitārās
dēbilitāveris
3rd sg.dēbilitatdēbilitābatdēbilitābitdēbilitāvitdēbilitāverat
dēbilitārat
dēbilitāverit
dēbilitārit
1st pl.dēbilitāmusdēbilitābāmusdēbilitābimusdēbilitāvimusdēbilitāverāmusdēbilitāverimus
dēbilitārimus
2nd pl.dēbilitātisdēbilitābātisdēbilitābitisdēbilitāvistis
dēbilitāstis
dēbilitāverātis
dēbilitārātis
dēbilitāveritis
dēbilitāritis
3rd pl.dēbilitantdēbilitābantdēbilitābuntdēbilitāvērunt
dēbilitāvēre, dēbilitārunt
dēbilitāverant
dēbilitārant
dēbilitāverint
dēbilitārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dēbilitemdēbilitāremdēbilitāverim
dēbilitārim
dēbilitāvissem
dēbilitāssem
2nd sg.dēbilitēsdēbilitārēsdēbilitāverīsdēbilitāvissēs
dēbilitāssēs
3rd sg.dēbilitetdēbilitāretdēbilitāverit
dēbilitārit
dēbilitāvisset
dēbilitāsset
1st pl.dēbilitēmusdēbilitārēmusdēbilitāverīmus
dēbilitārīmus
dēbilitāvissēmus
dēbilitāssēmus
2nd pl.dēbilitētisdēbilitārētisdēbilitāverītis
dēbilitārītis
dēbilitāvissētis
dēbilitāssētis
3rd pl.dēbilitentdēbilitārentdēbilitāverint
dēbilitārint
dēbilitāvissent
dēbilitāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.dēbilitordēbilitābardēbilitābor
2nd sg.dēbilitāris
dēbilitāre
dēbilitābāris
dēbilitābāre
dēbilitāberis
dēbilitābere
3rd sg.dēbilitāturdēbilitābāturdēbilitābitur
1st pl.dēbilitāmurdēbilitābāmurdēbilitābimur
2nd pl.dēbilitāminīdēbilitābāminīdēbilitābiminī
3rd pl.dēbilitanturdēbilitābanturdēbilitābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.dēbiliterdēbilitārer
2nd sg.dēbilitēris
dēbilitēre
dēbilitārēris
dēbilitārēre
3rd sg.dēbilitēturdēbilitārētur
1st pl.dēbilitēmurdēbilitārēmur
2nd pl.dēbilitēminīdēbilitārēminī
3rd pl.dēbilitenturdēbilitārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dēbilitādēbilitāre
pres. 2nd pl.dēbilitātedēbilitāminī
fut. 2nd sg.dēbilitātōdēbilitātor
fut. 3rd sg.dēbilitātōdēbilitātor
fut. 2nd pl.dēbilitātōte—
fut. 3rd pl.dēbilitantōdēbilitantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedēbilitāredēbilitārī
perfect infinitivedēbilitāvisse
dēbilitāsse
dēbilitātum esse
future infinitivedēbilitātūrum essedēbilitātum īrī
present participledēbilitāns—
perfect participle—dēbilitātus
dēbilitāta, dēbilitātā, dēbilitātae, dēbilitātam, dēbilitātārum, dēbilitātās, dēbilitātī, dēbilitātōrum, dēbilitātōs
future participledēbilitātūrus
dēbilitātūra, dēbilitātūrā, dēbilitātūrae, dēbilitātūram, dēbilitātūrārum, dēbilitātūrās, dēbilitātūre, dēbilitātūrī, dēbilitātūrīs, dēbilitātūrō, dēbilitātūrōrum, dēbilitātūrōs, dēbilitātūrum
dēbilitandus
dēbilitanda, dēbilitandā, dēbilitandae, dēbilitandam, dēbilitandārum, dēbilitandās, dēbilitande, dēbilitandīs, dēbilitandōrum, dēbilitandōs
gerunddēbilitandī, dēbilitandō, dēbilitandumsupinedēbilitātum, dēbilitātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

metu fractum et debilitatum, perculsum esse
to be completely prostrated by fear.
aegritudine afflictum, debilitatum esse, iacēre
to be bowed down, prostrated by grief.
animus frangitur, affligitur, percellitur, debilitatur
their spirits are broken.

