verbfirst conjugation
condōnō
condōnō (present infinitive condōnāre, perfect active condōnāvī, supine condōnātum)
Classical[kɔnˈdoː.noː]Ecclesiastical[konˈdɔː.no]
Meaning
- to present, give, deliver, surrender, bring as an offering
- to sacrifice or surrender as an offering
- to forgive, pardon or absolve
Nisi oculis videritis insidias Miloni a Clodio factas, nec deprecaturi sumus ut crimen hoc nobis propter multa praeclara in rem publicam merita condonetis, nec postulaturi, ut si mors P. Clodi salus vestra fuerit, idcirco eam virtuti Milonis potius quam populi Romani felicitati adsignetis
52 BCE, Cicero, Pro Milone 2.6 - to permit, allow
Latīnē defined in Latin in our graded readers
grātis dōnō, ignōscōcondōnō -āre — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 22
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | condōnō | condōnābam | condōnābō | condōnāvī | condōnāveram | condōnāverō condōnārō |
| 2nd sg. | condōnās | condōnābās | condōnābis | condōnāvistī condōnāstī | condōnāverās condōnārās | condōnāveris |
| 3rd sg. | condōnat | condōnābat | condōnābit | condōnāvit | condōnāverat condōnārat | condōnāverit condōnārit |
| 1st pl. | condōnāmus | condōnābāmus | condōnābimus | condōnāvimus | condōnāverāmus | condōnāverimus condōnārimus |
| 2nd pl. | condōnātis | condōnābātis | condōnābitis | condōnāvistis condōnāstis | condōnāverātis condōnārātis | condōnāveritis condōnāritis |
| 3rd pl. | condōnant | condōnābant | condōnābunt | condōnāvērunt condōnāvēre, condōnārunt | condōnāverant condōnārant | condōnāverint condōnārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | condōnem | condōnārem | condōnāverim condōnārim | condōnāvissem condōnāssem |
| 2nd sg. | condōnēs | condōnārēs | condōnāverīs | condōnāvissēs condōnāssēs |
| 3rd sg. | condōnet | condōnāret | condōnāverit condōnārit | condōnāvisset condōnāsset |
| 1st pl. | condōnēmus | condōnārēmus | condōnāverīmus condōnārīmus | condōnāvissēmus condōnāssēmus |
| 2nd pl. | condōnētis | condōnārētis | condōnāverītis condōnārītis | condōnāvissētis condōnāssētis |
| 3rd pl. | condōnent | condōnārent | condōnāverint condōnārint | condōnāvissent condōnāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | condōnor | condōnābar | condōnābor |
| 2nd sg. | condōnāris condōnāre | condōnābāris condōnābāre | condōnāberis condōnābere |
| 3rd sg. | condōnātur | condōnābātur | condōnābitur |
| 1st pl. | condōnāmur | condōnābāmur | condōnābimur |
| 2nd pl. | condōnāminī | condōnābāminī | condōnābiminī |
| 3rd pl. | condōnantur | condōnābantur | condōnābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | condōner | condōnārer |
| 2nd sg. | condōnēris condōnēre | condōnārēris condōnārēre |
| 3rd sg. | condōnētur | condōnārētur |
| 1st pl. | condōnēmur | condōnārēmur |
| 2nd pl. | condōnēminī | condōnārēminī |
| 3rd pl. | condōnentur | condōnārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | condōnā | condōnāre |
| pres. 2nd pl. | condōnāte | condōnāminī |
| fut. 2nd sg. | condōnātō | condōnātor |
| fut. 3rd sg. | condōnātō | condōnātor |
| fut. 2nd pl. | condōnātōte | — |
| fut. 3rd pl. | condōnantō | condōnantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | condōnāre | condōnārī |
| perfect infinitive | condōnāvisse condōnāsse | condōnātum esse |
| future infinitive | condōnātūrum esse | condōnātum īrī |
| present participle | condōnāns | — |
| perfect participle | — | condōnātus condōnāta, condōnātā, condōnātae, condōnātam, condōnātārum, condōnātās, condōnātī, condōnātōrum, condōnātōs |
| future participle | condōnātūrus condōnātūra, condōnātūrā, condōnātūrae, condōnātūram, condōnātūrārum, condōnātūrās, condōnātūre, condōnātūrī, condōnātūrīs, condōnātūrō, condōnātūrōrum, condōnātūrōs, condōnātūrum | condōnandus |
gerundcondōnandī, condōnandō, condōnandumsupinecondōnātum, condōnātū
con-dōno, āvi, ātum, 1, v. a.
I. Aliquid (aliquem) alicui, to give something to one, to present, deliver up (in good prose; most freq. in Cic.; not in Quint.).
