concilium
Meaning
- neutera council
- neutera meeting
Latīnē defined in Latin in our graded readers
conventus iūdicumiūdicum coetusconventus, multī in ūnum vocātīChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Concilium · Concio · Comitia · Cœtus · Conventus
1. Concilium, concio, and comitia are meetings summoned for fixed purposes; concilium (ξυγκαλεῖν), an assembly of noblemen and persons of distinction, of a committee, of the senate, the individual members of which are summoned to deliberate, like συνέδριον; whereas concio and comitia mean a meeting of the community, appointed by public proclamation, for passing resolutions or hearing them proposed; concio (ciere, κιών) means any orderly meeting of the community, whether of the people or of the soldiery, in any state or camp, like σύλλογος; comitia (from coire) is an historical term, confined to a Roman meeting of the people, as ἐκκλησία to an Athenian, and ἁλία to a Spartan. 2. Cœtus and conventus are voluntary assemblies; cœtus (from coire) for any purpose, for merely social purposes, for a conspiracy, and so forth, like σύνοδος; whereas conventus, for a serious purpose, such as the celebration of a festival, the hearing of a discourse, and so forth, like ὁμήγυρις, πανήγυρις. (v. 108.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | concilium | concilia |
| genitive | conciliī concilī | conciliōrum |
| dative | conciliō | conciliīs |
| accusative | concilium | concilia |
| ablative | conciliō | conciliīs |
| vocative | concilium | concilia |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- concilium indicere, habere, dimittere
- to fix the day for, to hold, to dismiss a meeting.
- convocare populi concilium and populum ad concilium
- to summon an assembly of the people.
videre ambas in uno concilio, Plaut. Mil. 2, 2, 96; id. Clst. 4, 2, 33: Camenarum cum Egeria, Liv. 1, 21, 3: ab sede piorum, coetu concilioque abigi, id. 2, 38, 4: pastorum, Cic. Off. 3, 9, 38: deorum, id. Tusc. 1, 30, 72; id. Div. 1, 24, 49; cf. caelestium, id. Off. 3, 5, 25: divinum animorum, id. Sen. 23, 84: concilia coetusque hominum jure sociati, quae civitates appellantur, id. Rep. 6, 13, 13: (Cyclopum) Concilium horrendum, Verg. A. 3, 679: amoena piorum Concilia, id. ib. 5, 735: Musarum, Stat. Th. 6, 355: mulierum, id. ib. 3, 178.—Poet. of animals: inque ferarum Concilio medius sedebat, Ov. M. 10, 144; and trop.: tamquam meretricem in matronarum coetum, sic voluptatem in virtutum concilium adducere, id. Fin. 2, 4, 12.—consilium), Caes. B. G. 1, 30 fin.; cf. id. ib. 7, 1: (opiniones), quae in senatu, quae apud populum, quae in omni coetu concilioque proferendae sunt, Cic. Fin. 2, 24, 77: inire, Plaut. Capt. 3, 1, 33: habere, id. Mil. 3, 1, 3: convocare, Caes. B. G. 1, 40; 2, 10; 3, 3: vocare, Verg. A. 10, 2: cogere, id. ib. 11, 304: dimittere, Caes. B. G. 1, 18; 1, 33 al.; Cic. Leg. 2, 12, 31 al.: transferre Lutetiam, Caes. B. G. 6, 3: in posterum diem differre, Curt. 6, 11, 9: dare legatis, Liv. 43, 17, 7: indicere, id. 1, 50, 4: constituere diem concilio, Caes. B. G. 1, 30: Messene ab Achaeis, quod concilii eorum recusaret esse, oppugnari coepta est, i. e. a member of the Achaian league, Liv. 36, 31, 1: concilio excesserunt, id. 32, 22, 12: sanctum Patrum, * Hor. C. 4, 5, 4 et saep.—coetu concilioque Nil facient (primordia rerum), etc., Lucr. 2, 920: materiaï concilium, id. 1, 518: in concilium coire, id. 2, 564 sq.; cf. id. 1, 772; 1, 1081; 2, 565.—Transf., a bond of union, tie: hoc mihi tecum concilium manebit, Ov. M. 1, 710.—corporalia, Arn. 2, 54; cf.: primordia quae genitali Concilio possent arceri, Lucr. 1, 183. —Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latinconcilium
Proto-Indo-European *kelh₁- Proto-Italic *kalō Latin calō Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin concilium From con- (“with”) + calō (“to call, announce solemnly, call out”) + -ium.
- Catalanconcili
- Frenchconcilefrom Old French concile
- Englishcouncilfrom Old French concile
- Englishcounselfrom Old French concile
- GermanKonzil
- Italianconciglio
- Italianconcilio
- Spanishconcellofrom Old Galician-Portuguese concello
- Portugueseconcelhofrom Old Galician-Portuguese concello
- Portugueseconcílio