concertō
Meaning
- to fight or contend
- to dispute or debate
Latīnē defined in Latin in our graded readers
contendChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Imitatio · Æmulatio · Certatio · Rivalitas · Simulatio
1. Imitari means merely the effort to produce something like some other thing, without any accessory moral notion; æmulari (from αἴσιμος) means, at the same time, to do something which shall gain equal or superior consideration, honor, and approbation, when compared with the thing imitated. Imitatio has in view only the thing itself, and is generally moderate and laudable; æmulatio has in view chiefly the person, who is already in possession of the quality worthy of imitation, and always seems more or less a passion, which deserves praise or blame, according as it has its foundation in the lover of honor, or in immoderate ambition. Plin. Ep. vii. 30. Demosthenis orationem habui in manibus, non ut æmularer (improbum enim ac pæne furiosum) at tamen imitarer ac sequerer tantum. Comp. i. 2, 2. viii. 5, 13. Quintil. i. 2, 26. Cic. Tusc. iv. 8, 17. 2. The æmulus is at first behind his opponent, and strives for a time only to come up to him, and be like him; whereas the certator and concertator are already on a par with their opponent, and strive to outdo him, and conquer him. 3. Æmulatio contends for superiority in any art; rivalitas, only for preference in estimation. Cic. Tusc. iv. 26, 56. Illa vitiosa æmulatione, quæ rivalitati similis est, quid habet utilitatis? 4. Imitatio is an effort to become something which a man at present is not, but fain would be, and really can become; whereas simulatio, an effort to pass for something which a man properly and naturally is not, nor ever can be. Imitatio is the means of attaining to an actual or presumptive ideal; whereas simulatio remains for ever a mere counterfeit. (iii. 64.)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | concertō | concertābam | concertābō | concertāvī | concertāveram | concertāverō concertārō |
| 2nd sg. | concertās | concertābās | concertābis | concertāvistī concertāstī | concertāverās concertārās | concertāveris |
| 3rd sg. | concertat | concertābat | concertābit | concertāvit | concertāverat concertārat | concertāverit concertārit |
| 1st pl. | concertāmus | concertābāmus | concertābimus | concertāvimus | concertāverāmus | concertāverimus concertārimus |
| 2nd pl. | concertātis | concertābātis | concertābitis | concertāvistis concertāstis | concertāverātis concertārātis | concertāveritis concertāritis |
| 3rd pl. | concertant | concertābant | concertābunt | concertāvērunt concertāvēre, concertārunt | concertāverant concertārant | concertāverint concertārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | concertem | concertārem | concertāverim concertārim | concertāvissem concertāssem |
| 2nd sg. | concertēs | concertārēs | concertāverīs | concertāvissēs concertāssēs |
| 3rd sg. | concertet | concertāret | concertāverit concertārit | concertāvisset concertāsset |
| 1st pl. | concertēmus | concertārēmus | concertāverīmus concertārīmus | concertāvissēmus concertāssēmus |
| 2nd pl. | concertētis | concertārētis | concertāverītis concertārītis | concertāvissētis concertāssētis |
| 3rd pl. | concertent | concertārent | concertāverint concertārint | concertāvissent concertāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | concertor | concertābar | concertābor |
| 2nd sg. | concertāris concertāre | concertābāris concertābāre | concertāberis concertābere |
| 3rd sg. | concertātur | concertābātur | concertābitur |
| 1st pl. | concertāmur | concertābāmur | concertābimur |
| 2nd pl. | concertāminī | concertābāminī | concertābiminī |
| 3rd pl. | concertantur | concertābantur | concertābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | concerter | concertārer |
| 2nd sg. | concertēris concertēre | concertārēris concertārēre |
| 3rd sg. | concertētur | concertārētur |
| 1st pl. | concertēmur | concertārēmur |
| 2nd pl. | concertēminī | concertārēminī |
| 3rd pl. | concertentur | concertārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | concertā | concertāre |
| pres. 2nd pl. | concertāte | concertāminī |
| fut. 2nd sg. | concertātō | concertātor |
| fut. 3rd sg. | concertātō | concertātor |
| fut. 2nd pl. | concertātōte | — |
| fut. 3rd pl. | concertantō | concertantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | concertāre | concertārī |
| perfect infinitive | concertāvisse concertāsse | concertātum esse |
| future infinitive | concertātūrum esse | concertātum īrī |
| present participle | concertāns | — |
| perfect participle | — | concertātus concertāta, concertātā, concertātae, concertātam, concertātārum, concertātās, concertātī, concertātōrum, concertātōs |
| future participle | concertātūrus concertātūra, concertātūrā, concertātūrae, concertātūram, concertātūrārum, concertātūrās, concertātūre, concertātūrī, concertātūrīs, concertātūrō, concertātūrōrum, concertātūrōs, concertātūrum | concertandus concertanda, concertandā, concertandae, concertandam, concertandārum, concertandās, concertande, concertandīs, concertandōrum, concertandōs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- verbis concertare or altercari cum aliquo (B. C. 3. 19. 6)
- to hold an altercation with a man.
te audio nescio quid concertasse cum ero, Ter. Ad. 2, 2, 3: pro explorato habebat, Ambiorigem proelio non esse concertaturum, * Caes. B. G. 6, 5: de regno, Suet. Aug. 21: aves nandi velocitate concertant, Col. 8, 15, 4.—Poet., with dat.: triclinia templis concertant, Manil. 5, 507.—(Pompeius) saepius cum hoste conflixit, quam quisquam cum inimico concertavit, Cic. Imp. Pomp. 10, 28: cum aliquo verbo uno, id. Att. 3, 12, 2: cum Apolline de tripode, id. N. D. 3, 16, 42: concertantes super cenam de nobilitate generis, Suet. Calig. 22.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latinconcertō
Latin certō Latin concertō From con- + certō.
- Catalanconcertar
- Frenchconcerter
- Italianconcertare
- Portugueseconcertar
- Romanianconcerta
- Spanishconcertar
- Galicianconcertar
- Siciliancuncirtari