adjectivefirst/second-declension adjective
concertātōrius
concertātōrius (feminine concertātōria, neuter concertātōrium)
Classical[kɔŋ.kɛr.taːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[kon̠ʲ.t͡ʃer.taˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectivecontroversial
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | concertātōrius | concertātōria | concertātōrium |
| genitive | concertātōriī | concertātōriae | concertātōriī |
| dative | concertātōriō | concertātōriae | concertātōriō |
| accusative | concertātōrium | concertātōriam | concertātōrium |
| ablative | concertātōriō | concertātōriā | concertātōriō |
| vocative | concertātōrie | concertātōria | concertātōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | concertātōriī | concertātōriae | concertātōria |
| genitive | concertātōriōrum | concertātōriārum | concertātōriōrum |
| dative | concertātōriīs | concertātōriīs | concertātōriīs |
| accusative | concertātōriōs | concertātōriās | concertātōria |
| ablative | concertātōriīs | concertātōriīs | concertātōriīs |
| vocative | concertātōriī | concertātōriae | concertātōria |
concertātōrĭus, a, um, adj. id.,
I. pertaining to controversy or disputation, controversial:
genus (dicendi), Cic. Brut. 83, 287.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
concertātōrius adj.
concertator, controversial: genus (dicendi).
Origins
From concertō (“to dispute”) + -tōrius.