verbthird conjugation
contexō
contexō (present infinitive contexere, perfect active contexuī, supine contextum)
Classical[kɔnˈtɛk.soː]Ecclesiastical[konˈtɛk.so]
Meaning
- to weave, entwine or braid, knit
- to interweave, unite or connect
- to construct
Latīnē defined in Latin in our graded readers
iungendō faciōcontexō -ere — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 20
in ūnum nectōcontexō -ere, -textus — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 1
weave together
contexō -ere, -textus — in De Bello Gallico III
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | contexō | contexēbam | contexam | contexuī | contexueram | contexuerō |
| 2nd sg. | contexis | contexēbās | contexēs | contexuistī | contexuerās | contexueris |
| 3rd sg. | contexit | contexēbat | contexet | contexuit | contexuerat | contexuerit |
| 1st pl. | conteximus | contexēbāmus | contexēmus | contexuimus | contexuerāmus | contexuerimus |
| 2nd pl. | contexitis | contexēbātis | contexētis | contexuistis | contexuerātis | contexueritis |
| 3rd pl. | contexunt | contexēbant | contexent | contexuērunt contexuēre | contexuerant | contexuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | contexam | contexerem | contexuerim | contexuissem |
| 2nd sg. | contexās | contexerēs | contexuerīs | contexuissēs |
| 3rd sg. | contexat | contexeret | contexuerit | contexuisset |
| 1st pl. | contexāmus | contexerēmus | contexuerīmus | contexuissēmus |
| 2nd pl. | contexātis | contexerētis | contexuerītis | contexuissētis |
| 3rd pl. | contexant | contexerent | contexuerint | contexuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | contexor | contexēbar | contexar |
| 2nd sg. | contexeris contexere | contexēbāris contexēbāre | contexēris contexēre |
| 3rd sg. | contexitur | contexēbātur | contexētur |
| 1st pl. | conteximur | contexēbāmur | contexēmur |
| 2nd pl. | conteximinī | contexēbāminī | contexēminī |
| 3rd pl. | contexuntur | contexēbantur | contexentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | contexar | contexerer |
| 2nd sg. | contexāris contexāre | contexerēris contexerēre |
| 3rd sg. | contexātur | contexerētur |
| 1st pl. | contexāmur | contexerēmur |
| 2nd pl. | contexāminī | contexerēminī |
| 3rd pl. | contexantur | contexerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | contexe | contexere |
| pres. 2nd pl. | contexite | conteximinī |
| fut. 2nd sg. | contexitō | contexitor |
| fut. 3rd sg. | contexitō | contexitor |
| fut. 2nd pl. | contexitōte | — |
| fut. 3rd pl. | contexuntō | contexuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | contexere | contexī |
| perfect infinitive | contexuisse | contextum esse |
| future infinitive | contextūrum esse | contextum īrī |
| present participle | contexēns | — |
| perfect participle | — | contextus |
| future participle | contextūrus contextūra, contextūrā, contextūrae, contextūram, contextūrārum, contextūrās, contextūre, contextūrī, contextūrīs, contextūrō, contextūrōrum, contextūrōs, contextūrum | contexendus contexundus, contexenda, contexendā, contexendae, contexendam, contexendārum, contexendās, contexende, contexendīs, contexendōrum, contexendōs |
gerundcontexendī, contexendō, contexendumsupinecontextum, contextū
con-texo, xŭi, xtum, 3, v. a. and n.
I. Act., to weave, entwine, braid, join together; to interweave, unite, connect (class. in prose and poetry).
A. In gen.
1. Prop.:
ut earum (ovium) villis confectis atque contextis homines vestiantur? Cic. N. D. 2, 63, 158: alba lilia amarantis, Tib. 3, 4, 33: haec directā materiā injecta contexebantur, these (beams) were held together by timbers laid in a straight direction, Caes. B. G. 4, 17; so id. ib. 7, 23, 4 (cf. Jahn, Neue Jahrb. 1855, p. 516 sq.): fossam loricamque, Tac. A. 4, 49: nec tam contextae cum sint (animae cum corporibus), Lucr. 3, 695.—With dat. (post-Aug.): optime epilogum defensioni contexit, Sen. Contr. 7 (3), 20, 7: sceleribus scelera contexens, Sen. Ira, 1, 16, 3.—2. Trop.:
quid est aetas hominis, nisi memoria rerum veterum cum superiorum aetate contexitur? Cic. Or. 34, 120: conjuncte nostra cum reliquis rebus, id. Fam. 5, 12, 2: extrema cum primis, id. ib. 10, 13, 2: his et plasticen, Plin. 35, 12, 43, § 151: partes, Quint. 4, prooem. 7. 11, 1, 6: in verbis singulis et contextis, id. 9, 4, 23 al.: longius hoc carmen, to weave on, continue, Cic. Cael. 8, 18; cf. interrupta, id. Leg. 1, 3, 9: Caesaris nostri commentarios rerum gestarum Galliae, Auct. B. G. 8, prooem.: quae statim referri non poterant, contexuntur postero die, Quint. 11, 2, 43.—B. Esp., to join together, to compose, make, construct, form, put together (cf.: compono, conecto, consero, etc.).
1. Lit.:
equum trabibus acernis, Verg. A. 2, 112: puppes tenui cannā, Val. Fl. 2, 108: saccum tenui vimine, Col. 9, 15, 12.—2. Trop.:
orationem, Quint. 10, 6, 2; cf. librum, Sen. Ep. 114, 18: crimen, to devise, contrive, invent, Cic. Deiot. 6, 19.—II. Neutr.: contexere de aliquā re, to treat of:
de sili, Plin. 20, 5, 18, § 36.—Hence, contextus, a, um, P. a., cohering, connected: contexta condensaque corpora (opp. diffusa), Lucr. 4, 57: oratio alia vincta atque contexta, soluta alia, Quint. 9, 4, 19: tropos ille (corresp. with continua μεταφορά), id. 9, 2, 46.—* Adv.: contex-tē, connected together, in close connection: omnia necesse est colligatione naturali conserte contexteque fieri, Cic. Fat. 14, 32.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
con-texō xuī, xtus, ere,
to weave, entwine, join, bind: (ovium) villis contextis: haec directā materiā iniecta contexebantur, Cs.: simulacra, quorum contexta viminibus membra, etc., Cs. — To compose, construct, put together: trabibus contextus acernis equus, V. — Fig., to devise: crimen.—To recount, recite: longius hoc carmen, quote further: aliquos tanto cursu, ut, etc., fast enough, Iu.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincontexō
Proto-Indo-European *teḱ- Proto-Indo-European *-seti Proto-Indo-European *téḱseti Proto-Italic *teksō? Latin texō Latin contexō From con- + texō.