contāminō
Meaning
- to touch, bring into contact
- to corrupt, contaminate, defile, stain, pollute
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Contaminare · Inquinare · Polluere
Contaminare (from contingo, contagio) means defilement in its pernicious effect, as the corruption of what is sound and useful; inquinare (from cunire, or from πίνος), in its loathsome effect, as marring what is beautiful, like μορύσσειν; polluere (from pullus, πελλός), in its moral effect, as the desecration of what is holy and pure, like μιαίνειν. Cic. Cæcil. 21, 70. Judiciis corruptis et contaminatis; compare with Cœl. 6. Libidinibus inquinari; and Rosc. Am. 26, 71. Noluerunt in mare deferri, ne ipsum pollueret, quo cætera quæ violata sunt, expiari putantur. (ii. 56.)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | contāminō | contāminābam | contāminābō | contāmināvī | contāmināveram | contāmināverō contāminārō |
| 2nd sg. | contāminās | contāminābās | contāminābis | contāmināvistī contāmināstī | contāmināverās contāminārās | contāmināveris |
| 3rd sg. | contāminat | contāminābat | contāminābit | contāmināvit | contāmināverat contāminārat | contāmināverit contāminārit |
| 1st pl. | contāmināmus | contāminābāmus | contāminābimus | contāmināvimus | contāmināverāmus | contāmināverimus contāminārimus |
| 2nd pl. | contāminātis | contāminābātis | contāminābitis | contāmināvistis contāmināstis | contāmināverātis contāminārātis | contāmināveritis contāmināritis |
| 3rd pl. | contāminant | contāminābant | contāminābunt | contāmināvērunt contāmināvēre, contāminārunt | contāmināverant contāminārant | contāmināverint contāminārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | contāminem | contāminārem | contāmināverim contāminārim | contāmināvissem contāmināssem |
| 2nd sg. | contāminēs | contāminārēs | contāmināverīs | contāmināvissēs contāmināssēs |
| 3rd sg. | contāminet | contāmināret | contāmināverit contāminārit | contāmināvisset contāmināsset |
| 1st pl. | contāminēmus | contāminārēmus | contāmināverīmus contāminārīmus | contāmināvissēmus contāmināssēmus |
| 2nd pl. | contāminētis | contāminārētis | contāmināverītis contāminārītis | contāmināvissētis contāmināssētis |
| 3rd pl. | contāminent | contāminārent | contāmināverint contāminārint | contāmināvissent contāmināssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | contāminor | contāminābar | contāminābor |
| 2nd sg. | contāmināris contāmināre | contāminābāris contāminābāre | contāmināberis contāminābere |
| 3rd sg. | contāminātur | contāminābātur | contāminābitur |
| 1st pl. | contāmināmur | contāminābāmur | contāminābimur |
| 2nd pl. | contāmināminī | contāminābāminī | contāminābiminī |
| 3rd pl. | contāminantur | contāminābantur | contāminābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | contāminer | contāminārer |
| 2nd sg. | contāminēris contāminēre | contāminārēris contāminārēre |
| 3rd sg. | contāminētur | contāminārētur |
| 1st pl. | contāminēmur | contāminārēmur |
| 2nd pl. | contāminēminī | contāminārēminī |
| 3rd pl. | contāminentur | contāminārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | contāminā | contāmināre |
| pres. 2nd pl. | contāmināte | contāmināminī |
| fut. 2nd sg. | contāminātō | contāminātor |
| fut. 3rd sg. | contāminātō | contāminātor |
| fut. 2nd pl. | contāminātōte | — |
| fut. 3rd pl. | contāminantō | contāminantor |
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | contāmināre | contāminārī |
| perfect infinitive | contāmināvisse contāmināsse | contāminātum esse |
| future infinitive | contāminātūrum esse | contāminātum īrī |
| present participle | contāmināns | — |
| perfect participle | — | contāminātus contāmināta, contāminātā, contāminātae, contāminātam, contāminātārum, contāminātās, contāminātī, contāminātōrum, contāminātōs |
| future participle | contāminātūrus contāminātūra, contāminātūrā, contāminātūrae, contāminātūram, contāminātūrārum, contāminātūrās, contāminātūre, contāminātūrī, contāminātūrīs, contāminātūrō, contāminātūrōrum, contāminātūrōs, contāminātūrum | contāminandus contāminanda, contāminandā, contāminandae, contāminandam, contāminandārum, contāminandās, contāminande, contāminandīs, contāminandōrum, contāminandōs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- vitiis, sceleribus inquinatum, contaminatum, obrutum esse
- to be vicious, criminal.
