LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

corrōborō

corrōborō (present infinitive corrōborāre, perfect active corrōborāvī, supine corrōborātum)
Classical[kɔrˈroː.bɔ.roː]Ecclesiastical[korˈrɔː.bo.ro]

Meaning

  1. to make strong, strengthen, invigorate, corroborate, reinforce, fortify
  2. figurativelyto corroborate, support, encourage, fortify, strengthen

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.corrōborōcorrōborābamcorrōborābōcorrōborāvīcorrōborāveram
corrōborāram
corrōborāverō
corrōborārō
2nd sg.corrōborāscorrōborābāscorrōborābiscorrōborāvistī
corrōborāstī
corrōborāverās
corrōborārās
corrōborāveris
corrōborāris
3rd sg.corrōboratcorrōborābatcorrōborābitcorrōborāvit
corrōborāt
corrōborāverat
corrōborārat
corrōborāverit
corrōborārit
1st pl.corrōborāmuscorrōborābāmuscorrōborābimuscorrōborāvimus
corrōborāmus
corrōborāverāmus
corrōborārāmus
corrōborāverimus
corrōborārimus
2nd pl.corrōborātiscorrōborābātiscorrōborābitiscorrōborāvistis
corrōborāstis
corrōborāverātis
corrōborārātis
corrōborāveritis
corrōborāritis
3rd pl.corrōborantcorrōborābantcorrōborābuntcorrōborāvērunt
corrōborārunt, corrōborāvēre
corrōborāverant
corrōborārant
corrōborāverint
corrōborārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.corrōboremcorrōborāremcorrōborāverim
corrōborārim
corrōborāvissem
corrōborāssem
2nd sg.corrōborēscorrōborārēscorrōborāverīs
corrōborārīs
corrōborāvissēs
corrōborāssēs
3rd sg.corrōboretcorrōborāretcorrōborāverit
corrōborārit
corrōborāvisset
corrōborāsset
1st pl.corrōborēmuscorrōborārēmuscorrōborāverīmus
corrōborārīmus
corrōborāvissēmus
corrōborāssēmus
2nd pl.corrōborētiscorrōborārētiscorrōborāverītis
corrōborārītis
corrōborāvissētis
corrōborāssētis
3rd pl.corrōborentcorrōborārentcorrōborāverint
corrōborārint
corrōborāvissent
corrōborāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.corrōbororcorrōborābarcorrōborābor
2nd sg.corrōborāris
corrōborāre
corrōborābāris
corrōborābāre
corrōborāberis
corrōborābere
3rd sg.corrōborāturcorrōborābāturcorrōborābitur
1st pl.corrōborāmurcorrōborābāmurcorrōborābimur
2nd pl.corrōborāminīcorrōborābāminīcorrōborābiminī
3rd pl.corrōboranturcorrōborābanturcorrōborābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.corrōborercorrōborārer
2nd sg.corrōborēris
corrōborēre
corrōborārēris
corrōborārēre
3rd sg.corrōborēturcorrōborārētur
1st pl.corrōborēmurcorrōborārēmur
2nd pl.corrōborēminīcorrōborārēminī
3rd pl.corrōborenturcorrōborārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.corrōborācorrōborāre
pres. 2nd pl.corrōborātecorrōborāminī
fut. 2nd sg.corrōborātōcorrōborātor
fut. 3rd sg.corrōborātōcorrōborātor
fut. 2nd pl.corrōborātōte—
fut. 3rd pl.corrōborantōcorrōborantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecorrōborārecorrōborārī
perfect infinitivecorrōborāvisse
corrōborāsse
corrōborātum esse
future infinitivecorrōborātūrum essecorrōborātum īrī
present participlecorrōborāns—
perfect participle—corrōborātus
corrōborāta, corrōborātā, corrōborātae, corrōborātam, corrōborātārum, corrōborātās, corrōborātī, corrōborātōrum, corrōborātōs
future participlecorrōborātūrus
corrōborātūra, corrōborātūrā, corrōborātūrae, corrōborātūram, corrōborātūrārum, corrōborātūrās, corrōborātūre, corrōborātūrī, corrōborātūrīs, corrōborātūrō, corrōborātūrōrum, corrōborātūrōs, corrōborātūrum
corrōborandus
corrōboranda, corrōborandā, corrōborandae, corrōborandam, corrōborandārum, corrōborandās, corrōborande, corrōborandīs, corrōborandōrum, corrōborandōs
gerundcorrōborandī, corrōborandō, corrōborandumsupinecorrōborātum, corrōborātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

corroborata, firmata aetate
having reached man's estate.
aetas constans, media, firmata, corroborata (not virilis)
manhood.

cor-rōbŏro (conr-), āvi, ātum, 1,
I. v. a., to strengthen or invigorate, to make strong, to corroborate (in good prose; most freq. in Cic.).
I. Lit.: (puerilis tua vox) se corroboravit, Cic. Sest. 4, 10: cum is jam se corroboravisset ac vir inter viros esset, i. e. had become stronger, greater, was grown up, id. Cael. 5, 11; cf. id. ib. 17, 41; Suet. Tib. 11: cerebrum, Plin. 11, 37, 49, § 134: stomachum, id. 20, 23, 99, § 263: torpentis membrorum partis, id. 24, 4, 7, § 13: militem opere assiduo, Suet. Galb. 6: palmitem, Col. 4, 24, 10; cf. id. 4, 12, 2.—
II. Trop.: mens hominis usque eo philosophiam ipsam corroborat, ut virtutem efficiat, etc., Cic. Ac. 2, 10, 31: virtutem, id. Fl. 26, 63: corroborare et confirmare ingenia, id. Lael. 20, 74: eloquentiae famam, Tac. Or. 34: conjurationem nascentem non credendo, Cic. Cat. 1, 12, 30: audaciam sceleratissimi hominis, id. Mil. 12, 32.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincorrōborō

Latin rōbur Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin rōborō Latin corrōborō From con- (“with, together”) + rōborō (“strengthen”).

Descendants
  • Catalancorroborar
  • Englishcorroborate
  • Frenchcorroborer
  • Italiancorroborare
  • Portuguesecorroborar
  • Romaniancorobora
  • Spanishcorroborar
  • Galiciancorroborar

Quick answers

What does corrōborō mean in Latin?
corrōborō, a verb, means “to make strong, strengthen, invigorate, corroborate, reinforce, fortify; to corroborate, support, encourage, fortify, strengthen”.
What are the principal parts of corrōborō?
corrōborō, corrōborāre, corrōborāvī, corrōborātum (first conjugation).
How do you pronounce corrōborō?
In classical Latin, [kɔrˈroː.bɔ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [korˈrɔː.bo.ro].
Where does corrōborō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin corrōborō.