LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

cupiditās

cupiditās f (genitive cupiditātis)
Classical[kʊˈpɪ.dɪ.taːs]Ecclesiastical[kuˈpiː.di.tas]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. desire (deemed good, neutral or bad)
  2. lust, passion
    Is, M. Messālā et M. Pupio Pīsōne cōnsulibus, rēgnī cupiditāte inductus coniūrātiōnem nōbilitātis fēcit, et cīvitātī persuāsit ut dē fīnibus suīs cum omnibus cōpiīs exīrent: perfacile esse, cum virtūte omnibus praestārent, tōtīus Galliae imperiō potīrī.He, with Marcus Messala and Marcus Piso being consuls, incited by a lust for power, formed a conspiracy amongst the nobility, and persuaded the people to come forth from their lands with all of their possessions, [saying] that it would be very easy, as they were all distinguished in valor, to acquire the supremacy over all of Gaul.c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.2
    coercere omnes cupiditatesto control all of one's lusts55 BCE, Cicero, De oratore 1.43
  3. cupidity, avarice, greed, covetousness

Latīnē defined in Latin in our graded readers

animus cupidus, nimium dēsīderium.
cupiditās -ātis f — in Mille Verba, Convīvium
a desire
cupiditās — in Seneca, ch. X

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Cupido · Cupiditas · Libido · Voluptas

1. Cupido is the desire after something, considered actively, and as in action, in opp. to aversion; whereas cupiditas is the passion of desire, considered neutrally, as a state of mind, in opp. to tranquillity of mind. Cupido must necessarily, cupiditas may be, in construction with a genitive, expressed or understood; in this case, cupido relates especially to possession and money, cupiditas, to goods of every kind. Vell. P. ii. 33. Pecuniæ cupidine: and further on, Interminatam imperii cupiditatem. 2. Cupido and cupiditas stand in opp. to temperate wishes; libido (from λίψ) the intemperate desire and capricious longing after something, in opp. to rational will, ratio, Suet. Aug. 69, or voluntas, Cic. Fam. ix. 16. Libidines are lusts, with reference to the want of self-government; voluptates, pleasures, in opp. to serious employments, or to pains. Tac. H. ii. 31. Minus Vitellii ignavæ voluptates quam Othonis flagrantissimæ libidines timebantur. (v. 60.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativecupiditāscupiditātēs
genitivecupiditātiscupiditātum
cupiditātium
dativecupiditātīcupiditātibus
accusativecupiditātemcupiditātēs
ablativecupiditātecupiditātibus
vocativecupiditāscupiditātēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

imperare cupiditatibus
to overcome one's passions.
effrenatae cupiditates
unrestrained, unbridled lust.
indomitae animi cupiditates
unrestrained, unbridled lust.
cupiditates explere, satiare
to satisfy one's desires.
aliquem cupiditate inflammare
to rouse a person's interest, cupidity.
cupiditatibus servire, pārēre
to be the slave of one's desires.
cupiditatem alicuius accendere
to rouse a person's interest, cupidity.
aliquem ad cupiditatem incitare
to rouse a person's interest, cupidity.
9 more phrases
refrenare cupiditates, libidines
to bridle one's desires.
veri videndi, investigandi cupiditas
love of truth.
cupiditates deferbuerunt (Cael. 18. 43)
the passions have cooled down.
cupiditate alicuius rei ardere, flagrare
to have an ardent longing for a thing.
cupiditatibus occaecari (Fin. 1. 10. 33)
to be blinded by passions.
gloriae, laudis cupiditate incensum esse, flagrare
to be consumed by the fires of ambition.
cupiditate alicuius rei accensum, inflammatum esse
to be fired with desire of a thing.
coercere, cohibere, continere, domitas habere cupiditates
to overcome one's passions.
aliquem cupiditate honorum inflammare (or aliquem ad cupiditatem honorum inflammare)
to kindle ambition in some one's mind.