A. In gen.
1. Prop.:
pallam, Plaut. Men. 4, 2, 94: pateram tibi, id. Am. 1, 3, 38: apothecas hominibus nequissimis, Cic. Phil. 2, 27, 67: omnia certis hominibus (corresp. with dare), id. Agr. 2, 6, 15: facultas agrorum suis latronibus condonandi, id. Phil. 5, 3, 6 Wernsd. N. cr. (cf. Zumpt, Gram. § 661): hereditatem alicui (praetor), to adjudge, Cic. Verr. 2, 1, 41, § 105.—2. Trop., to give up, surrender, deliver up, sacrifice, devote, bring as an offering:
aliquid dicioni, judicio potestatique alicujus permittere et condonare, Cic. Agr. 2, 15, 39: aliquid potentiae alicujus, id. Fam. 5, 18, 2: consuli totam Achaiam, id. Dom. 23, 60: aliquem cruci, Plaut. Rud. 4, 4, 26: omnes inimicitias rei publicae, Cic. Phil. 5, 18, 50: ne patiamini M. Caelium libidini muliebri condonatum, id. Cael. 32, 78: ut M. Aemilius cum suā dignitate omni ... vanissimae genti condonetur, id. Scaur. 22, 45; cf.: seque vitamque suam reipublicae, Sall. J. 79, 9: suum dolorem ejus voluntati ac precibus, Caes. B. G. 1, 20.—B. Esp., to give a debt to one, i. e. to remit, acquit from.
1. Prop.:
pecunias creditas debitoribus, Cic. Off. 2, 22, 78.—More freq., 2. Trop.
a. To pardon, remit an offence:
ut crimen hoc nobis condonetis, Cic. Mil. 2, 6: uti Jugurthae scelus condonaretur, Sall. J. 27, 2.—b. To pardon, refrain from punishing a crime out of regard or favor: meam animadversionem et supplicium, quo usurus eram in eum, remitto tibi et condono, Vatin. ap. Cic. Fam. 5, 10, 2:
alterius lubidini malefacta condonare, Sall. C. 52, 8: tres fratres non solum sibi ipsis, neque his tot ac talibus viris, neque nobis necessariis suis, sed etiam rei publicae condonaveris, Cic. Lig. 12, 36: non sibi ac defensioni suae condonatum esse Oppianicum, id. Clu. 39, 109: datus est tibi ille, condonatus est ille, id. Planc. 31, 75; id. Fam. 13, 73, 2: filium sibi, Liv. 3, 12, 8: unum tot Claudiis deprecantibus, id. 3, 58, 3: Divitiaco fratri (sc. Dumnorigem), Caes. B. G. 1, 20 fin.—II. Aliquem aliquid or absol., to present one with something (only in the foll. exs.):
si quam (rem) debes, te condono, Plaut. Bacch. 5, 2, 24; so id. Pers. 5, 2, 36: argentum, quod habes, condonamus te, Ter. Phorm. 5, 8, 54: aurum aliquem, Afran. ap. Non. p. 497, 29.—Pass. impers., with acc. of thing: habeo alia multa quae nunc condonabitur, Ter. Eun. prol. 17.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
con-dōnō āvī, ātus, āre,
to give, present, deliver, surrender, abandon: apothecas hominibus: hereditatem alicui, to adjudge. — To remit, acquit of: pecunias creditas debitoribus. — With two accs.: Argentum quod habes, condonamus te, T.: habeo alia multa quae nunc condonabitur, T.—Fig., to give up, render, surrender, deliver up, sacrifice, devote: aliquid dicioni alicuius: huius vitam matris crudelitati: consuli Achaiam: seque vitamque suam rei p., S.: suum dolorem eius voluntati, Cs. — To pardon, remit, overlook, forbear to punish: crimen nobis: uti scelus condonaretur, S.: alterius lubidini male facta, i. e. out of indulgence to, S.: trīs fratres non solum sibi ipsis, sed etiam rei p., i. e. for the sake of: tibi condonatus est ille: filium sibi, L.: Divitiaco fratri (Dumnorigem), Cs.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincondōnō
Proto-Indo-European *deh₃- Proto-Indo-European *-r̥ Proto-Indo-European *dóh₃r̥ ~ *déh₃n̥s Proto-Indo-European *-om Proto-Indo-European *déh₃nom Proto-Italic *dōnom Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Proto-Italic *dōnāō? Latin dōnō Latin condōnō From con- + dōnō.
Descendants
- Catalancondonar
- Englishcondone
- Italiancondonare
- Portuguesecondoar
- Spanishcondonar
- Galiciancondonar
In English words that came into English from condōnō
- condonecondōnō
- condonationcondōnātiō