LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

cōnservō

cōnservō (present infinitive cōnservāre, perfect active cōnservāvī, supine cōnservātum)
Classical[kõːˈsɛr.woː]Ecclesiastical[konˈsɛr.vo]

Meaning

  1. to conserve, to preserve, to save, to guard, to protect
  2. to maintain (i.e., uphold)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.cōnservōcōnservābamcōnservābōcōnservāvīcōnservāveramcōnservāverō
cōnservārō
2nd sg.cōnservāscōnservābāscōnservābiscōnservāvistī
cōnservāstī
cōnservāverās
cōnservārās
cōnservāveris
3rd sg.cōnservatcōnservābatcōnservābitcōnservāvitcōnservāverat
cōnservārat
cōnservāverit
cōnservārit
1st pl.cōnservāmuscōnservābāmuscōnservābimuscōnservāvimuscōnservāverāmuscōnservāverimus
cōnservārimus
2nd pl.cōnservātiscōnservābātiscōnservābitiscōnservāvistis
cōnservāstis
cōnservāverātis
cōnservārātis
cōnservāveritis
cōnservāritis
3rd pl.cōnservantcōnservābantcōnservābuntcōnservāvērunt
cōnservāvēre, cōnservārunt
cōnservāverant
cōnservārant
cōnservāverint
cōnservārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.cōnservemcōnservāremcōnservāverim
cōnservārim
cōnservāvissem
cōnservāssem
2nd sg.cōnservēscōnservārēscōnservāverīscōnservāvissēs
cōnservāssēs
3rd sg.cōnservetcōnservāretcōnservāverit
cōnservārit
cōnservāvisset
cōnservāsset
1st pl.cōnservēmuscōnservārēmuscōnservāverīmus
cōnservārīmus
cōnservāvissēmus
cōnservāssēmus
2nd pl.cōnservētiscōnservārētiscōnservāverītis
cōnservārītis
cōnservāvissētis
cōnservāssētis
3rd pl.cōnserventcōnservārentcōnservāverint
cōnservārint
cōnservāvissent
cōnservāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.cōnservorcōnservābarcōnservābor
2nd sg.cōnservāris
cōnservāre
cōnservābāris
cōnservābāre
cōnservāberis
cōnservābere
3rd sg.cōnservāturcōnservābāturcōnservābitur
1st pl.cōnservāmurcōnservābāmurcōnservābimur
2nd pl.cōnservāminīcōnservābāminīcōnservābiminī
3rd pl.cōnservanturcōnservābanturcōnservābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.cōnservercōnservārer
2nd sg.cōnservēris
cōnservēre
cōnservārēris
cōnservārēre
3rd sg.cōnservēturcōnservārētur
1st pl.cōnservēmurcōnservārēmur
2nd pl.cōnservēminīcōnservārēminī
3rd pl.cōnserventurcōnservārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.cōnservācōnservāre
pres. 2nd pl.cōnservātecōnservāminī
fut. 2nd sg.cōnservātōcōnservātor
fut. 3rd sg.cōnservātōcōnservātor
fut. 2nd pl.cōnservātōte—
fut. 3rd pl.cōnservantōcōnservantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecōnservārecōnservārī
perfect infinitivecōnservāvisse
cōnservāsse
cōnservātum esse
future infinitivecōnservātūrum essecōnservātum īrī
present participlecōnservāns
cōnservante, cōnservantem, cōnservantēs, cōnservantī, cōnservantia, cōnservantibus, cōnservantis, cōnservantīs, cōnservantium
—
perfect participle—cōnservātus
cōnservāta, cōnservātā, cōnservātae, cōnservātam, cōnservātārum, cōnservātās, cōnservātī, cōnservātōrum, cōnservātōs
future participlecōnservātūrus
cōnservātūra, cōnservātūrā, cōnservātūrae, cōnservātūram, cōnservātūrārum, cōnservātūrās, cōnservātūre, cōnservātūrī, cōnservātūrīs, cōnservātūrō, cōnservātūrōrum, cōnservātūrōs, cōnservātūrum
cōnservandus
gerundcōnservandī, cōnservandō, cōnservandumsupinecōnservātum, cōnservātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

aliquem (incolumem) conservare
to grant a man his life.
famam ante collectam tueri, conservare
to live up to one's reputation.
memoriam alicuius rei conservare, retinere
to retain the recollection of a thing.
iusiurandum (religionem) servare, conservare
to keep one's oath.

