LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

cōnstitūtiō

cōnstitūtiō f (genitive cōnstitūtiōnis)
Classical[kõː.stɪˈtuː.ti.oː]Ecclesiastical[kon.stiˈtut.t͡si.o]

Meaning

  1. a constitution, disposition, nature, character
  2. a definition; point in dispute
  3. a regulation, order, arrangement, system
    prìncipum cònstitutiōnibus

Declension

declension
formsingularplural
nominativecōnstitūtiōcōnstitūtiōnēs
genitivecōnstitūtiōniscōnstitūtiōnum
dativecōnstitūtiōnīcōnstitūtiōnibus
accusativecōnstitūtiōnemcōnstitūtiōnēs
ablativecōnstitūtiōnecōnstitūtiōnibus
vocativecōnstitūtiōcōnstitūtiōnēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

firma corporis constitutio or affectio
a good constitution.

constĭtūtĭo, ōnis, f. constituo.
I. In gen., a constitution, disposition, nature: firma corporis, Cic. Off. 3, 33, 117 (as transl. of the Gr. εὐστάθεια τῆς σαρκός); so Sen. Ep. 121, 10 and 14: prima naturae, Cic. Fin. 4, 6, 15.—
II. In partic.
A. A definition: ea constitutio summi boni, quae est proposita, Cic. Fin. 5, 16, 45.—
B. In rhet., the issue in a cause, the point in dispute: constitutio est prima conflictio causarum ex depulsione intentionis profecta, hoc modo: Fecisti: Non feci, aut: Jure feci, etc., Cic. Inv. 1, 8, 10; Auct. Her. 1, 11, 18 and 19; cf. Quint. 3, 6, 2 sq.—
C. A regulation, order, arrangement: nec temporis unius nec hominis esse constitutionem rei publicae, Cic. Rep. 2, 21, 37, cf. id. ib. 1, 45, 69; 2, 31, 53: constitutio est in lege, more, judicato, pacto, Quint. 7, 4, 6; cf. id. 7, 4, 5; 5, 2, 5: religionum, Cic. Leg. 2, 10, 23: senatus, Liv. 39, 53, 10; Plin. 34, 9, 21, § 99 al.—
2. Esp., an imperial regulation, order: quodcumque ergo imperator per epistulam promulgavit, vel cognoscens decrevit, vel edicto praecepit, legem esse constat; hae sunt quae constitutiones appellantur, Just. Inst. 1, 2, 6; Gai Inst. 2, 5, § 3 al.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincōnstitūtiō

Proto-Indo-European *steh₂- Proto-Indo-European *-tus Proto-Indo-European *stéh₂-tu-s ~ *sth₂-téw-s Proto-Italic *status Proto-Indo-European *-yéti Proto-Italic *statujō Proto-Italic *statuō Latin statuō Latin cōnstituō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin constitutio From cōnstituō + -tiō.

Descendants
  • Catalanconstitució
  • Englishconstitution
  • Frenchconstitution
  • Italiancostituzione
  • Occitanconstitucion
  • Portugueseconstituição
  • Romanianconstituție
  • Spanishconstitución
  • Persianکنسطیطوسیونfrom French constitution
  • Galicianconstitución

Quick answers

What does cōnstitūtiō mean in Latin?
cōnstitūtiō, a noun, means “a constitution, disposition, nature, character; a definition; point in dispute”.
What is the genitive of cōnstitūtiō?
The genitive singular is cōnstitūtiōnis. cōnstitūtiō is feminine, third declension.
How do you pronounce cōnstitūtiō?
In classical Latin, [kõː.stɪˈtuː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [kon.stiˈtut.t͡si.o].
Where does cōnstitūtiō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin cōnstitūtiō.