noun · femininethird declension
corrōborātiō
corrōborātiō f (genitive corrōborātiōnis)
Classical[kɔr.roː.bɔˈraː.ti.oː]Ecclesiastical[kor.ro.boˈrat.t͡si.o]
Meaning
- Late Latinstrengthening, fortification
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | corrōborātiō | corrōborātiōnēs |
| genitive | corrōborātiōnis | corrōborātiōnum |
| dative | corrōborātiōnī | corrōborātiōnibus |
| accusative | corrōborātiōnem | corrōborātiōnēs |
| ablative | corrōborātiōne | corrōborātiōnibus |
| vocative | corrōborātiō | corrōborātiōnēs |
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin corrōborātiō From corrōborātus + -tiō.
Descendants
- Englishcorroboration
- Frenchcorroboration
- Italiancorroborazione
- Portuguesecorroboração
- Romaniancoroborație
- Spanishcorroboración
In English words that came into English from corrōborātiō
- corroborationcorrōborātiō