LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

citātiō

citātiō f (genitive citātiōnis)
Classical[kɪˈtaː.ti.oː]Ecclesiastical[t͡ʃiˈtat.t͡si.o]

Meaning

  1. summoning, calling
  2. proclamation
  3. citation

Declension

declension
formsingularplural
nominativecitātiōcitātiōnēs
genitivecitātiōniscitātiōnum
dativecitātiōnīcitātiōnibus
accusativecitātiōnemcitātiōnēs
ablativecitātiōnecitātiōnibus
vocativecitātiōcitātiōnēs

cĭtātĭo, ōnis, f. 2. cito.
I. In law, the calling, proclaiming: edictorum sollemnium, Cod. Just. 1, 12, 6, § 4.—
II. Milit. t. t., the command, Hyg. Grom. § 43, p. 91.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tio Latin citātiō From citō (“summon”) + -tio (“-ion”, abstract noun suffix).

Descendants
  • Catalancitació
  • Englishcitationfrom Old French citation
  • Frenchcitationfrom Old French citation
  • Italiancitazione
  • Portuguesecitação
  • Romaniancitație
  • Spanishcitación
  • Danishcitation
  • Galiciancitación
  • Dutchcitaat

Quick answers

What does citātiō mean in Latin?
citātiō, a noun, means “summoning, calling; proclamation; citation”.
What is the genitive of citātiō?
The genitive singular is citātiōnis. citātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce citātiō?
In classical Latin, [kɪˈtaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃiˈtat.t͡si.o].