- vitiis, sceleribus contaminari or se contaminare (Off. 3. 8. 37)
- to be tainted with vice.
manus quibus contaminatur, Tert. Apol. 17; cf.: contaminare, contingere, Gloss. ap. Mai, Auct. Class. VI. p. 518 a.—multas Graecas fabulas, Ter. Heaut. prol. 17; id. And. prol. 16; cf. upon this Grauert, Analekten. p. 116 sq.—deam Syriam urinā, Suet. Ner. 56: lacus (connected with spurcare aquas), Dig. 47, 11, 1: spiritum, Cic. Pis. 9, 20.—Of unnatural vice: ingenuos, Petr. 108, 3.—gaudium aegritudine aliquā, to mar, efface, Ter. Eun. 3, 5, 4: se humanis vitiis (joined with se inquinare domesticis vitiis atque flagitiis), Cic. Tusc. 1, 30, 72: sanguinem suum lege (Canuleia), Liv. 4, 1, 2: gentes, i. e. by adoption into a plebeian family, Cic. Dom. 13, 35: ordines neglegentiā, Suet. Vesp. 9: veritatem aliquo mendacio, Cic. Sull. 16, 45: mentem omni scelere, Liv. 40, 13, 4; cf.: aliquem scelere, Tac. A. 1, 35; and: se sanguine, Cic. Cat. 1, 12, 29: sese maleficio, id. Rosc. Am. 40, 116: se ipsos ac domos suas nefanda praeda, Liv. 29, 18, 8 al.—In part. perf.: contaminati facinore, Caes. B. G. 7, 43; so, tot parricidiis, Cic. Phil. 12, 7, 15: multis flagitiis, id. Clu. 35, 97: omnibus probris, Suet. Aug. 65; id. Vit. 4: judicia vitio paucorum (joined with corrupta), Cic. Div. in Caecil. 21, 70: verbum assiduo usu, Gell. 2, 6, 25.—Hence, contāmĭnā-tus, a, um, P. a., stained with guilt, polluted, contaminated, impure, vile, defiled: se ut consceleratos contaminatosque ab ludis abactos esse, Liv. 2, 37, 9; cf.: pars civitatis, velut contaminata, id. 4, 4, 6: superstitio, Cic. Clu. 68, 194 al.—So several times of incontinence, * Hor. C. 1, 37, 9: flos aetatis, Suet. Caes. 49: paene omnibus membris, id. Ner. 29.—Sup.: homo sceleribus flagitiisque contaminatissimus, Cic. Prov. Cons. 6, 14; id. Dom. 9, 23.—Subst. ut anteponantur ... integra contaminatis, Cic. Top. 18, 69.—Comp. and adv. not in use.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From con- + *tāmen + -ō; probably for *tagmen, derived from the root of tangō (Proto-Indo-European *teh₂g- (“to touch, grasp”)).
- Catalancontaminar
- Englishcontaminate
- Frenchcontaminer
- Italiancontaminare
- Portuguesecontaminar
- Romaniancontamina
- Spanishcontaminar
- Galiciancontaminar
In English words that came into English from contāminō
- contaminationcontāminātiō
- contaminatecontāminātus
- incontaminateincontaminatus