contumēlia
Meaning
- insult, reproach, contumely, abuse, mistreatment
[…]; quamquam de gloria vix dicere ausim, si nos et hostes haud secus quam feminas abditos intra vallum omnibus contumeliis eludunt, et […]
[…] ; though I had as lief not to speak of glory, when the enemy jeers us with much abuse as if women concealing behind walls, and […]27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 7.13ubi fuerit superbia, ibi erit et contumēlia: ubi autem humilitās, ibi et sapientia
Where pride is, there also shall be reproach: but where humility is, there also is wisdom. (Douay-Rheims trans., Challoner rev.; 1752 CE)c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Proverbs.11.2 - affront, invective
- humiliation, injury; assault, violence
Latīnē defined in Latin in our graded readers
verbum iniūriōsum, probrumChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Contumelia · Injuria · Offensio
1. Contumelia (from contemnere) denotes a wrong done to the honor of another; injuria, a violation of another’s right. A blow is an injuria, so far as it is the infliction of bodily harm; and a contumelia, so far as it brings on the person who receives it, the imputation of a cowardly or servile spirit. Senec. Clem. i. 10. Contumelias, quæ acerbiores principibus solent esse quam injuriæ. Pacuv. Non. Patior facile injuriam, si vacua est contumelia. Phædr. Fab. v. 3, 5. Cic. Quint. 30, 96. Verr. iii. 44. 2. Contumelia and injuria are actions, whereas offensio denotes a state, namely, the mortified feeling of the offended person, resentment, in opp. to gratia. Plin. H. N. xix. 1. Quintil. iv. 2. Plin. Pan. 18. (iv. 194.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | contumēlia | contumēliae |
| genitive | contumēliae | contumēliārum |
| dative | contumēliae | contumēliīs |
| accusative | contumēliam | contumēliās |
| ablative | contumēliā | contumēliīs |
| vocative | contumēlia | contumēliae |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- verborum contumeliae
- insulting expressions.
- contumelia aliquem afficere
- to insult some one.
contumelia a contemptu dicta est, quia nemo nisi quem contempsit, tali injuriā notat, Sen. Const. 11, 2: patior facile injuriam, si est vacua a contumeliā, Pac. ap. Non. p. 430, 16; cf. Caecil. ib.: contumeliam alteri facere, Plaut. As. 2, 4, 82; Ter. Phorm. 5, 7 (8), 79; cf. id. Eun. 5, 2, 26: contumeliam dicere alicui, Plaut. Curc. 4, 1, 17; id. Bacch. 2, 3, 33; Ter. Phorm. 2, 3, 29; Liv. 25, 22, 13: contumeliam si dicis, audies, Plaut. Ps. 4, 7, 77: jacere in aliquem, Cic. Sull. 7, 23: meretricum perpeti, Ter. Eun. 1, 1, 3; cf. Cic. Verr. 2, 3, 41, § 96: in se accipere, Ter. Eun. 4, 7, 1; cf.: tanta contumelia accepta, Caes. B. G. 7, 10: alicui imponere, Sall. C. 48, 9: quibus tu privatim injurias plurimas contumeliasque imposuisti, Cic. Verr. 2, 4, 9, § 20: indignitates contumeliasque perferre, Caes. B. G. 2, 14: graves, severe reproaches (opp. libera consilia), Hor. Epod. 11, 26: aliquid in suam contumeliam vertere, Caes. B. C. 1, 8: per contumeliam, id. ib. 1, 9; Quint. 4, 1, 11: contumeliā perfugae appellari ab aliquo, Caes. B. C. 2, 28; cf. Liv. 3, 50, 6 et saep.: in contumeliam ignominiamque nostram certare juvat, id. 4, 4, 12: contumeliae verborum, Cic. Phil. 11, 2, 5.—In mal. part., violation, Liv. 8, 28, 2; Auct. Har. Resp. 20, 42.—The expression facere contumeliam is censured by Cic. (Phil. 3, 9, 22) in the words of Antonius: nulla contumelia est, quam facit dignus; but it is not clear on what grounds (whether as an archaism, or because it is used after the analogy of jacturam facere, in the sense of contumelia adfici); v. Quint. 9, 3, 13, and cf. esp. Gronov. Observv. 3, 8, pp. 488-502 (pp. 241-247 Frotsch.).—Personified: Contŭmē-lĭa, like Ὕβρις, Cic. Leg. 2, 11, 28.—* naves totae factae ex robore ad quamvis vim et contumeliam perferendam, injury, violence, Caes. B. G. 3, 13; so Phaedr. 1, 2, 21: praeberi ora contumeliis, to the blows, Tac. H. 3, 31; 3, 85: debilitatis suae, annoyance, hardship, Plin. Ep. 8, 18, 9; cf. injuria.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Related to contumāx.
- Catalancontumèlia
- Englishcontumelyfrom Old French contumelie
- Frenchcontuméliefrom Old French contumelie
- Italiancontumelia
- Occitancontumelia
- Portuguesecontumélia
- Spanishcontumelia
- Asturiancontumenia
- Galiciancontumelia
In English words that came into English from contumēlia
- contumelycontumēlia
- contumeliouscontumēliōsus