cŭpĭdĭtas, ātis (
I. gen. plur. rarely -tatium, Cic. Sest. 66, 138; Sen. Ep. 5, 7), f. cupidus, a desire, wish, longing, in a good and (more freq.) in a bad sense.
I. In a good sense, a longing, desire.
(a). With gen.: insatiabilis quaedam veri videndi, Cic. Tusc. 1, 19, 44: cognoscendi, id. ib.: imitandi, id. Brut. 92, 317: mirabilis pugnandi, Nep. Milt. 5, 1 al.: justi et magni triumphi, Cic. Pis. 25, 59: gloriae, id. ib.: mira studiorum, Tac. Or. 2: cibi, appetite, Cels. 2, 3 al.—
(b). With ad: tanta cupiditas ad reditum, Cic. Phil. 1, 4, 9: tanta ad venandum, Curt. 9, 1, 33.—
(g). Absol.: nimis flagrare cupiditate, Cic. de Or. 1, 30, 134: nimis confidere propter cupiditatem, on account of warm desire, id. Off. 1, 21, 73: de voluntate tuā, ut simul simus, vel studio potius et cupiditate non dubito, eager longing, id. Att. 12, 26, 1; cf.: tanta erat magnificentia apud opulentiores, cupiditas apud humiliores, devotion, enthusiasm, Auct. B. G. 8, 51 fin.—
II. In a bad sense, a passionate desire, lust, passion, cupidity.
A. In gen.
(a). With gen.: pecuniae, Caes. B. G. 6, 22; Quint. 7, 2, 30 al.: praedae, Caes. B. G. 6, 34: praeceps et lubrica dominandi, Cic. Phil. 5, 18, 50: laedendi, Quint. 5, 7, 30: diutius exigendi mercedulas, id. 12, 11, 14 et saep. —
(b). Absol.: vel libido vel cupiditas, Cic. Tusc. 4, 19, 44: vita maxime disjuncta a cupiditate, id. Rosc. Am. 14, 39: caeca ac temeraria dominatrix animi cupiditas, id. Inv. 1, 2, 2: mala, Ter. Heaut. 1, 2, 34: vita hominum sine cupiditate agitabatur, Sall. C. 2, 1: indomitas cupiditates atque effrenatas habere, Cic. Verr. 2, 1, 24, § 62; cf.: domitas habere libidines, coërcere omnes cupiditates, id. de Or. 1, 43, 194 et saep.: P. Naso omni carens cupiditate (i. e. non appetens provinciam), id. Phil. 3, 10, 25: temeritatem cupiditatemque militum reprehendit, immoderate love of fighting, Caes. B. G. 7, 52.—
b. Carnal desire, lust, Plin. 36, 5, 4, § 21; of animals, Col. 6, 27, 4.—
2. Transf., the object of desire (cf. ἐπιθυμία): alicujus ex inpurissimis faucibus inhonestissimam cupiditatem eripere, Cic. Q. Fr. 1, 1, 6, § 19; cf. id. Scaur. 14, 45.—
B. In partic.
1. A passionate desire for money or other possessions; avarice, cupidity, covetousness: nisi ipsos caecos redderet cupiditas et avaritia et audacia, Cic. Rosc. Am. 35, 101; so with avaritia, Quint. 12, 1, 6; Suet. Dom. 9: et contemptus pecuniae et cupiditas, Quint. 7, 2, 30; opp. abstinentia, Suet. Dom. 9; 10: cupiditas causa sceleris fuit, Quint. 5, 12, 6 Spald.; 3, 5, 10; 5, 10, 34; Suet. Calig. 44 al.—
b. The passion of love: cupiditatis ardor, Curt. 8, 4, 27: insana, Val. Max. 7, 3, 10: aliquam non cupiditate tantā diligere, ut, etc., Suet. Calig. 24.—
c. Greediness of gain in trade, usury, overreaching, fraud, Cic. Att. 1, 17, 9.—
d. The lust of power, ambition (post-Aug.): non te propria cupiditas, sed aliena utilitas principem fecit, Plin. Pan. 7.—
2. An undue partiality, spirit of party: (testes) aut sine ullo studio dicebant, aut cum dissimulatione aliquā cupiditatis, Cic. Fl. 10, 21; 26, 64; id. Planc. 17, 43; Liv. 24, 28, 8.

Origins

  1. Proto-Indo-European*kwep-
  2. Latincupiditās

Proto-Indo-European *kup-yé-tider. Proto-Italic *kupjō Latin cupiō Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *-iðos Latin -idus Latin cupidus Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin cupiditās From cupidus (“desiring”) + -tās (“ty”).

Descendants
  • Englishcupidity
  • Frenchcupidité
  • Italiancupidità
  • Italiancupidigiafrom Vulgar Latin *cupidĭtia
  • Catalancobdíciafrom Vulgar Latin *cupidĭtia
  • Portuguesecobiçafrom Vulgar Latin *cupidĭtia
  • Spanishcodiciafrom Vulgar Latin *cupidĭtia
  • Old Liguriancovèa
  • Piedmontesecovèia
  • Franco-Provençalcoveizi

In English words that came into English from cupiditās

  • covetcupiditās
  • covetouscupiditās
  • cupiditycupiditās

Quick answers

What does cupiditās mean in Latin?
cupiditās, a noun, means “desire (deemed good, neutral or bad); lust, passion; cupidity, avarice, greed, covetousness”.
What is the genitive of cupiditās?
The genitive singular is cupiditātis. cupiditās is feminine, third declension.
How do you pronounce cupiditās?
In classical Latin, [kʊˈpɪ.dɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kuˈpiː.di.tas].
Where does cupiditās come from?
Proto-Indo-European *kwep- → Latin cupiditās.
Which English words come from cupiditās?
English words that go back to Latin cupiditās include covet, covetous and cupidity.