LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

contāminō

contāminō (present infinitive contāmināre, perfect active contāmināvī, supine contāminātum)
Classical[kɔnˈtaː.mɪ.noː]Ecclesiastical[konˈtaː.mi.no]
contāminātus perf. pass. ptcp.

Meaning

  1. to touch, bring into contact
  2. to corrupt, contaminate, defile, stain, pollute

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Contaminare · Inquinare · Polluere

Contaminare (from contingo, contagio) means defilement in its pernicious effect, as the corruption of what is sound and useful; inquinare (from cunire, or from πίνος), in its loathsome effect, as marring what is beautiful, like μορύσσειν; polluere (from pullus, πελλός), in its moral effect, as the desecration of what is holy and pure, like μιαίνειν. Cic. Cæcil. 21, 70. Judiciis corruptis et contaminatis; compare with Cœl. 6. Libidinibus inquinari; and Rosc. Am. 26, 71. Noluerunt in mare deferri, ne ipsum pollueret, quo cætera quæ violata sunt, expiari putantur. (ii. 56.)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.contāminōcontāminābamcontāminābōcontāmināvīcontāmināveramcontāmināverō
contāminārō
2nd sg.contāmināscontāminābāscontāminābiscontāmināvistī
contāmināstī
contāmināverās
contāminārās
contāmināveris
3rd sg.contāminatcontāminābatcontāminābitcontāmināvitcontāmināverat
contāminārat
contāmināverit
contāminārit
1st pl.contāmināmuscontāminābāmuscontāminābimuscontāmināvimuscontāmināverāmuscontāmināverimus
contāminārimus
2nd pl.contāminātiscontāminābātiscontāminābitiscontāmināvistis
contāmināstis
contāmināverātis
contāminārātis
contāmināveritis
contāmināritis
3rd pl.contāminantcontāminābantcontāminābuntcontāmināvērunt
contāmināvēre, contāminārunt
contāmināverant
contāminārant
contāmināverint
contāminārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.contāminemcontāmināremcontāmināverim
contāminārim
contāmināvissem
contāmināssem
2nd sg.contāminēscontāminārēscontāmināverīscontāmināvissēs
contāmināssēs
3rd sg.contāminetcontāmināretcontāmināverit
contāminārit
contāmināvisset
contāmināsset
1st pl.contāminēmuscontāminārēmuscontāmināverīmus
contāminārīmus
contāmināvissēmus
contāmināssēmus
2nd pl.contāminētiscontāminārētiscontāmināverītis
contāminārītis
contāmināvissētis
contāmināssētis
3rd pl.contāminentcontāminārentcontāmināverint
contāminārint
contāmināvissent
contāmināssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.contāminorcontāminābarcontāminābor
2nd sg.contāmināris
contāmināre
contāminābāris
contāminābāre
contāmināberis
contāminābere
3rd sg.contāmināturcontāminābāturcontāminābitur
1st pl.contāmināmurcontāminābāmurcontāminābimur
2nd pl.contāmināminīcontāminābāminīcontāminābiminī
3rd pl.contāminanturcontāminābanturcontāminābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.contāminercontāminārer
2nd sg.contāminēris
contāminēre
contāminārēris
contāminārēre
3rd sg.contāminēturcontāminārētur
1st pl.contāminēmurcontāminārēmur
2nd pl.contāminēminīcontāminārēminī
3rd pl.contāminenturcontāminārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.contāminācontāmināre
pres. 2nd pl.contāminātecontāmināminī
fut. 2nd sg.contāminātōcontāminātor
fut. 3rd sg.contāminātōcontāminātor
fut. 2nd pl.contāminātōte—
fut. 3rd pl.contāminantōcontāminantor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecontāminārecontāminārī
perfect infinitivecontāmināvisse
contāmināsse
contāminātum esse
future infinitivecontāminātūrum essecontāminātum īrī
present participlecontāmināns—
perfect participle—contāminātus
contāmināta, contāminātā, contāminātae, contāminātam, contāminātārum, contāminātās, contāminātī, contāminātōrum, contāminātōs
future participlecontāminātūrus
contāminātūra, contāminātūrā, contāminātūrae, contāminātūram, contāminātūrārum, contāminātūrās, contāminātūre, contāminātūrī, contāminātūrīs, contāminātūrō, contāminātūrōrum, contāminātūrōs, contāminātūrum
contāminandus
contāminanda, contāminandā, contāminandae, contāminandam, contāminandārum, contāminandās, contāminande, contāminandīs, contāminandōrum, contāminandōs
gerundcontāminandī, contāminandō, contāminandumsupinecontāminātum, contāminātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

vitiis, sceleribus inquinatum, contaminatum, obrutum esse
to be vicious, criminal.
vitiis, sceleribus contaminari or se contaminare (Off. 3. 8. 37)
to be tainted with vice.