dēbĭlĭto, āvi, ātum, 1, v. a. debilis,
I. to lame, cripple, maim; to debilitate, unnerve, disable, weaken (freq. and class.).
I. Lit.
a. Of personal objects: gladiatores, qui debilitati fuerint, Gai. Inst. 3, § 146: contusi ac debilitati inter saxa rupesque, Liv. 21, 40: corpore debilitantur (saucii), Cic. Caecin. 15, 42: casu debilitatus, Tac. A. 4, 63: lapsu debilitatus, * Suet. Aug. 43 (cf. shortly after, qui et ipse crus fregerat): qui filium debilitavit, ut inhabilis militiae sit, Dig. 49, 16, 4, § 12; Ov. M. 13, 112: natantium manus lacerabant, donec debilitati, etc., Curt. 4, 3, 5.—
b. Of inanimate objects: membra, quae debilitavit lapidibus, fustibus, Cic. Fl. 30, 73: vim ferro ac viribus, id. Marc. 3: lingua Debilitata malis, * Lucr. 6, 1150: opes adversariorum debilitatae, Nep. Ages. 5, 2: cibum etiam saepe subtrahunt, ut fame debilitetur eculeorum nimis effrenata vis, Cic. Hortens. Frag. 78 Bait. (Non., p. 105, 7).—Poet.: (hiems) quae nunc oppositis debilitat pumicibus mare Tyrrhenum, i. e. breaks its waves ( = collidit), Hor. Od. 1, 11, 5.
II. Trop.
a. Of personal objects: quo metu debilitaret nostros, Varr. ap. Non. 163, 30: simulac me fractum ac debilitatum metu viderit, Cic. de Or. 1, 26, 121; cf.: hunc cum afflictum, debilitatum, maerentem, viderem, id. ib. 2, 47, 195: recitatis literis debilitatus atque abjectus, conscientia convictus, repente conticuit, disheartened, id. Cat. 3, 5, 10: victi debilitantur animosque demittunt, id. Fin. 5, 15, 42: sin aestivorum timor te debilitat, id. Fam. 7, 14: quosdam continet metus, quosdam debilitat, Quint. 1, 3, 6 et saep.: debilitati a jure cognoscendo, i. e. dispirited, discouraged ( = deterriti), Cic. de Or. 2, 33, 142 (cf. shortly before, a discendo deterrent).—
b. Of inanimate objects: membrum reip. fractum debilitatumque, Cic. Fam. 5, 13, 3: animos, id. Lael. 7; so Nep. Dat. 6: animum luctu, metu, Cic. Planc. 42, 103: nimis effrenatam vim fame, id. fragm. ap. Non. 105, 11; cf.: vires animi (senectus), * Verg. A. 9, 611: fortitudinem, magnitudinem animi, patientiam (dolor), Cic. Tusc. 5, 27, 76: veritatem multis incommodis, id. Quint. 1, 4: spem meam, id. Att. 5, 4 et saep.: versus, id. de Or. 3, 50: debilitatur ac frangitur eloquentia, Tac. Or. 39.

Origins

From dēbilis (“laim, injured; weak”) + -itō; compare nōbilitō, *cupidietō (source of French convoiter).

Descendants
  • Catalandebilitar
  • Frenchdébiliter
  • Romaniandebilitafrom French débiliter
  • Italiandebilitare
  • Portuguesedebilitar
  • Spanishdebilitar
  • Englishdebilitate
  • Galiciandebilitar

In English words that came into English from dēbilitō

  • debilitatedēbilitō

Quick answers

What does dēbilitō mean in Latin?
dēbilitō, a verb, means “to cripple or maim; to debilitate, unnerve, disable or weaken”.
What are the principal parts of dēbilitō?
dēbilitō, dēbilitāre, dēbilitāvī, dēbilitātum (first conjugation).
How do you pronounce dēbilitō?
In classical Latin, [deːˈbɪ.lɪ.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [deˈbiː.li.to].