con-servo, āvi, ātum, 1 (
I. inf. perf. conservasse more usu. than conservavisse, acc. to Quint. 1, 6, 21), v. a., to retain, keep something in existence, to hold up, maintain, to preserve, leave unhurt or safe (class.; esp. freq. in prose).
I. Of corporeal objects; absol.: conserva, quaere, parce, Ter. Ad. 5, 3, 27; usu. with acc.: conservasti te atque illam, id. Heaut. 4, 1, 40: placet his, simul atque natum sit animal, ipsum sibi conciliari et commendari ad se conservandum et ad suum statum et ad ea quae conservantia sunt ejus status diligenda, Cic. Fin. 3, 5, 16; v. infra, P. a.: Caesar sese eos conservaturum dixit, would save, leave unharmed, Caes. B. G. 2, 15; so id. ib. 2, 12; 2, 28; id. B. C. 3, 98; Nep. Them. 5, 2; 8, 6; Suet. Aug. 17 al.: rem familiarem diligentiā et parsimoniā (corresp. with augere), Cic. Off. 2, 24, 87: simulacra arasque, Nep. Ages. 4, 7: conservari alitem atque sobolem jussere haruspices, Plin. 15, 30, 40, § 136: arborem, to preserve, Suet. Aug. 94: chirographum, id. Dom. 1: praedia successioni suae, Dig. 32, 1, 38, § 7.—With two accs.: omnes salvos, Cic. Cat. 3, 10, 25: aliquos incolumes, id. Fam. 9, 13, 3: rectam conservare stirpem, Col. 4, 20, 1.—
II. Of incorporeal objects: corpora quaedam conservant naturam semper eandem, Lucr. 1, 677: genus, id. 2, 709: ordinem, Cic. Rosc. Com. 2, 6: pristinam erga me voluntatem, id. Fam. 5, 3, 2: pristinum animum erga populum Romanum, Liv. 31, 2, 4: jusjurandum, to keep, observe, Cic. Off. 3, 28, 103; Nep. Hann. 2, 5: quam (benevolentiam) conservabo, Cic. Fam. 3, 7, 6: jus augurum, id. Div. 2, 35, 75: tuorum meritorum erga me memoriam, id. Fam. 4, 13, 7: patriam, id. Rep. 6, 13, 13; cf. id. Red. Quir. 7, 17: religionem, Nep. Ages. 2, 5: indutias, id. ib. 2, 4: voluntatem mortuorum, Cic. Verr. 2, 1, 47, § 124: legem, Quint. 9, 2, 83: privilegia athletis, Suet. Aug. 45.—So the formula in treating for peace: majestatem populi Romani comiter conservato, in Cic. Balb. 16, 35; Liv. 38, 11, 2; cf. Dig. 49, 15, 7, and v. comis, adv. fin.—With double acc.: incorrupta mei conserva foedera lecti, Prop. 4 (5), 3, 69.—Hence, conser-vans, antis, P. a., preservative; with gen.: quae conservantia sunt ejus statūs, Cic. Fin. 3, 5, 16.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincōnservō

Proto-Indo-European *ser-der.? Proto-Italic *serwos Latin servus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin servō Latin cōnservō From con- + servō.

Descendants
  • Catalanconservar
  • Englishconserve
  • Frenchconserver
  • Italianconservare
  • Portugueseconservar
  • Romanianconserva
  • Spanishconservar
  • Esperantokonservi
  • Galicianconservar
  • Idokonservar

Quick answers

What does cōnservō mean in Latin?
cōnservō, a verb, means “to conserve, to preserve, to save, to guard, to protect; to maintain (i.e., uphold)”.
What are the principal parts of cōnservō?
cōnservō, cōnservāre, cōnservāvī, cōnservātum (first conjugation).
How do you pronounce cōnservō?
In classical Latin, [kõːˈsɛr.woː]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈsɛr.vo].
Where does cōnservō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin cōnservō.