con-tāmĭno, āvi, ātum, 1, v. a. from stem tag, tango.
I. Orig., to bring into contact, touch.
A. In gen. (very rare): manus quibus contaminatur, Tert. Apol. 17; cf.: contaminare, contingere, Gloss. ap. Mai, Auct. Class. VI. p. 518 a.—
B. To bring into union, to mingle, blend together, unite. So twice in Ter. of the blending of parts of different comedies into one whole: multas Graecas fabulas, Ter. Heaut. prol. 17; id. And. prol. 16; cf. upon this Grauert, Analekten. p. 116 sq.—
II. To deteriorate by mingling, corrupt, contaminate, defile, stain, pollute (something by something; very freq., esp. in the trop. signif., and in Cic.; not in Quint.).
A. Lit.: deam Syriam urinā, Suet. Ner. 56: lacus (connected with spurcare aquas), Dig. 47, 11, 1: spiritum, Cic. Pis. 9, 20.—Of unnatural vice: ingenuos, Petr. 108, 3.—
B. Trop.: gaudium aegritudine aliquā, to mar, efface, Ter. Eun. 3, 5, 4: se humanis vitiis (joined with se inquinare domesticis vitiis atque flagitiis), Cic. Tusc. 1, 30, 72: sanguinem suum lege (Canuleia), Liv. 4, 1, 2: gentes, i. e. by adoption into a plebeian family, Cic. Dom. 13, 35: ordines neglegentiā, Suet. Vesp. 9: veritatem aliquo mendacio, Cic. Sull. 16, 45: mentem omni scelere, Liv. 40, 13, 4; cf.: aliquem scelere, Tac. A. 1, 35; and: se sanguine, Cic. Cat. 1, 12, 29: sese maleficio, id. Rosc. Am. 40, 116: se ipsos ac domos suas nefanda praeda, Liv. 29, 18, 8 al.—In part. perf.: contaminati facinore, Caes. B. G. 7, 43; so, tot parricidiis, Cic. Phil. 12, 7, 15: multis flagitiis, id. Clu. 35, 97: omnibus probris, Suet. Aug. 65; id. Vit. 4: judicia vitio paucorum (joined with corrupta), Cic. Div. in Caecil. 21, 70: verbum assiduo usu, Gell. 2, 6, 25.—Hence, contāmĭnā-tus, a, um, P. a., stained with guilt, polluted, contaminated, impure, vile, defiled: se ut consceleratos contaminatosque ab ludis abactos esse, Liv. 2, 37, 9; cf.: pars civitatis, velut contaminata, id. 4, 4, 6: superstitio, Cic. Clu. 68, 194 al.—So several times of incontinence, * Hor. C. 1, 37, 9: flos aetatis, Suet. Caes. 49: paene omnibus membris, id. Ner. 29.—Sup.: homo sceleribus flagitiisque contaminatissimus, Cic. Prov. Cons. 6, 14; id. Dom. 9, 23.—Subst.
1. contāmĭnāti, ōrum, m., abandoned youths, Tac. A. 15, 37.—
2. contāmĭ-nāta, ōrum, n., adulterated things: ut anteponantur ... integra contaminatis, Cic. Top. 18, 69.—Comp. and adv. not in use.

Origins

From con- + *tāmen + -ō; probably for *tagmen, derived from the root of tangō (Proto-Indo-European *teh₂g- (“to touch, grasp”)).

Descendants
  • Catalancontaminar
  • Englishcontaminate
  • Frenchcontaminer
  • Italiancontaminare
  • Portuguesecontaminar
  • Romaniancontamina
  • Spanishcontaminar
  • Galiciancontaminar

In English words that came into English from contāminō

  • contaminationcontāminātiō
  • contaminatecontāminātus
  • incontaminateincontaminatus

Quick answers

What does contāminō mean in Latin?
contāminō, a verb, means “to touch, bring into contact; to corrupt, contaminate, defile, stain, pollute”.
What are the principal parts of contāminō?
contāminō, contāmināre, contāmināvī, contāminātum (first conjugation).
How do you pronounce contāminō?
In classical Latin, [kɔnˈtaː.mɪ.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈtaː.mi.no].
Which English words come from contāminō?
English words that go back to Latin contāminō include contaminate, contamination and incontaminate.