noun · femininethird declension
cōnstitūtiō
cōnstitūtiō f (genitive cōnstitūtiōnis)
Classical[kõː.stɪˈtuː.ti.oː]Ecclesiastical[kon.stiˈtut.t͡si.o]
Meaning
- a constitution, disposition, nature, character
- a definition; point in dispute
- a regulation, order, arrangement, system
prìncipum cònstitutiōnibus
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cōnstitūtiō | cōnstitūtiōnēs |
| genitive | cōnstitūtiōnis | cōnstitūtiōnum |
| dative | cōnstitūtiōnī | cōnstitūtiōnibus |
| accusative | cōnstitūtiōnem | cōnstitūtiōnēs |
| ablative | cōnstitūtiōne | cōnstitūtiōnibus |
| vocative | cōnstitūtiō | cōnstitūtiōnēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- firma corporis constitutio or affectio
- a good constitution.
constĭtūtĭo, ōnis, f. constituo.
I. In gen., a constitution, disposition, nature:
firma corporis, Cic. Off. 3, 33, 117 (as transl. of the Gr. εὐστάθεια τῆς σαρκός); so Sen. Ep. 121, 10 and 14: prima naturae, Cic. Fin. 4, 6, 15.—II. In partic.
A. A definition:
ea constitutio summi boni, quae est proposita, Cic. Fin. 5, 16, 45.—B. In rhet., the issue in a cause, the point in dispute:
constitutio est prima conflictio causarum ex depulsione intentionis profecta, hoc modo: Fecisti: Non feci, aut: Jure feci, etc., Cic. Inv. 1, 8, 10; Auct. Her. 1, 11, 18 and 19; cf. Quint. 3, 6, 2 sq.—C. A regulation, order, arrangement:
nec temporis unius nec hominis esse constitutionem rei publicae, Cic. Rep. 2, 21, 37, cf. id. ib. 1, 45, 69; 2, 31, 53: constitutio est in lege, more, judicato, pacto, Quint. 7, 4, 6; cf. id. 7, 4, 5; 5, 2, 5: religionum, Cic. Leg. 2, 10, 23: senatus, Liv. 39, 53, 10; Plin. 34, 9, 21, § 99 al.—2. Esp., an imperial regulation, order: quodcumque ergo imperator per epistulam promulgavit, vel cognoscens decrevit, vel edicto praecepit, legem esse constat;
hae sunt quae constitutiones appellantur, Just. Inst. 1, 2, 6; Gai Inst. 2, 5, § 3 al.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
cōnstitūtiō ōnis, f
constituo, a disposition, constitution, nature: firma corporis. — A definition: summi boni.—Fig., in rhet., the issue, point in dispute, C.—A regulation, order, arrangement: rei p.: senatūs, L.: auctor constitutionis, Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincōnstitūtiō
Proto-Indo-European *steh₂- Proto-Indo-European *-tus Proto-Indo-European *stéh₂-tu-s ~ *sth₂-téw-s Proto-Italic *status Proto-Indo-European *-yéti Proto-Italic *statujō Proto-Italic *statuō Latin statuō Latin cōnstituō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin constitutio From cōnstituō + -tiō.
Descendants
- Catalanconstitució
- Englishconstitution
- Frenchconstitution
- Italiancostituzione
- Occitanconstitucion
- Portugueseconstituição
- Romanianconstituție
- Spanishconstitución
- Persianکنسطیطوسیونfrom French constitution
- Galicianconstitución