LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

contextus

contextus m (genitive contextūs)
Classical[kɔnˈtɛk.stʊs]Ecclesiastical[konˈtɛk.stus]

Meaning

  1. masculinea weaving, knitting
  2. masculinea joining
  3. masculineconnection, coherence
  4. masculinestructure, fabric
  5. masculinecontext

Declension

declension
formsingularplural
nominativecontextuscontextūs
genitivecontextūscontextuum
dativecontextuīcontextibus
accusativecontextumcontextūs
ablativecontextūcontextibus
vocativecontextuscontextūs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

contextus orationis (not nexus, conexus sententiarum)
the connection.

contextus, a, um, Part. and P. a., from contexo.
contextus, ūs, m. contexo,
I. a joining or putting together, a connection (class.; esp. freq. in the trop. signif., and in Quint.).
I. Lit.: corporum, * Lucr. 1, 243: aedificiorum, the building of, Dig. 39, 2, 15: ratis, Aus. Per. Odyss. 5.—
II. Trop., connection, coherence (very freq. in Quint.): mirabilis est apud illos (sc. Stoicos) contextus rerum: respondent extrema primis, etc., Cic. Fin. 5, 28, 83; cf.: in toto quasi contextu orationis, id. Part. Or. 23, 82; and: rerum ac verborum, Quint. 11, 2, 2: verborum, id. 11, 2, 28; 11, 2, 24: sermonis, id. 8, 3, 38: dicendi, id. 10, 7, 26: per partes dissolvitur, quod contextu nocet, id. 5, 13, 28; 9, 4, 55. historia non tam finitos numeros quam orbem quendam contextumque desiderat, id. 9, 4, 129; cf. Ernest. Lex. Techn. p. 90: litterarum, the succession of the letters, id. 1, 1, 24 sq.; cf.: in contextu operis, in the course, Tac. H. 2, 8.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincontextus

Proto-Indo-European *teḱ- Proto-Indo-European *-seti Proto-Indo-European *téḱseti Proto-Italic *teksō? Latin texō Latin contexō Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin contextus From contexō + -tus (forming action nouns).

Descendants
  • Catalancontext
  • Italiancontesto
  • Frenchcontexte
  • Romaniancontextfrom French contexte
  • Portuguesecontexto
  • Spanishcontexto
  • Englishcontext
  • Turkishkontekstfrom French contexte

Quick answers

What does contextus mean in Latin?
contextus, a noun, means “a weaving, knitting; a joining; connection, coherence”.
What is the genitive of contextus?
The genitive singular is contextūs. contextus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce contextus?
In classical Latin, [kɔnˈtɛk.stʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈtɛk.stus].
Where does contextus come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin contextus.